Photo of the Day - Κούβα, Αβάνα / Cuba, La Habana

© 2012 epirotica

Κούβα, Αβάνα

Photo of the Day - Κούβα, Αβάνα-Μαλεκόν / Cuba, La Habana-Malecón

 © 2012 epirotica

Κούβα, Αβάνα - Μαλεκόν

Νήσος Γυαλί: Το νησί της Ελαφρόπετρας σε Κίνδυνο

© 2006 epirotica

Ένα νησάκι ανάμεσα στη Νίσυρο και στην Κω, το οποίο χάνεται σιγά-σιγά από το πρόσωπο της Γης, είναι το Γυαλί. Και αυτό λόγω του πλούτου του σε ηφαιστειακά πετρώματα -κυρίως ελαφρόπετρα και περλίτη (φυσικό γυαλί) - τα οποία εξορύσσονται αδιακόπως εδώ και 20 χρόνια. Αποτέλεσμα; Το ένα τμήμα του νησιού (αποτελείται από δύο λοφώδη τμήματα τα οποία συνδέονται από μια επίπεδη γλώσσα γης) έχει σχεδόν εξαφανισθεί και στη θέση του έχουν απομείνει δύο μεγάλοι κρατήρες λατομείων.

Παρ' όλα αυτά το Γυαλί έχει κηρυχθεί τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους λόγω ακριβώς της ιδιαιτερότητάς του, η οποία διατηρείται μόνο στο ένα τμήμα του, όπου υπάρχουν δάση από κουμαριές και πεύκα. Το σημαντικότερο όμως είναι τα αρχαιολογικά ευρήματα του νησιού. Το τελευταίο κατά τους αρχαιολόγους ταυτίζεται πιθανώς με την Κισηρούσα την οποία αναφέρει ο Πλίνιος και βρισκόταν απέναντι από το ακρωτήριο της Κνίδου.

''Σημαντικά λείψανα κατοίκησης της Τελικής Νεολιθικής εποχής (4η χιλιετία π.Χ.) βρίσκονται στο Γυαλί, από τα οποία ξεχωρίζουν κτίριο ελλειψοειδούς σχήματος αλλά και αξιόλογα κινητά ευρήματα, όπως δύο χωνευτήρια χαλκού που αποδεικνύουν την πρώιμη άσκηση μεταλλουργίας'', αναφέρει η αρχαιολόγος κυρία Μελίνα Φιλήμονος, προϊσταμένη της ΚΒ' Εφορείας Αρχαιοτήτων του Yπουργείου Πολιτισμού & Τουρισμού. Αυτό ακριβώς το κτίριο της Νεολιθικής εποχής όμως, εύθραυστο καθώς είναι, αντιμετωπίζει σήμερα τον κίνδυνο της καταστροφής εξαιτίας της θέσης του πάνω από το λατομείο. Το αίτημα λοιπόν είναι η άμεση στέγασή του.

Ιδιαίτερο εξάλλου είναι το νεκροταφείο, της ίδιας εποχής, το οποίο αποτελείται από λαξευμένους στο φυσικό πέτρωμα ορθογώνιους τάφους, ενώ απολεπίσματα οψιανών έχουν βρεθεί σε διάφορες θέσεις του νησιού, δεδομένου ότι στο βορειοανατολικό τμήμα του υπάρχουν προϊστορικά λατομεία από τα οποία έβγαινε αυτή η ιδιαίτερα σκληρή πέτρα που χρησίμευε για την κατασκευή εργαλείων.

Επειδή μάλιστα η κατοίκηση συνεχίστηκε κατά τους ιστορικούς χρόνους, στη θέση ''Κάστρο'' έχουν εντοπισθεί και υπολείμματα οχύρωσης της Ελληνιστικής εποχής, καθώς και μία δεξαμενή. Πλήθος είναι τα όστρακα αγγείων, ενώ ένας τάφος που έχει εντοπισθεί μαρτυρεί τη συνέχεια της κατοίκησης και στην Παλαιοχριστιανική περίοδο. Μπορεί λοιπόν να θεωρείται σημαντικό σήμερα ότι το Γυαλί, το οποίο κατοικείται από δέκα ανθρώπους, κατέχει την πρώτη θέση στην εξαγωγή ελαφρόπετρας παγκοσμίως (με 900.000 τόνους τον χρόνο), ωστόσο... για πόσο ακόμη θα υπάρχει;

Πηγή: Αρχαιολογία

Νέο σύστημα παρακολούθησης των Ιμαλαϊων από τη Ν.Α.S.Α. στο Κατμαντού του Νεπάλ / N.A.S.A. launches Himalayan monitoring system in Kathmandu, Nepal

Ένα νέο σύστημα της N.A.S.A. τέθηκε σε λειτουργία στο Κατμαντού του Νεπάλ. Με δορυφορικές εικόνες θα ενημερώνονται στο εξής οι επιστήμονες για την κλιματική αλλαγή στα Ιμαλάια και τις συνέπειές τους στην περιοχή.

