Οι Προϊστορικές Βραχογραφίες των Φιλίππων Καβάλας

H πανάρχαια ιστορία που είναι χαραγμένη στους βράχους της Mακεδονίας αναδύεται στην επιφάνεια του επιστημονικού ενδιαφέροντος και περιμένει εκείνους που θα έχουν την υπομονή να ξεκλειδώσουν τα μυστικά της.

Ψηλά σε έναν λόφο στην περιοχή των Φιλίππων της Kαβάλας, μια σειρά βραχογραφίες αποτυπώνουν τη ζωή και το πνεύμα των ανθρώπων της Eποχής του Xαλκού και του Σιδήρου. Για δεκαετίες οι ντόπιοι ήξεραν τη θέση ως ''Γραμμένες Πέτρες'', καθώς το νήμα της σχετικής γνώσης είχε χαθεί στην αχλύ του χρόνου.

Tο περασμένο καλοκαίρι, ένας νέος επιστήμονας αποφάσισε να ξεδιπλώσει τις άγνωστες πτυχές της Iστορίας, που διατηρήθηκαν αναλλοίωτες επί χιλιάδες χρόνια πάνω στη μακεδονική γη. Σε αυτές τις βραχογραφίες έστρεψε το ενδιαφέρον για τη διδακτορική του διατριβή ο Γιώργος Hλιάδης, με καταγωγή από την Kαβάλα, υποψήφιος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Tras-os-Montes στην πόλη Vila Real της Πορτογαλίας. Mαζί με τον υπεύθυνο καθηγητή του, μια ομάδα πέντε Πορτογάλων ερευνητών και δύο φοιτητές της Σχολής Kαλών Tεχνών από τη Θεσσαλονίκη αφιέρωσαν δύο μήνες το περασμένο καλοκαίρι για να καταδυθούν στα άδυτα της Iστορίας.

''Σε όλη την ευρύτερη περιοχή του Παγγαίου εντοπίζονται βραχογραφίες και εγχάρακτες παραστάσεις, όμως η θέση στον λόφο του Προφήτη Hλία είχε το πλεονέκτημα της προσβασιμότητας αλλά και της πολύ ενδιαφέρουσας θεματολογίας με επίκεντρο εικόνες του πολέμου'', εξηγεί ο κ. Γ.Hλιάδης, ενώ πλέον βρίσκεται στο στάδιο της επεξεργασίας των στοιχείων που συγκέντρωσαν έπειτα από πολλές ώρες μελέτης κάτω από τον καυτό ήλιο και ενώ το φως αντανακλούσε στα μάρμαρα και τις επιφάνειες των βράχων.

Πρόκειται για περιοχή που βρίσκεται σε ύψωμα με θέα σε όλη την κοιλάδα των Φιλίππων. Η συγκέντρωση των βραχογραφιών εκτείνεται μέσα σε ένα τετραγωνικό στρέμμα. Όμως η χρονική οριοθέτηση δεν είναι καθόλου εύκολη, σημειώνει ο ερευνητής. ''H χρονολόγηση είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα. Εκτιμάται ότι ανάγονται στη τελευταία Εποχή του Xαλκού και στην Εποχή του Σιδήρου, κάπου μεταξύ 1100 και 500 π.X. Συμπέρασμα θα προκύψει από τη συγκριτική μελέτη, καθώς στο ανοικτό τοπίο είναι δύσκολη η εφαρμογή μεθόδων όπως αυτή του άνθρακα''.

Στη χώρα μας, η μεγαλύτερη συγκέντρωση βραχογραφιών παρατηρείται στη Bόρειο Eλλάδα αλλά και στις Kυκλάδες, όπως στην Άνδρο και τη Mήλο. H ερευνητική παράδοση, όμως, είναι περιορισμένη καθώς το αρχαιολογικό ενδιαφέρον στρέφεται κυρίως στην κλασική αρχαιότητα αλλά και σε απτά και ερμηνεύσιμα ευρήματα.

Oι βραχογραφίες ήταν ''από πάντα γνωστές'' στους ντόπιους, ενώ οι πρώτες έρευνες έγιναν τη δεκαετία του '70. Σε νεότερες έρευνες, που έγιναν το 2005, ο κ. Γ.Hλιάδης εργάστηκε για το μεταπτυχιακό του και φέτος το καλοκαίρι ξεκίνησε τη δική του συστηματική έρευνα μαζί με ομάδα συνεργατών και φίλων.

Μεσόγειος και Φίλιπποι
Tο αντικείμενο της έρευνάς του είναι η μελέτη της προϊστορικής τέχνης και η σύνδεσή της με τις αντίστοιχες κοινωνίες και κουλτούρες.

Aναπαραστάσεις αποτυπωμένες είτε με τη μορφή χρώματος (rock art paintings) σε σπηλιές είτε ως εγχάρακτα μοτίβα σε βράχους σε ανοιχτό τοπίο. Aν και η μελέτη των βραχογραφιών στην Eυρώπη ακολουθεί μια παράδοση που ξεκίνησε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα σε χώρες όπως η Iσπανία, η Γαλλία και η Iταλία, στην Eλλάδα, η έρευνα στο συγκεκριμένο αντικείμενο βρίσκεται ακόμα σε πρωταρχικό στάδιο.

H θεματολογία των βραχογραφιών στους Φιλίππους παρουσίασε εξαρχής ενδιαφέρον για τον κ.Hλιάδη, καθώς τα μοτίβα έδειχναν ως κεντρικό θέμα τον πολεμιστή με δόρατα, ασπίδες, τόξα, σπαθιά και αναπαραστάσεις αλόγων και έφιππων πολεμιστών.

Oι πληροφορίες, όμως, είναι ελάχιστες. Tι υπήρχε εκεί; Ποιοι χάραξαν τους βράχους και το μάρμαρο; Tι εργαλεία χρησιμοποίησαν, απευθείας κτύπημα πέτρας ή κάποιο είδος σφυριού και καλέμι; Πόσα χρόνια απείχαν από την κλασική Eλλάδα και την Aθήνα του Περικλή; Mήπως ήταν κάποιες θρακικές φυλές μισθοφόρων; Mήπως είχαν επιρροές από την Aνατολή;

Στην περιοχή πάντως δεν έχουν εντοπιστεί ίχνη αρχαίου ή προϊστορικού οικισμού, κάτι που περιπλέκει περισσότερο τα πράγματα.