Το νέο σύστημα ονομάστηκε SERVIR και από σήμερα λειτουργεί σε συνεργασία με το Διεθνές Κέντρο για την Ενιαία Ανάπτυξη των Βουνών (International Centre for Integrated Mountain Development-I.C.I.MO.D.) στο Κατμαντού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι για τη βιοποικιλότητα της περιοχής. Μπορεί επίσης να λειτουργήσει προειδοποιητικά για τους κινδύνους από καταιγίδες, πυρκαγιές και πλημμύρες.

"Η περιοχή των Ιμαλαΐων στο σύνολό της θεωρείται κάτι σαν μαύρη τρύπα για τους επιστήμονες και ελπίζουμε να χρησιμοποιήσουμε το νέο σύστημα για να καλύψουμε την έλλειψη στοιχείων που έχουμε", ανέφερε ο Μπασάντα Σρέσθα (Basanta Shrestha), υπεύθυνος του I.C.I.MO.D.

Περίπου 1,3 δισ. άνθρωποι εξαρτώνται από το νερό που προέρχεται από τους παγετώνες των Ιμαλαΐων. Το πάχος των παγετώνων ελαττώνεται με ανησυχητικό ρυθμό σύμφωνα με τους ειδικούς, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθούν πλημμύρες, τις οποίες θα διαδεχτούν μακροπρόθεσμα περίοδοι ξηρασίας στην ευρύτερη περιοχή.

Μέχρι τώρα οι επιστήμονες διέθεταν ελάχιστα στοιχεία όσον αφορά στον αντίκτυπο των κλιματικών αλλαγών του πλανήτη στον τεράστιο ορεινό όγκο των Ιμαλαΐων, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις ως "τρίτος Πόλος", λόγω των κολοσσιαίων αποθεμάτων νερού με τη μορφή πάγου και χιονιού.

English version

A new system that will allow scientists to monitor the impact of climate change in the Himalayas using images from NASA satellites was launched in the Nepalese capital Kathmandu on Tuesday, 5th of October 2010.

Around 1.3 billion people depend on the water that flows down from the Himalayan glaciers, which experts say are melting at an alarming rate, threatening to bring floods and later drought to the region.

But relatively little is known about the impact of climate change on the vast region, which environmental campaigners describe as a ''third pole'' because of its huge water reserves in the form of ice and snow.

The web-based system, called SERVIR, will allow scientists, governments and aid agencies to access satellite images of the Himalayas, giving them early warning of floods and other disasters and aiding research on climate change.

A N.A.S.A. statement said SERVIR, launched in partnership with the International Centre for Integrated Mountain Development (I.C.I.MO.D.) in Kathmandu, could be used to address threats to biodiversity as well as risks from flooding, forest fires and storms.

''The whole of the Himalayan region is something of a black hole for scientists and we hope to use this system to bridge the data gap'', said Basanta Shrestha, a senior I.C.I.MO.D. executive.

Πηγές / Sources: Eleftherotypia, The News Inn

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Πέτρα της Καλικατσούς

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Πέτρα της Καλικατσούς

Λαξευτά σκυλιά, σπηλιά, πηγάδια για τις ιερές τελετουργίες, τεχνητά σπήλαια για να τοποθετούνται τα αναθήματα, σκοτεινές κόγχες και γύρω το λαμπερό γαλαζοπράσινο της θάλασσας και το φαιόχρωμο των αλυκών.

Ένας βράχος που φλερτάρει με το φως και τη σκιά, είναι ο δεύτερος σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος του νησιού. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Παύλο Τριανταφυλλίδη στην περιοχή έχουν εντοπιστεί επιφανειακή κεραμική της ύστερης Χαλκοκρατίας (1100 π.Χ.) και λίθινα εργαλεία.

Η βραχώδης απόληξη που ονομάζεται Πέτρα της Καλικατσούς διαμορφώθηκε κατά τους ιστορικούς χρόνους σε υπαίθριο ιερό (από το 1600 π.Χ. ως τον 4ο αι. μ.Χ.). Οι λαξεύσεις στον βράχο διατηρούνται, όχι σε καλή κατάσταση, όπως και οι υδατοδεξαμενές που ήταν απαραίτητες για τις ιερές τελετουργίες.

Διάφοροι ερευνητές θεωρούν ότι ήταν ιερό, πιθανόν της Αφροδίτης, με συνεχή λατρεία ως και τους χριστιανικούς χρόνους, τότε που οι λαξευτοί χώροι χρησιμοποιήθηκαν ως ασκηταριά (7ος-14ος αιώνας).

Για την επιστήμη ο βράχος όπως και η γύρω περιοχή δεν είναι άλλο από ένα ηφαιστειακό λατυτοπαγές που σχηματίστηκε από την συγκόλληση πολλών ηφαιστειακών βολίδων και το σχήμα του συνδέεται από τον τρόπο γέννησης και σύνδεσης των υλικών της βασαλτικής λάβας από την οποία προήλθε.

Ο βράχος της Καλικατσούς είναι αποτέλεσμα της ηφαιστειακής δράσης της Πάτμου που σχετίζεται με την υποβύθιση της Αφρικανικής πλάκας κάτω από την Ευρασιατική πλάκα. Πρόκειται για πέτρα που προήλθε από την τελευταία ηφαιστειακή δραστηριότητα της περιοχής και η οποία συνέβη περίπου 4 εκ.χρόνια πριν. Οι εκρήξεις εκείνης της περιόδου εκτός από την Καλικατσού έδωσαν και το νοτιοδυτικό τμήμα από το νησί Χιλιομόδιο.

Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας ότι μου έκανε τρομερή εντύπωση η παντελής έλλειψη ενημερωτικής πινακίδας σήμανσης του αρχαιολογικού χώρου. Όπως και ότι παντού αναφέρεται η ύστερη ιστορία του χώρου ως ασκηταριό.

Μοναδική σήμανση αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στο νησί αποτελούσαν δύο πινακίδες για τον αρχαιολογικό χώρο ''Καστέλλι'' στο λιμάνι του νησιού, Σκάλα.  Φυσικά, αν θέλετε να ακολουθήσετε τη - μοναδική - σήμανση για την επίσκεψή σας στον αρχαιολογικό χώρο του Καστελλίου, χρειάζεστε στοιχειώδεις γνώσεις πεζοπορίας, τύχη, όρεξη για αναρρίχηση και βεβαίως πολύ νερό.

Η αρχαία ακρόπολη του νησιού δεν τυγχάνει της δέουσας προσοχής και προφανώς αυτό συμβαίνει με οτιδήποτε αρχαιότερο της Ιεράς Μονής.

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα

 

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Ιερά Μονή Προφήτη Ηλία

Συνεχίζεται η αποκατάσταση του Κάστρου των Ιωαννίνων

Ιωάννινα, Κάστρο

© 2010 epirotica

Την ένταξη στο ΕΣΠΑ της β’ φάσης αποκατάστασης των εξωτερικών τειχών του Κάστρου των Ιωαννίνων, ανακοίνωσε η Γ.Γ. Περιφέρειας Ηπείρου Δήμητρα Γεωργακοπούλου-Μπάστα, η οποία επισκέφθηκε τους χώρους και ενημερώθηκε για τα έργα που έχουν γίνει μέχρι τώρα, στο Φετιχέ Τζαμί, στο θησαυροφυλάκιο, στις αποθήκες, στους περιδρόμους των τειχών, και στις στοές στην είσοδο του κάστρου που έχουν μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο.

Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο 1,5 εκ.ευρώ και θα γίνουν παρεμβάσεις στα τείχη στο Δυτικό, Βόρειο και Ανατολικό τμήμα του κάστρου και στη Β.Α. Ακρόπολη. Ειδικότερα, θα γίνουν εργασίες, αποκατάστασης της εσωτερικής όψης, αποψίλωσης και καθαρισμού του περιδρόμου του τείχους στο Δυτικό σκέλος, στερέωσης και αποκατάστασης της εξωτερικής όψης των τειχών στο βόρειο σκέλος, αποχωμάτωσης-ανασκαφής στο εσωτερικό των τειχών και αποκατάστασης στην εσωτερική όψη των τειχών του Ανατολικού σκέλους.

Επίσης θα γίνει καθαρισμός, στερέωση και αποκατάσταση του Βυζαντινού πύργου και της πύλης της ΒΑ Ακρόπολης, καθώς και καθαρισμός των σπηλαίων στο ΒΑ σκέλος των τειχών.

Πηγή: Καθημερινή

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα & Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα & Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

 

 

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα, Ιερά Βασιλική Σταυροπηγιακή & Πατριαρχική Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα, Ιερά Βασιλική Σταυροπηγιακή & Πατριαρχική Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

Ο Όσιος Χριστόδουλος, Ηγούμενος της μεγάλης Μοναστικής Κοινότητας του όρους Λάτρους της Βιθυνίας, αναγκασμένος να εγκαταλείψει το όρος Λάτρος, ζητά από τον  Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Αλέξιο Α΄ τον Κομνηνό το νησί της Πάτμου "ίνα φροντιστήριον ψυχών αυτήν καταστήση", εγκαθιδρύοντας μοναστική πολιτεία.