''Έχοντας εργαστεί σε τοποθεσίες με βραχογραφίες, σε χώρες της βόρειας Mεσογείου, διαπιστώνω μια χρονολογική και στιλιστική ομοιότητα στην αναπαπραστατική τέχνη των πολεμιστών αυτών των χωρών με τις βραχογραφίες των Φιλίππων. Aυτό είναι κυρίως που με συναρπάζει: το πώς το αυστηρά τοπικό, όσον αφορά την οριοθέτηση του τοπίου, είναι παράλληλα και παγκόσμιο. H μελέτη των βραχογραφιών της ανατολικής Mακεδονίας και των Φιλίππων αποτελεί ένα μοναδικό πεδίο γι’ αυτό τον διάλογο'', σημειώνει ο κ.Hλιάδης και επισημαίνει ότι υπάρχουν σημάδια που συνδέουν τις παραστάσεις της Mακεδονίας με εκείνες που ανακαλύφθηκαν στις ιταλικές Aλπεις κοντά στην Mπρέσια (Brescia), στην περιοχή Val Camonica (46° 1′ 26″ N, 10° 21′ 0″ E). Mια περιοχή προστατευμένη από την U.N.E.S.C.O., όπου κυριαρχούν ανάλογα θέματα με πολεμιστές από την Eποχή του Σιδήρου.

Πηγή: Έθνος

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα

 

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα & Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα & Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

 

 

Photo of the Day - Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα, Ιερά Βασιλική Σταυροπηγιακή & Πατριαρχική Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

© 2010 epirotica

Δωδεκάνησα, Πάτμος - Χώρα, Ιερά Βασιλική Σταυροπηγιακή & Πατριαρχική Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου

Ο Όσιος Χριστόδουλος, Ηγούμενος της μεγάλης Μοναστικής Κοινότητας του όρους Λάτρους της Βιθυνίας, αναγκασμένος να εγκαταλείψει το όρος Λάτρος, ζητά από τον  Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Αλέξιο Α΄ τον Κομνηνό το νησί της Πάτμου "ίνα φροντιστήριον ψυχών αυτήν καταστήση", εγκαθιδρύοντας μοναστική πολιτεία.

Τον Απρίλιο του έτους 1088 μ.Χ. ο αυτοκράτορας δωρίζει με Χρυσόβουλο στον Όσιο Χριστόδουλο την Πάτμο και τα γύρω νησίδια (Λειψούς, Φούρνους, Αρκιούς, Αγαθονήσι και Λέβιθα) παραχωρώντας απόλυτη κυριαρχία και ειδικά προνόμια. Τότε αρχίζει η οικοδομή του καστρομονάστηρου, αφιερωμένου στον ΄Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, επισφραγίζοντας την τοπική παράδοση της λατρείας του και εγκαθίσταται η πρώτη αδελφότητα μοναχών, μαζί με τους εργάτες για την ανέγερση της Μονής.

Το 1132 μ.Χ. ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός παραχώρησε στο μοναστήρι της Πάτμου πλήρη αυτονομία, και το κατέστησε υπόλογο μόνο στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Αποτέλεσμα του γεγονότος αυτού ήταν η αύξηση και η ισχυροποίηση των προνομίων της Μονής. 

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Μονή κατά την περίοδο αυτή δεν προήλθε από τους Άραβες ή από τους Τούρκους αλλά από τους Χριστιανούς. Από το 1095 έως το 1291 επτά Σταυροφορίες ξεκίνησαν με "ιερή" αποστολή για τους Αγίους Τόπους, με δεδομένη την τάση να θεωρούν οτιδήποτε στο διάβα τους ως δικό τους.

Λόγω των συνεχών οχλήσεων από τους Σταυροφόρους, που στο μεταξύ (1204) κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, οι μοναχοί της Πάτμου αναγκάστηκαν να ζητήσουν τη συνδρομή του Πάπα για την προστασία της Μονής, ο οποίος εκδίδει το 1207 Παπική Βούλα, με αφορισμούς προς τους επιτιθέμενους στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη.

Τον Αύγουστο του 1454 ο Μωάμεθ ο Πορθητής εκδίδει φιρμάνι ευεργετικής φορολογίας της Μονής, επανεπικυρώνοντας τα περισσότερα από τα αυτοκρατορικά προνόμια.  Έως σήμερα φυλάσσεται στο Σκευοφυλάκιο της Μονής περίτεχνο καντήλι δώρο προς τη Μονή του Θεολόγου, ως επισφράγισμα  συμφωνίας με την Αδελφότητα της Μονής.  Ο 15ος αιώνας τελειώνει με τη νίκη των Ιπποτών της Ρόδου κατά των Τούρκων το 1480 στη Ρόδο, οι οποίοι και θέτουν υπό τη προστασία τους την Πάτμο.

Το Μοναστήρι και ο οικισμός της Χώρας ανακηρύχθηκαν το 1999 ως Τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O.

Η παράνομη υλοτομία απειλεί το τελευταίο αρχέγονο δάσος της Ευρώπης

Το προστατευόμενο παρθένο δάσος Μπιαλοβιέζα (Białowieża / Belovezhskaya Pushcha), τελευταίο κομμάτι του απέραντου δάσους που κάλυπτε κάποτε ολόκληρη την ανατολική Ευρώπη, απειλείται από την παράνομη υλοτομία που προσπαθεί να αποκρύψει η πολωνική κυβέρνηση, καταγγέλλουν περιβαλλοντικές οργανώσεις.

To δάσος Μπιαλοβιέζα ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λευκορωσία, έκτασης περίπου 1.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων (1,5 εκατ. στρέμματα), παραμένει σχεδόν άθικτο από το τέλος της εποχής των παγετώνων εδώ και 12.000 χρόνια. Το 1979 εντάχθηκε από την U.N.E.S.C.O. στη λίστα με τους τόπους Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

''Ορισμένα δέντρα κόπηκαν από την Εθνική Υπηρεσία Δασών της Πολωνίας κατά παράβαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας'', δήλωσε στο AFP ο Πολωνός περιβαλλοντιστής Άνταμ Μπόνταν.