Τον Απρίλιο του έτους 1088 μ.Χ. ο αυτοκράτορας δωρίζει με Χρυσόβουλο στον Όσιο Χριστόδουλο την Πάτμο και τα γύρω νησίδια (Λειψούς, Φούρνους, Αρκιούς, Αγαθονήσι και Λέβιθα) παραχωρώντας απόλυτη κυριαρχία και ειδικά προνόμια. Τότε αρχίζει η οικοδομή του καστρομονάστηρου, αφιερωμένου στον ΄Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, επισφραγίζοντας την τοπική παράδοση της λατρείας του και εγκαθίσταται η πρώτη αδελφότητα μοναχών, μαζί με τους εργάτες για την ανέγερση της Μονής.

Το 1132 μ.Χ. ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός παραχώρησε στο μοναστήρι της Πάτμου πλήρη αυτονομία, και το κατέστησε υπόλογο μόνο στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού ήταν η αύξηση και η ισχυροποίηση των προνομίων της Μονής. 

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Μονή κατά την περίοδο αυτή δεν προήλθε από τους Άραβες ή από τους Τούρκους αλλά από τους Χριστιανούς. Από το 1095 έως το 1291 επτά Σταυροφορίες ξεκίνησαν με "ιερή" αποστολή για τους Αγίους Τόπους, με δεδομένη την τάση να θεωρούν οτιδήποτε στο διάβα τους ως δικό τους.

Λόγω των συνεχών οχλήσεων από τους Σταυροφόρους, που στο μεταξύ (1204) κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, οι μοναχοί της Πάτμου αναγκάστηκαν να ζητήσουν τη συνδρομή του Πάπα για την προστασία της Μονής, ο οποίος εκδίδει το 1207 Παπική Βούλα, με αφορισμούς προς τους επιτιθέμενους στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη.

Τον Αύγουστο του 1454 ο Μωάμεθ ο Πορθητής εκδίδει φιρμάνι ευεργετικής φορολογίας της Μονής, επανεπικυρώνοντας τα περισσότερα από τα αυτοκρατορικά προνόμια.  Έως σήμερα φυλάσσεται στο Σκευοφυλάκιο της Μονής περίτεχνο καντήλι δώρο προς τη Μονή του Θεολόγου, ως επισφράγισμα  συμφωνίας με την Αδελφότητα της Μονής.  Ο 15ος αιώνας τελειώνει με τη νίκη των Ιπποτών της Ρόδου κατά των Τούρκων το 1480 στη Ρόδο, οι οποίοι και θέτουν υπό τη προστασία τους την Πάτμο.

Το Μοναστήρι και ο οικισμός της Χώρας ανακηρύχθηκαν το 1999 ως Τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O.

Δωδεκάνησα, Νίσυρος: Εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου και του αναστηλωμένου Παλαιόκαστρου, επαναλειτουργία του βυζαντινού ναού της Παναγίας Φανερωμένης

Νίσυρος, Παλαιόκαστρο

© 2006 epirotica

Δύο σπάνια και μεγάλης αρχαιολογικής αξίας μνημεία εγκαινίασε χθες στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νισύρου ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης, συνοδευόμενος και από τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου κ. Λίνα Μενδώνη. Πρόκειται για την αποκατάσταση και τα θυρανοίξια της εκκλησίας της Παναγίας της Φανερωμένης στην Καρδιά Νισύρου και την αναστήλωση των τειχών της οχύρωσης της αρχαίας πόλης της Νισύρου στον λόφο πάνω από το Μανδράκι.

Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για τα εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου Νισύρου στη σπάνια αρχαιολογική αξία των εκθεμάτων του μουσείου που αποδεικνύουν την πολιτιστική ιστορία του νησιού.

Ενα αρχαιολογικό μουσείο που αναδεικνύει με τα εκπληκτικά του εκθέματα την ιστορία, τον πολιτισμό και την ελληνικότητα του νησιού. Ο κάθε επισκέπτης σε αυτή την έκθεση, που διαρθρώνεται σε ενότητες που καλύπτουν όλη την ιστορική διαδρομή της Νισύρου από την προϊστορία έως τη μεταβυζαντινή περίοδο, θα μείνει έκθαμβος από το ωραίο, το μεγάλο και το αληθινό που θα ανακαλύψει στις αίθουσές του.

Ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού εξήρε στην ομιλία του και τη φιλοπατρία και τη γενναιοδωρία της οικογένεια Γιαννίδη, δωρεά της οποίας υπήρξε η κατασκευή του Αρχαιολογικού Μουσείου της Νισύρου.

Μετά τα εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου Νισύρου, ο Γ. Νικητιάδης μετέβη συνοδευόμενος και από την κ. Λ. Μενδώνη στην Καρδιά Νισύρου, μια περιοχή με πλούσια ευρήματα της Παλαιοχριστιανικής και Μεταβυζαντινής περιόδου, όπου παρέστη στα θυρανοίξια χαιρετίζοντας την επαναλειτουργία της εκκλησίας Παναγία η Φανερωμένη. Μια εκκλησία που αποτελεί μοναδικό δείγμα στη Δωδεκάνησο του σπάνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ρυθμού που χρονολογείται στον 8ο μ.Χ. αιώνα και η αποκατάστασή της ολοκληρώθηκε το 2009 με κονδύλια του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.

Νίσυρος, Παλαιόκαστρο (λεπτομέρεια)

© 2006 epirotica

Παλαιόκάστρο

Η επίσκεψη του Υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού στη Νίσυρο ολοκληρώθηκε με την παρουσία του στα εγκαίνια ενός ακόμα σπάνιου αρχαιολογικού μνημείου που διαθέτει το νησί, τα τείχη του Παλαιόκαστρου, του κάστρου της αρχαίας πόλης της Νισύρου.

Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα σωζόμενα οχυρωματικά έργα της αρχαιότητας στο Αιγαίο. Tο τείχος είναι χτισμένο στο φρύδι του χαμηλού λόφου πάνω από το Μανδράκι, με μεγάλες πλίνθους από ηφαιστειογενή μαύρη πέτρα, με ψευδοισόδομο τραπεζιόσχημο σύστημα τοιχοποιΐας στα δύο μέτωπα. Eσωτερικά υπάρχει γέμισμα από αργούς λίθους και λατύπη. Tο μέσο πλάτος του είναι 3,50-3,80 μ.

Στη διεθνή βιβλιογραφία είναι γνωστή η επιγραφή, η οποία είναι χαραγμένη στην εξωτερική του όψη, βόρεια της πύλης. H επιγραφή αναφέρει ''ΔΑΜΟΣΙΟΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟΝ ΠΕΝΤΕ ΠΟΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΙΧΕΟΣ'', ορίζει δηλ. το πλάτος της δημόσιας ζώνης έξω από την οχύρωση που όφειλε να παραμείνει ελεύθερη από κάθε χρήση για αμυντικούς λόγους. H επιγραφή τοποθετείται χρονολογικά στο γ' τέταρτο του 4ου αι. π.X. και αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τη χρονολόγηση του τείχους.

Tο σωζόμενο μήκος του τείχους στο νότιο τμήμα του είναι 230μ., ενώ στο ανατολικό 80μ. Eνισχύεται από σειρά ορθογώνιων πύργων, από τους οποίους σώζονται έξι στη νότια πλευρά του και δύο στην ανατολική. Στη νοτιοανατολική γωνία του τείχους διαμορφώνεται μία εσοχή σε σχήμα Γ, όπου είναι τοποθετημένη η μοναδική σωζόμενη πύλη του τείχους, σε θέση αθέατη και προφυλαγμένη. Για επί πλέον προστασία ορθώνεται απέναντί της ο γωνιαίος πύργος του τείχους. H πύλη, πλάτους 2,10μ., σώζεται ακέραιη και καλύπτεται από επιμήκεις λιθοπλίνθους, μήκους πάνω από 3μ.

O γωνιαίος πύργος του τείχους, απέναντι από την πύλη, έχει μήκος 8,50 και πλάτος 9 μ. Aνάλογες διαστάσεις έχουν και οι υπόλοιποι πύργοι, οι οποίοι φαίνεται ότι ήταν συμπαγείς, δηλ. γεμάτοι στο χαμηλότερο τμήμα τους. Διαφορετική τοιχοποιΐα παρουσιάζει ο πέμπτος κατά σειρά πύργος της νότιας πλευράς, ο οποίος φαίνεται ότι αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη σε ήδη υφιστάμενο πύργο που ίσως είχε καταρρεύσει. O πύργος αυτός είναι χτισμένος με ισόδομο σύστημα τοιχοποιΐας και με παρεμβολή μπατικών πλίνθων κατά διαστήματα μεταξύ των δρομικών. H χαρακτηριστική αυτή τοιχοποΐα, η οποία προήλθε από τη Μεγάλη Eλλάδα και συναντάται συχνά σε οχυρώσεις του Aιγαίου και της μικρασιατικής ακτής, χρονολογεί τον πύργο στο τέλος του 4ου ή και στις αρχές του 3ου αι. π.X.