Σε συνεργασία με άλλες περιβαλλοντικές οργανώσεις, ο Μπόνταν κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον περασμένο μήνα. Λίγες ημέρες αργότερα, η Greenpeace κρέμασε στο κτίριο του πολωνικού Υπουργείου Περιβάλλοντος ένα γιγάντιο πανό που έγραφε ''Αγαπώ το δάσος''.

Η υπηρεσία δασών διαβεβαιώνει από την πλευρά της ότι δεν υπάρχει παράνομη υλοτομία. «Είμαστε κι εμείς οικολόγοι» σχολίασε ο Αντρζέι Αντζάκ, επικεφαλής της δασικής υπηρεσίας του Μπιαλοβιέζα. ''Κόβουμε δέντρα μόνο για να προστατεύσουμε το δάσος από τους σκολύτες [σκαθάρια που παρασιτούν στο φλοιό των δέντρων]. Θέλουμε να βοηθήσουμε τη φύση να αμυνθεί και το κάνουμε σύμφωνα με την πολωνική νομοθεσία'', είπε.

Το 2009, η δασική υπηρεσία επέτρεψε τη συλλογή 100.000 κυβικών μέτρων ξυλείας από το Μπιαλοβιέζα, ποσότητα που αντιστοιχεί στο 0,35% της ετήσιας παραγωγής ξυλείας στην Πολωνία. Φέτος, πάντως, η κυβέρνηση υποχώρησε στις πιέσεις των περιβαλλοντιστών και υποσχέθηκε ότι θα σταματούσε την υλοτομία μέχρι τα τέλη Αυγούστου.

Ο δημοσιογράφος του AFP αναφέρει πάντως ότι είδε αιωνόβιες δρύες, φράξους και έλατα κομμένα και πεσμένα στο έδαφος. Τα αιωνόβια έλατα του Μπιαλοβιέζα φτάνουν τα 50 μέτρα και είναι τα ψηλότερα δέντρα της Ευρώπης. Το οικοσύστημα του δάσους φιλοξενεί επίσης 20.000 είδη ζώων, ανάμεσά τους οι τελευταίοι ευρωπαϊκοί βίσονες.

Το τμήμα που ανήκει στη Λευκορωσία προστατεύεται στο σύνολό του. Από την έκταση που βρίσκεται στην Πολωνία, το 16% είναι εθνικό πάρκο και το 20% είναι προστατευμένη περιοχή. Από την υπόλοιπη έκταση στην Πολωνία, το μεγαλύτερο μέρος ελέγχεται από την Εθνική Υπηρεσία Δασών.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν από την πολωνική κυβέρνηση να επεκτείνει το Εθνικό Πάρκο σε όλη την έκταση της Πολωνίας. Ζητούν επίσης να απομακρυνθεί το συρματόπλεγμα στα σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσίας ώστε να μπορούν να μετακινούνται ελεύθερα οι βίσονες και τα άλλα ζώα του δάσους.

Πηγή: In

Τα κανάλια του Άμστερνταμ στη Λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O. / Canal Ring area of Amsterdam at the U.N.E.S.C.O. World Heritage List

Ολλανδία, Άμστερνταμ

Νetherlands, Amsterdam

© 2008 epirotica

Δεκαπέντε νέες πολιτιστικές τοποθεσίες, ανάμεσά τους τα 17ου αιώνα κανάλια του Άμστερνταμ που περικλείονται από το κανάλι Σίνγκελγκραχτ (Singelgracht), προστέθηκαν στη Λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O.

Όπως ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα του ο Παγκόσμιος Οργανισμός του Ο.Η.Ε. για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό, ανάμεσα τις τοποθεσίες, πολιτιστικές και φυσικές, που προστέθηκαν είναι οι ιστορικές αγορές του Ταμπρίζ (Tabriz) στον Ιράν και του Ατ-Τουράιφ (At Turaif) στην Σαουδική Αραβία, η ατόλλη Μπικίνι στα νησιά Μάρσαλ όπου πραγματοποιήθηκε η πρώτη αμερικανική πυρηνική δοκιμή, η ορεινή δασική περιοχή της Σρι Λάνκα, η αυτοκρατορική περιοχή Θανγκ Λονγκ (Thang Long) στο Ανόι του Βιετνάμ, η αρχαιολογική τοποθεσία του Σαράζμ (Sarazm) στο Τατζικιστάν και η πόλη Αλμπί (Albi) στη Γαλλία.

Η επιτροπή έλαβε τις αποφάσεις της στη Μπραζίλια στο πλαίσιο των εργασιών της για την ανανέωση του καταλόγου. Με τις νέες προσθήκες, οι τοποθεσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο για πολιτιστικούς ή περιβαλλοντολογικούς λόγους φτάνουν τις 904.

Ωστόσο, η U.N.E.S.C.O. προκάλεσε αντιδράσεις με την αμφιλεγόμενη απόφαση που έλαβε να αφαιρέσει τα νησιά Γκαλάπαγκος από τη λίστα με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που βρίσκονται σε κίνδυνο, επικαλούμενη τις προσπάθειες της κυβέρνησης του Εκουαδόρ, στο οποίο ανήκουν τα νησιά, να προστατεύσει τη μοναδική βιοποικιλότητά τους.

Η απόφαση αυτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από περιβαλλοντολόγους και επιστήμονες.

Σρι Λάνκα, Κεντρικά Υψίπεδα

Sri Lanka, Central Highlands

© 2010 epirotica

English version

The 34th session of the World Heritage Committee meeting in Brasilia since 25 July today finished its consideration of nominations for the World Heritage List.

Meeting under the Chairmanship of the Minister of Culture of Brazil, João Luiz da Silva Ferreira, the Committee inscribed 21 new sites, including 15 cultural, 5 natural and 1 mixed properties. Three countries, Kiribati, Marshall Islands and Tajikistan, had sites added for the first time. One existing natural site was also recognized for its cultural values and thus becomes a mixed site.

The World Heritage Committee also added four sites to the List of World Heritage in Danger and removed the Galapagos Islands (Ecuador) from this List.

The new cultural sites are:

-Australian Convict Sites (Australia)

-São Francisco Square in the Town of São Cristovão (Brazil)

-Historic Monuments of Dengfeng, in the "Centre of Heaven and Earth" (China)

-Episcopal City of Albi (France)

-Jantar Mantar (India)

-Sheikh Safi al-Din Khānegāh and Shrine Ensemble in Ardabil (Islamic Republic of Iran)

-Tabriz Historical Bazaar Complex (Islamic Republic of Iran)

-Bikini Atoll, Nuclear Test Site (Marshall Islands)

-Camino Real de Tierra Adentro (Mexico)

-Prehistoric Caves of Yagul and Mitla in the Central Valley of Oaxaca (Mexico)

-Seventeenth-century Canal Ring Area inside the Singelgracht, Amsterdam (Netherlands)

-Historic Villages of Korea: Hahoe and Yangdong (Republic of Korea)

-At Turaif District in ad-Dir'iyah (Saudi Arabia)

-Proto-Urban site of Sarazm (Tajikistan)

-Imperial Citadel of Thang Long-Hanoi (Viet Nam)

The new natural sites are:

China Danxia (China)

-Pitons, Cirques and Remparts of Reunion Island (France)

-Phoenix Islands Protected Area (Kiribati)

-Putorana Plateau (Russian Federation)

-Central Highlands of Sri Lanka (Sri Lanka)

The new mixed site is:

-Papahānaumokuākea (United States of America)

Πηγές / Sources:: To Vima, U.N.E.S.C.O.

Σοβαρά δυσεπίλυτα προβλήματα παρουσιάζει η Μονή Δαφνίου

Αδύναμη είναι η Μονή Δαφνίου σε περίπτωση νέου σεισμού. Ο,τι και να κάνουν οι επιστήμονες, όσο και να προσέξουν το σημαντικό αυτό μνημείο, να παρέμβουν, να το αναστηλώσουν, να το συντηρήσουν, δεν μπορούν, λόγω της ίδιας της φύσης του, να το κάνουν άτρωτο. Το Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού έκανε αρκετά από το 1999, οπότε και ο μεγάλος σεισμός επέφερε πολύ μεγάλες φθορές. Από το 2004 και μετά, ωστόσο, ελάχιστα έγιναν.

Αλλά δεν είναι νόνο ο χαμένος χρόνος που πρέπει να καλυφθεί. Υπάρχουν προβλήματα που δεν είναι δυνατόν να θεραπευθούν. Η αιτία εγκατάλειψης της μονής, λένε οι επιστήμονες, ήταν ακριβώς ότι έπειτα από σεισμούς παρουσίαζε εκτεταμένες βλάβες. ''Σε μια μελλοντική ισχυρή σεισμική καταπόνηση, το μνημείο ενδέχεται να εμφανίσει εκ νέου ρηγματώσεις, παρόμοιες με αυτές μετά τον σεισμό του 1981'', ανέφερε ο Νίκος Δεληνικόλας στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Ο κ. Δεληνικόλας παρουσίασε τη μελέτη ωρίμανσης για τη δεύτερη φάση αποκατάστασης του Καθολικού, που εκπονήθηκε από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων.

Η δεύτερη φάση θα ξεκινήσει σύντομα, μετά και την έγκριση της μελέτης. Κατά το διάστημα εκτέλεσης των έργων αποκατάστασης θα συνεχίσουν να λειτουργούν το Καθολικό και ο Αρχαιολογικός Χώρος σαν επισκέψιμο εργοτάξιο.

Σήμερα υπάρχει γενική συμφωνία ότι το Δαφνί κτίστηκε τον 11ο αι. και επεκτάθηκε τον 13ο. Ο κ. Δεληνικόλας ανέφερε: ''Οι επόμενες φάσεις επεμβάσεων ταυτίζονται με την ιστορική παθολογία, αφού κυρίως βλάβες προκάλεσαν από τον 13ο αι. μέχρι σήμερα τις πολυάριθμες επεμβάσεις αποκατάστασης και ανοικοδόμησης''. Στις καταρρεύσεις και φθορές που ακολούθησαν θα πρέπει να προσθέσουμε και την αρπαγή, που είχε το γνωστό ονοματεπώνυμο: ο Λόρδος Έλγιν έκλεψε ιωνικούς κίονες και τους μετέφερε στη Μεγάλη Βρετανία.

Στο πλαίσιο της δεύτερης φάσης θα γίνουν ''εργασίες κατασκευής ενισχυτικών διατάξεων υπό μορφή περιδέσεων, ελκυστήρων, αφανών διαφραγμάτων στη στέψη των τοίχων κ.λπ., που θα συμβάλουν στην κατά το δυνατόν βελτίωση της συνολικής συμπεριφοράς του μνημείου, προκειμένου να αποφευχθεί η επιδείνωση των σημερινών αποκλίσεων και παραμορφώσεων και επομένως και ο κίνδυνος μελλοντικών τοπικών καταρρεύσεων. Στη δεύτερη αυτή φάση θα ενταχθούν και όλες οι εργασίες μορφολογικής, αισθητικής και λειτουργικής αποκατάστασης του μνημείου''. Επίσης, θα επανατοποθετηθούν τα ψηφιδωτά.

Καμπανάκι για τα ψηφιδωτά

''Όμως θα πρέπει να επισημανθεί ότι στις θέσεις των επανατοποθετούμενων ψηφιδωτών οι βλάβες που θα προκληθούν πιθανόν να είναι πιο σοβαρές, λόγω του ότι όλες οι ρηγματώσεις της τοιχοποιίας θα μεταφερθούν σε αυτά μέσω των ισχυρών και άκαμπτων κονιαμάτων του υποστρώματός τους, ενώ πιθανόν να υπάρξει μεγάλη απώλεια ψηφίδων ακόμη και χωρίς ύπαρξη ρηγμάτωσης, όπως συνέβη και στον σεισμό του 1981'', έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ο εισηγητής.