Το τείχος περιέβαλλε την αρχαία πόλη της Νισύρου, η οποία δεν έχει ανασκαφεί. Εντός του τείχους σώζονται τα ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής.

Πηγή: Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού

Aναλογική Φωτογραφία ή οι τελευταίοι του σκοτεινού θαλάμου

Andorra - Andorra La Vella

(Αναλογική φωτογράφηση)

© 2007 epirotica

Για τους περισσότερους η έννοια ''φωτογραφία'' ταυτίζεται με το προφίλ στο facebook ή με την εικόνα που επιλέγουν να βλέπουν στην οθόνη του κινητού τους.

Και όμως, πλάι στην κυριαρχία της ψηφιακής εικόνας που συνεχώς επεκτείνεται, το αναλογικό φιλμ παραμένει ζωντανό. ''Τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι, οι οποίοι πιθανόν να έχουν ήδη ασχοληθεί με την ψηφιακή φωτογραφία, θέλουν να έρθουν σε επαφή με τον σκοτεινό θάλαμο. Μικρές εταιρείες που κατασκευάζουν φιλμ, οι οποίες τα προηγούμενα χρόνια ουσιαστικά είχαν εξαφανιστεί από τους κολοσσούς, σιγά-σιγά επανέρχονται στο προσκήνιο'' τονίζει ο κ. Ηλίας Κοσίντας, ιδιοκτήτης αναλογικού φωτογραφικού εργαστηρίου.

Σύμφωνα με τον κ. Νίκο Κουτσοπάνο, που επίσης διατηρεί φωτογραφικό εργαστήριο αποκλειστικά για αναλογική φωτογραφία, ''μέσω της ψηφιακής φωτογραφίας πολλοί νέοι άνθρωποι ανακάλυψαν με έναν εύκολο και προσιτό τρόπο την ίδια την τέχνη της φωτογραφίας. Από εκείαρκετοί, όταν δουν ότι τους αρέσει, μεταπηδούν στην αναλογική''.

Όλοι βέβαια αναγνωρίζουν ότι το παρόν και το μέλλον της φωτογραφίας είναι ψηφιακά, ο σκοτεινός θάλαμος όμως πάντα θα έχει τους οπαδούς του Για τους εναπομείναντες εραστές του ασπρόμαυρου αναλογικού φιλμ δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. ''Ξεκίνησα πριν από 25 χρόνια, ως τότε δεν έκανα ούτε αναμνηστικές φωτογραφίες. Είχα αναλάβει μια εργασία για το Πανεπιστήμιο, η οποία έπρεπε να υποστηριχθεί με εικόνες. Οταν τις είδα, αποφάσισα ότι θέλω να ασχοληθώ με τη φωτογραφία'' δηλώνει ο κ. Γιώργος Μαρίνος, που διατηρεί ένα από τα παλαιότερα εναπομείναντα φωτογραφικά εργαστήρια που εμφανίζουν και εκτυπώνουν ασπρόμαυρα αναλογικά φιλμ.

''Η πλειονότητα της πελατείας μου είναι ερασιτέχνες, παλαιοί λάτρεις της φωτογραφίας ή καλλιτέχνες και μουσεία. Το φιλμ έχει μια καλύτερη ποιότητα σε κάποια επίπεδα, είναι ένα εικαστικό μέσο, λόγω του μετασχηματισμού που κάνει υποχρεωτικά στην εικόνα. Το ίδιο το φιλμ δημιουργεί μια διαφορετική αίσθηση της πραγματικότητας'', τονίζει.

Κάποιοι άλλοι βέβαια εμφανίζονται υπέρμαχοι της τεχνολογικής εξέλιξης. ''Η φωτογραφία είναι παιδί της τεχνολογίας και της επιστήμης, η ίδια η ανακάλυψη του φιλμ ήταν στην εποχή της μια τεχνολογική επανάσταση. Σήμερα η ψηφιακή τεχνολογία μάς δίνει τη δυνατότητα για ίδια και καλύτερα αποτελέσματα. Φυσικά όποιος θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη φωτογραφία πρέπει να ξεκινήσει από την αναλογική, ώστε να μάθει τις βασικές αρχές'', δηλώνει ο κ. Σπύρος Σκιαδόπουλος, που διατηρεί ένα από τα παλαιότερα καταστήματα με φωτογραφικά είδη στο κέντρο της Αθήνας, καθώς και σχολή φωτογραφίας.