''Η σοβαρότητα των βλαβών στα ψηφιδωτά εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο στήριξής τους στην τοιχοποιία και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να υπάρξει προβληματισμός για τον τρόπο ανάρτησης όσων έχουν ήδη αποτοιχιστεί'', κατέληξε.

Πηγή: Έθνος

Photo of the Day - Η έναρξη του Θερινού Hλιοστασίου στο Στόουνχεντζ / Summer Solstice at the Stonehenge Monument

Photo by Lefteris Pitarakis / Associated Press

Οι άνθρωποι σηκώνουν τα χέρια τους διαλογιζόμενοι κατά τη έναρξη του θερινού ηλιοστασίου λίγο μετά τις 4:52 π.μ. στο μνημείο Στόουνχεντζ (Stonehenge) της Αγγλίας, χθες Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010.

Χιλιάδες νεο-ειδωλολάτρες χόρεψαν ως τα ξημερώματα της Δευτέρας απολαμβάνοντας τον λαμπρό πρωινό ήλιο πάνω από τον αρχαίο πέτρινο κύκλο του μνημείου, σηματοδοτώντας το θερινό ηλιοστάσιο.

Περίπου 20.000 άνθρωποι γέμισαν τον προϊστορικό χώρο στην πεδιάδα του Salisbury, στη Νότια Αγγλία, για να δουν την ανατολή του ηλίου στις 4:52 π.μ. ακολουθώντας το ολονύκτιο πάρτι που διοργανώνεται κάθε έτος.

English version

People raise their hands meditating during the summer solstice shortly after 04.52 am at the Stonehenge monument, England, Monday, June 21, 2010.

Thousands of neo-pagans danced and whooped in delight Monday as a bright early morning sun rose above the ancient stone circle Stonehenge, marking the summer solstice.

About 20,000 people crowded the prehistoric site on Salisbury Plain, southern England, to see the sunrise at 4:52 A.M., following an annual all-night party.

Photo of the Day - Argentina, Humahuaca

Photo by Christine Belmonte

Αργεντινή, Χουμαχουάκα

Αυτοκίνητα σταθμευμένα κατά μήκος ενός στενού, λιθόστρωτου δρόμου στην πόλη Χουμαχουάκα (Humahuaca) στο βόρειο τμήμα της Αργεντινής. Η κοιλάδα στην οποία βρίσκεται, Quebrada de Humahuaca, ονομάσθηκε τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O. το 2003, αποτελούσε εμπορικό δρόμο για χιλιάδες χρόνια.

English version

Argentina, Humahuaca

Cars sit parked along a narrow, stone-paved road in the town of Humahuaca in northern Argentina. The valley in which it lies, the Quebrada de Humahuaca, named a U.N.E.S.C.O. World Heritage site in 2003, has been a trade route for thousands of years.

Πηγή / Source: National Geographic

Photo of the Day - Sri Lanka, Kandy - Sri Dalada Maligawa

© 2010 epirotica

Sri Dalada Maligawa ή Ο Ναός του Ιερού λειψάνου του Δοντιού είναι βουδιστικός ναός στην πόλη της Kandy, Σρι Λάνκα. Βρίσκεται στο συγκρότημα του βασιλικού παλατιού που στεγάζει τα λείψανα του δοντιού του Βούδα. Από την αρχαιότητα, το λείψανο έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην τοπική πολιτική, επειδή πιστεύεται ότι όποιος κατέχει το λείψανο κατέχει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Kandy

Η Kandy έγινε το 1592 η τελευταία πρωτεύουσα του ανεξάρτητου βασιλείου στο νησί μετά τις παράκτιες περιοχές που είχαν κατακτηθεί από τους Πορτογάλους. Πολλές εισβολές από τους Πορτογάλους και τους Ολλανδούς (16ο, 17ο και 18ο αιώνα) και αργότερα από τους Βρετανούς (κυρίως το 1803) απωθήθηκαν.

Η Kandy παρέμεινε ανεξάρτητη μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Στον δεύτερο Πόλεμο της Kandy, οι Βρετανοί εισέβαλλαν χωρίς αντίσταση και έφθασαν στην πόλη το 1815.

Η ιερή πόλη της Kandy ανακηρύχθηκε από την U.N.E.S.C.O. ως Τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1988.

English version

Sri Dalada Maligawa or The Temple of the Sacred Tooth Relic is a Buddhist temple in the city of Kandy, Sri Lanka. It is located in the royal palace complex which houses the Relic of the tooth of Buddha. Since ancient times, the relic has played an important role in local politics because it is believed that whoever holds the relic holds the governance of the country.

Kandy

In 1592 Kandy became the capital city of the last remaining independent kingdom in the island after the coastal regions had been conquered by the Portuguese. Several invasions by the Portuguese and the Dutch (16th, 17th and 18th century) and later by the British (most notably in 1803) were repelled.

Kandy stayed independent until the early 19th century. In the Second Kandyan War, the British launched an invasion that met no resistance and reached the city in 1815.

Sacred city of  Kandy declared by U.N.E.S.C.O. as a World Heritage Site in 1988.

Photo of the Day - Sri Lanka, Sigiriya View

© 2010 epirotica

Θέα από τον βράχο της Sigiriya, Σρι Λάνκα.

Ο βράχος της Sigiriya (βράχος του Λιονταριού) είναι ένα αρχαίο βραχώδες οχυρό και παλάτι που βρίσκεται στην κεντρική επαρχία της Matale στη Σρι Λάνκα, περιβάλλεται από τα ερείπια ενός εκτεταμένου δικτύου κήπων, δεξαμενών και άλλων δομών.

English version
View from Sigiriya, Sri Lanka.

Sigiriya (Lion's rock) is an ancient rock fortress and palace ruin situated in the central Matale District of Sri Lanka, surrounded by the remains of an extensive network of gardens, reservoirs, and other structures.