Τα επιχειρήματα των ''αναλογιστών'' δεν είναι μόνο αισθητικού χαρακτήρα. ''Η λήψη με το φιλμ είναι πιο “εγκεφαλική”. Στην ψηφιακή λήψη, επειδή έχεις τη δυνατότητα να δεις άμεσα τα αποτελέσματα, ξέρεις κατευθείαν αν πέτυχες ή όχι το αποτέλεσμα που ήθελες. Αντιθέτως, στην αναλογική είναι πιο πολύ θέμα αίσθησης και εντύπωσης που έχεις. Με την αναλογική μηχανή, ακριβώς επειδή δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος, θα τραβήξεις πολλές λήψεις για να πετύχεις το σωστό αποτέλεσμα. Πιθανόν με τις επόμενες λήψεις να πετύχεις κάτι που δεν μπορούσες καν να το φανταστείς αρχικά'' λέει ο κ. Κοσίντας.

Ο μέσος πελάτης του παραδοσιακού φωτογραφικού εργαστηρίου είναι φυσικά απαιτητικός αλλά και με διάθεση να μάθει. ''Όποιος έρχεται εδώ συνήθως είναι διατεθειμένος να ακούσει αυτό που θα του πούμε προκειμένου να βελτιώσει τις εικόνες του'', λέει ο κ. Μαρίνος, ενώ ο κ. Κοσίντας συμπληρώνει ότι ''το τύπωμα είναι μια υποκειμενική διαδικασία, όταν ο πελάτης μου ετοιμάζεται να εκθέσει τη δουλειά του, τον συμβουλεύω να είναι παρών στη διαδικασία ακριβώς για να πετύχουμε ξεκάθαρα το αποτέλεσμα που επιθυμεί ή είναι το κατάλληλο για κάθε περίσταση''.

Όλοι βέβαια αναγνωρίζουν ότι το παρόν και το μέλλον της φωτογραφίας είναι ψηφιακά, ο σκοτεινός θάλαμος όμως πάντα θα έχει τους οπαδούς του. ''Πιστεύω ότι δεν θα πάψει να υπάρχει σκοτεινός θάλαμος, κυρίως επειδή δεν είναι ανταγωνιστικός με την ψηφιακή φωτογραφία. Αλλωστε, όσο τέλεια ποιότητα ήχου κι αν μας δίνει κάποιο ψηφιακό ηχοσύστημα, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που να προτιμούν τη ζεστασιά του βινυλίου, έστω και με... σκρατςσκρατς. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και εδώ'', λέει ο κ. Κουτσοπάνος.

Πηγή: Το Βήμα

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Γροίκος

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Γροίκος

Photo of the Day - Ήπειρος, Πρέβεζα - Βαθύ-Μαργαρώνα

© 2010 epirotica

Photo of the Day - Ήπειρος, Πρέβεζα - Βαθύ-Μαργαρώνα

Photo of the Day - Ήπειρος, Νομός Πρέβεζας - Κάπου, σε κάποια Παραλία...

© 2010 epirotica

Ήπειρος, Νομός Πρέβεζας - Κάπου, σε κάποια Παραλία...

Photo of the Day - Ήπειρος, Πρέβεζα

© 2010 epirotica

Ήπειρος, Πρέβεζα

Photo of the Day - Σαρωνικός, Πόρος - Άποψη του Γαλατά Τροιζηνίας (αντανακλάσεις)

© 2010 epirotica

Σαρωνικός, Πόρος - Άποψη του Γαλατά Τροιζηνίας (αντανακλάσεις)

Photo of the Day - Σαρωνικός, Πόρος - Πέρλια, Βίλα Γαλήνη (λεπτομέρεια)

© 2010 epirotica

Σαρωνικός, Πόρος - Πέρλια, Βίλα Γαλήνη (λεπτομέρεια)

Η Βίλα "Γαλήνη", κτίριο του 1892, αποτελεί ιδιωτική οικία του 19ου αιώνα και μια από τις πιο παραδοσιακές, αρχιτεκτονικά, οικίες του Πόρου.

Η ανέγερση της οικίας ανατέθηκε στον Αναστάσιο Μεταξά, έναν από τους καλύτερους αρχιτέκτονες της εποχής. Η αγορά του κτήματος κόστισε 150 χρυσές δραχμές και η οικία με την επίπλωση 60.000 χρυσές δραχμές.

Στην κομψή νεοκλασική βίλα, που λειτούργησε ως πανσιόν έχουν φιλοξενηθεί πολιτικοί και διακεκριμένες προσωπικότητες της τέχνης και των γραμμάτων, όπως συγγραφείς και καλλιτέχνες. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τον Γεώργιο Σεφέρη, το 1947 (όπου έγραψε και το ''Κίχλη''*), τον Χένρι Μίλερ (Henry Miller), το 1939 και τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

* ''Κίχλη'': μικρό βοηθητικό πλοίο του Ελληνικού Στόλου που βυθίστηκε ανοιχτά του Πόρου στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Photo of the Day - Σαρωνικός, Πόρος - Πόλη του Πόρου

© 2010 epirotica

Σαρωνικός, Πόρος - Πόλη του Πόρου

Ο Πόρος είναι νησί του Σαρωνικού Κόλπου. Η αρχαία ονομασία του ήταν Καλαυρία. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την Πελοπόννησο και το απέναντι χωριό Γαλατάς.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο νησιά, την Σφαιρία και την Καλαβρία, τα οποία χωρίζει ένα πολύ μικρό κανάλι θάλασσας αμέσως μετά τον Ναύσταθμο. Η Σφαιρία είναι ηφαιστειογενούς προελεύσεως (η πόλη του Πόρου είναι κτισμένη ακριβώς επάνω στον θολωτό κρατήρα), ενώ η Καλαβρία είναι ιζηματογενής και κυριαρχείται από ασβεστολιθικά και σχιστολιθικά πετρώματα.

Το ιστορικό ρολόι, ψηλά στο λόφο, στο κέντρο της πόλης του Πόρου, αποτελεί σήμα κατατεθέν του νησιού.

Photo of the Day - Κυκλάδες, Τήνος - Ηλιοβασίλεμα από το Κάστρο του Εξώμβουργου

© 2010 epirotica

Κυκλάδες, Τήνος - Ηλιοβασίλεμα από το Κάστρο του Εξώμβουργου

Ο βράχος του Εξωμβούργου βρίσκεται σε υψόμετρο 640 μ. και δεσπόζει στο κέντρο του νότιου τμήματος του νησιού. Αποτελεί σήμα κατατεθέν της Τήνου.

Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης ανάγονται στην Εποχή του Χαλκού, όταν κτίζεται το Κυκλώπειο τείχος του Ξώμπουργου. Η κατοίκηση στο βράχο συνεχίζεται και κατά τη Γεωμετρική εποχή και τους Σκοτεινούς αιώνες. Ο βράχος θα παραμείνει στην αφάνεια ως τα Βυζαντινά χρόνια που θα κατοικηθεί ξανά, φτάνοντας στο απόγειό του.

Το 1207 την Τήνο κατέλαβαν οι αδελφοί Ανδρέας και Ιερεμίας Γκίζη. Από τις πρώτες τους κινήσεις ήταν να οχυρώσουν το βράχο και να χτίσουν φρούριο. Το ''Κάστρο της Αγίας Ελένης'', όπως ονομάστηκε, πήρε την ονομασία του από το ομώνυμο εκκλησάκι που υπήρχε στην κορυφή του. Μέχρι και τον τελευταίο απόγονο των Γκίζηδων, το 1390, το κάστρο της Τήνου φημιζόταν για την οχύρωσή του και την ασφάλεια που παρείχε στο λαό. Τους Γκίζηδες διαδέχτηκε η Βενετική Δημοκρατία.

Το 1537 ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα κατέλαβε για λογαριασμό του Σουλτάνου την Τήνο, η οποία, όμως, επαναστάτησε ζητώντας και πάλι τους Βενετούς. Έτσι, η Γαληνοτάτη επανέκτησε το νησί, το οποίο αποτέλεσε και τη μοναδική κτήση της στις Κυκλάδες. Το φρούριο ξαναχτίστηκε πιο δυνατό από ποτέ και σύμφωνα με τη σύγχρονη δόμηση στα μέσα του 16ου αι μ.Χ.

Το κάστρο της Τήνου άντεξε σε πολλές επιδρομές: Σαρακηνών, Τούρκων, Δυτικών κ.ά. Το 1715 έγινε η τελευταία επιδρομή, η οποία ήταν και καταστροφική. Με ειδική συνθήκη μεταξύ των διοικητών του νησιού και των Τούρκων, το νησί περιήλθε στους τελευταίους, οι οποίοι φρόντισαν να καταστρέψουν ολοσχερώς το κάστρο. Έτσι, το Κάστρο έπειτα από 508 χρόνια πέφτει.

Τότε ήταν, άλλωστε, που έλαβε και το σημερινό όνομά του το Εξώμβουργο ή Ξώμπουργο (πριν ονομαζόταν Κάστρο), από την ιταλική λέξη “soborgo” που σημαίνει προάστιο ή «έξω από το μπούργκο» (=μικρή πόλη).

Πηγή: Δήμος Εξώμβουργου