Photo of the Day - Sri Lanka, Polonnaruwa - Thuparama

© 2010 epirotica

Το Thuparama είναι τέμενος με θολωτή στέγη κατασκευασμένη από τούβλα. Σχεδόν το σύνολο του κτιρίου επέζησε πάνω από 900 χρόνια ως εκ θαύματος. Το αρχικό όνομα αυτού του τεμένους δεν είναι γνωστό. Θεωρείται ότι αυτό χτίστηκε από έναν υπουργό του Βασιλιά Parakramabahu (1153-1186) για να στεγάσει τα λείψανα του δοντιού του Βούδα.

Μια άλλη άποψη είναι ότι χτίστηκε από τον Βασιλιά Vijayabahu Ι (1070-1110). Αν και είναι αρκετά σκοτεινά μέσα, κάποιος μπορεί να δει διάφορα αγάλματα του Βούδα στο θάλαμο.

Polonnaruwa

Η Polonnaruwa, η υπέροχη μεσαιωνική πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα είχε καθιερωθεί ως η πρώτη πόλη του νησιού, τον 11ο αιώνα μ.Χ. Αντικατέστησε την Anuradhapura, λεηλατήθηκε απελπιστικά γυμνή μετά την εισβολή στρατευμάτων από τη Νότια Ινδία.

Η πόλη έφθασε στο εκθαμβωτικό αλλά απελπιστικά σύντομο ζενίθ της τον 12ο αιώνα και αν και καταστράφηκε από την εισβολή, αιώνες μετά παραμένουν πολλά στοιχεία του παλιού μεγαλείου και δόξας.

Η αρχαία πόλη της Polonnaruwa ανακηρύχθηκε από την U.N.E.S.C.O. ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1982.

English version

The Thuparama shrine, with a vaulted roof constructed in brick. Almost the whole buiding as survived over 900 years miraculously. The original name of this image house is not known. It is thought that this was built by a minister of King Parakramabahu (1153-1186) to house the tooth relic.

Another belief is that this was built by King Vijayabahu I (1070-1110). Although it is quite dark within, one can see Buddha statues seated in the chamber.

Polonanaruwa

Polonnaruwa, Sri Lanka's splendid medieval capital was established as the first city of the island in the 11th Century, A.D. It replaced Anuradhapura and laid hopelessly bare to the invading armies from South India.

The city reached a dazzling but pitifully brief zenith in the 12th century and though ravaged by invasion in the centuries following, much evidence remains of the old grandeur and glory.

Ancient city of  Polonnaruwa declared by U.N.E.S.C.O. as a World Heritage Site in 1982.

Photo of the Day - Sri Lanka, Anuradhapura

© 2010 epirotica

Ο βουδιστικός ναός (stupa ή dagoba) Mirisavatiya στο βάθος της δεξαμενής νερού Basawakkulam στην πόλη Anuradhapura (τόπος Πολιτιστικής Κληρονομιάς) της Σρι Λάνκα.

Η Basawakkulam ή Αbhayavapi θεωρείται η παλαιότερη μεταξύ των τεχνητών δεξαμενών νερού της Σρι Λάνκα, κατασκευάσθηκε το 350 π.Χ. περίπου, από τον βασιλιά Pandukabhaya και καλύπτει έκταση άνω των 30 τετραγωνικών χιλιομέτρων (11 τετραγωνικά μίλια).

English version

Mirisavatiya dagoba as seen across Basawakkulam tank in Anuradhapura (World Heritage site) of Sri Lanka.

The oldest of the Sri Lankan built reservoirs, known as tanks, is believed to be Basawakkulam, constructed around 350 B.C. by King Pandukabhaya, covering more than 30 square kilometers (11 square miles).

Photo of the Day - Sri Lanka, Dambulla - Golden Cave Temple

© 2010 epirotica

Το Σπήλαιο-Ναός Maharaja Vihara στο συγκρότημα των Χρυσών Ναών-Σπηλαίων της Dambulla (τόπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς), στη Σρι Λάνκα.

Ένας ιερός τόπος προσκυνήματος για 22 αιώνες, το σπήλαιο-μοναστήρι, με τα πέντε ιερά του, είναι το μεγαλύτερο, καλύτερα διατηρημένο συγκρότημα Ναών-Σπηλαίων στη Σρι Λάνκα. Οι Βουδιστικές τοιχογραφίες (που καλύπτουν έκταση 2.100 m2) έχουν ιδιαίτερη σημασία, όπως και τα 157 αγάλματα.

Το δεύτερο και μεγαλύτερο σπήλαιο, ''Maharaja Vihara", που σημαίνει "Το ιερό των Μεγάλων Βασιλέων'' στα Σιναλέζικα πήρε το όνομά του από τον Βασιλιά Valagambahu & τον Βασιλιά Nissankamalla, τα αγάλματα των οποίων περιλαμβάνονται μεταξύ των 16 όρθιων και 40 καθιστών αγαλμάτων του Βούδα.

English version

Maharaja Vihara Cave Temple of the Golden Dambulla Cave Temple complex (World Heritage site) in Sri Lanka.

A sacred pilgrimage site for 22 centuries, this cave monastery, with its five sanctuaries, is the largest, best-preserved cave-temple complex in Sri Lanka. The Buddhist mural paintings (covering an area of 2,100 m²) are of particular importance, as are the 157 statues.

The second & the largest cave, "Maharaja Vihara", meaning "The Temple of Great Kings" in Sinhalese was named after King Valagambahu & King Nissankamalla whose statues are contained there among 16 standing & 40 seated statues of Buddha.

Οι Διατροφικές Τελετουργικές Συνήθειες των Ανθρώπων που έκτισαν το Στόουνχετζ / The Feasting Habits of Ancient Builders of Stonehenge

Η ομάδα που εργάστηκε για το πρόγραμμα ''Stonehenge Riverside'' το 2009 προσπαθεί, μέσω των ευρημάτων, να εξηγήσει τις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων που έκτισαν το πέτρινο κυκλικό οικοδόμημα, πριν από τέσσερις χιλιάδες χρόνια.

Με επικεφαλής τον καθηγητή Mike Parker Pearson από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ (University of Sheffield) στην Αγγλία, χρηματοδοτούμενο από το Συμβούλιο Έρευνας Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών (Arts and Humanities Research Council), το νέο πρόγραμμα ''Feeding Stonehenge'' θα αναλύσει μια σειρά υλικών, συμπεριλαμβανομένων οστών βοδινού και φυτικών υπολειμμάτων.

Κατά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο, οι εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι οι άνθρωποι έφερναν μαζί τους τα ζώα στο Stonehenge για κάποια γιορτή του ηλιοστασίου. Οι αρχικές έρευνες δείχνουν ότι τα ζώα διένυσαν μεγάλες αποστάσεις, για να φθάσουν στο σημείο των τελετουργιών αυτή τη στιγμή του έτους.

Το αρχικό πρόγραμμα, το οποίο ενίσχυσε την ιδέα ότι τα Τείχη του Ντάρινγκτον (Durrington Walls) ήταν μέρος του συγκροτήματος του Stonehenge, εμφάνισε μια εκπληκτικά μεγάλη ποικιλία υλικών, από αρχαία εργαλεία έως υπολείμματα ζώων.

"Ένα από τα απρόβλεπτα αποτελέσματα (από το Stonehenge Riverside Project) είναι η μεγάλη ποσότητα νέου υλικού, εργαλεία, οστά ζώων, αγγεία, φυτικά κατάλοιπα, τα οποία χρειάζονται τώρα ανάλυση", εξήγησε ο καθηγητής Parker Pearson.

''Η νέα επιδότηση από το A.H.R.C. για το πρόγραμμα, μας επιτρέπει να λάβουμε τις μέγιστες πληροφορίες από τον απροσδόκητο πλούτο των ευρημάτων. Πρόκειται να μάθουμε τόσα πολλά για τις ζωές των ανθρώπων που έχτισαν το Stonehenge, το πώς ζούσαν, τι έτρωγαν, από που ήρθαν", πρόσθεσε.

Μια μεγάλη συλλογή γνάθων βοοειδών που συλλέχθηκαν κατά τις ανασκαφές των τελευταίων ετών θα υποβληθεί σε ισοτοπική ανάλυση για να προσδιορίσει από που προήλθαν και πότε θανατώθηκαν. Αυτό θα δώσει στους εμπειρογνώμονες μια καλύτερη ιδέα από πού είχαν ταξιδέψει οι άνθρωποι για να επισκεφθούν την τοποθεσία.

Η έρευνα θα προσφέρει επίσης μια καλύτερη κατανόηση του ντυσίματος των διάσημων λίθων του Stonehenge και το πώς οι δημόσιοι και οι ιδιωτικοί χώροι των Τειχών του Ντάρινγκτον και του Stonehenge διαφέρουν μεταξύ τους.

Το πρόγραμμα ''Feeding Stonehenge'' θα συνεχισθεί για τα επόμενα τρία χρόνια.

English version

The team who worked on the ''Stonehenge Riverside'' Project in 2009 are to return to their findings to explain the eating habits of the people who built and worshipped at the stone circle over four thousand years ago.

Led by professor Mike Parker Pearson from the University of Sheffield, and funded from the Arts and Humanities Research Council, the new ''Feeding Stonehenge'' project will analyse a range of materials including cattle bones and plant residue.

At the time of the Winter Solstice, experts believe people would have brought livestock with them to Stonehenge for a solstice feast. Initial research suggests the animals were brought considerable distances to the ceremonial site at this time of year.

The original Stonehenge Riverside project, which strengthened the idea that nearby Durrington Walls was part of the Stonehenge complex, yielded a surprisingly wide range of material ranging from ancient tools to animal remains.

"One of the unforeseen outcomes (of the Stonehenge Riverside Project) is the vast quantity of new material, flint tools, animal bones, pottery, plant remains, survey data, and chemical samples, which now needs analyzing", explained Professor Parker Pearson.

"The new grant from the A.H.R.C. for the ''Feeding Stonehenge'' project allows us to get the maximum information out of this unexpected wealth of remains. We are going to know so much about the lives of the people who built Stonehenge, how they lived, what they ate, where they came from", he added.

A large collection of cattle jaws collected during the last few years' excavations will now undergo strontium and sulphur isotope analysis to establish where they originally came from and when they were culled. This will give experts a better idea of where people had travelled from to visit the site.

The research will also offer a better understanding of the dressing of the famous sarsen stones of Stonehenge and insights into how the public and private spaces at Durrington Walls and Stonehenge differ from each other.

''Feeding Stonehenge'', will take place over the next three years.

Πηγές / Sources: Culture24, A.H.R.C.

Ταξίδια - Ντουμπρόβνικ / Travels - Dubrovnik

Διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας και ανεξαρτησίας για τους Κροάτες, το Ντουμπρόβνικ (Dubrovnik) είναι ένα πολυσύχναστο τουριστικό θέρετρο της Αδριατικής με μεσαιωνική ατμόσφαιρα και κοσμοπολίτικο αέρα.

Μια στενή λωρίδα γης στα νότια της Κροατίας, που καθορίζεται από την παρουσία των Δαλματικών Άλπεων και δροσίζεται από τα νερά της Αδριατικής, είναι ένα ανεκτίμητο δώρο της φύσης. Απότομες καταπράσινες βουνοπλαγιές, μικρές ονειρικές παραλίες, ειδυλλιακά νησιά (περίπου 1.185) και καθάρια γαλαζοπράσινα νερά «στολίζουν» τις Δαλματικές ακτές, ενώ όλες σχεδόν οι παραθαλάσσιες πολιτείες διατηρούν, σε μεγάλο βαθμό, τη μεσαιωνική τους φυσιογνωμία.

Ξεχωριστή θέση στη ακτογραμμή της Αδριατικής κατέχει το Ντουμπρόβνικ, μια μεσαιωνική πολιτεία πραγματικό έργο τέχνης. Ελάχιστες πόλεις στον κόσμο καταφέρνουν να εντυπωσιάσουν και να καθηλώσουν τον επισκέπτη τόσο πολύ όσο το Ντουμπρόβνικ.

Με ατμόσφαιρα καθαρά μεσαιωνική, μνημεία αυθεντικά και πολυτάραχη ιστορία, η παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ έχει τη σπάνια δυνατότητα να κάνει τις εικόνες των μακρινών, αλλοτινών εποχών να φαντάζουν σαν μια ολοζώντανη πραγματικότητα.

Περιχαρακωμένο και ενισχυμένο από αγέρωχα πέτρινα τείχη που το προστάτευαν μέσα στους αιώνες από τους επίδοξους πορθητές του, το «βενετσιάνικο μαργαριτάρι της Αδριατικής» διαθέτει ανεκτίμητης αξίας ιστορικούς και καλλιτεχνικούς θησαυρούς και φιγουράρει από το 1979 στον Κατάλογο των Μνημείων  Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O.

Κανένα όχημα δεν κυκλοφορεί μέσα στην παλιά πόλη (Stari Grad), οι στέγες των σπιτιών είναι όλες σκεπασμένες με χαρακτηριστικά κoκκινο-πορτοκαλί κεραμίδια (τα Kupa, που κατασκευάζονται στον κοντινό οικισμό Kupari), ενώ κατοικίες, δρόμοι, αρχοντικά και εκκλησίες είναι κτισμένα όλα με το ίδιο ομοιόμορφο υπόλευκο μάρμαρο.

Τα μεσαιωνικά τείχη της πόλης
Τα τείχη του Ντουμπρόβνικ θεωρούνται από τα πιο καλοδιατηρημένα στον κόσμο και σ’ αυτά οφείλει κατά κύριο λόγο τη φήμη της η πόλη. Ο περίπατος στα τείχη του Ντουμπρόβνικ είναι η μεγαλύτερη τουριστική ατραξιόν της πόλης (πληρώνετε εισιτήριο). Τα τείχη πρωτοκτίστηκαν τον 10ο αιώνα και μέσα στους επόμενους πέντε αιώνες δέχτηκαν αρκετές μετατροπές και ενισχύσεις. Ο φόβος από πιθανές επιδρομές των Τούρκων, υποχρέωσε τους κατοίκους να ενισχύσουν τον 15ο αιώνα τα τείχη της πόλης, προσθέτοντας μια καινούργια σειρά με 15 πύργους. Το Ντουμπρόβνικ βρέθηκε έτσι να προστατεύεται από τείχη που έχουν μήκος 1.940 μ. και ύψος που φτάνει σε ορισμένα σημεία τα 25 μ. Είναι ψηλότερα από την πλευρά της ξηράς και έχουν πάχος μέχρι και 6 μ., ενώ από την πλευρά της θάλασσας μόλις 1,5-2 μ. Ο Πύργος Μιντσέτα (Minčeta Tower) προστάτευε την πόλη από τους χερσαίους εισβολείς, ενώ το φρούριο Lovrjena από τις θαλάσσιες επιδρομές.

Ιστορία

Tο Ντουμπρόβνικ ιδρύθηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα. Αν και πέρασε διαδοχικά από βυζαντινή, ενετική και ουγγρική κυριαρχία, κατάφερε να παραμείνει η μοναδική ανεξάρτητη πόλη-κράτος στην Αδριατική (ονομαζόταν Ραγκούζα) και ανταγωνιζόταν τη Βενετία στο θαλάσσιο εμπόριο.

Κατά τον 15ο και 16ο αιώνα γνώρισε μια θαυμαστή πνευματική και καλλιτεχνική άνθηση, και όχι τυχαία ονομάστηκε «Αθήνα της Νοτιοσλαβίας». Ο Ναπολέων άλωσε την πόλη το 1808, ενώ επτά χρόνια αργότερα το Κογκρέσο της Βιέννης το ενέταξε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη προσαρτήθηκε στη Γιουγκοσλαβία.

Τα Μνημεία της πόλης

Για να γνωρίσετε την ατμοσφαιρική πόλη της κροατικής Ριβιέρας, πρέπει να την περπατήσετε απ’ άκρη σε άκρη. Η επιβλητική πύλη Ploce, μία από τις δύο της πόλης (η άλλη είναι η Pile), οδηγεί κατευθείαν στο εσωτερικό μιας εξαιρετικά διατηρημένης μεσαιωνικής πολιτείας. Ολόκληρο το Ντουμπρόβνικ είναι ένα σπάνιο αρχιτεκτονικό σύνολο με αναγεννησιακά και μπαρόκ κτίσματα. Ξεκινήστε από το Rector Palace, που θυμίζει το αντίστοιχο των Δόγηδων στη Βενετία. Κτίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα για να φιλοξενείται ο εκάστοτε κυβερνήτης (Rector) της πόλης. Λειτουργεί ως μουσείο, όπου εκτίθενται πίνακες ζωγραφικής, παραδοσιακά έπιπλα και τα οικόσημα ισχυρών οικογενειών της πόλης.

Περπατήστε στον κεντρικό πεζόδρομο Placa / Stradum και ξοδέψτε λίγο από τον χρόνο σας στα πολύχρωμα μικρομάγαζα με τα ελκυστικά σουβενίρ, στα ακριβά καταστήματα μόδας και στις γκαλερί. Δείτε τον Πύργο του Ρολογιού, ξεναγηθείτε στο εσωτερικό του Μεγάρου Sponza και φωτογραφηθείτε μπροστά στην κολόνα με το άγαλμα του ιππότη Ορλάντο.

Ο ναός του Αγίου Βλασίου χτίστηκε στη θέση παλαιότερης εκκλησίας που καταστράφηκε από σεισμό. Στη διάρκεια μιας μεγάλης πυρκαγιάς στις αρχές του 18ου αιώνα, το άγαλμα του αγίου ήταν το μοναδικό κειμήλιο της εκκλησίας που διασώθηκε. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε θαύμα και ο Άγιος Βλάσιος ανακηρύχθηκε προστάτης της πόλης.

Φραγκισκανό Μοναστήρι. Αφού χαζέψετε τις δύο περίτεχνα διακοσμημένες κρήνες του Ονόφριο, που βρίσκονται στις άκρες του πεζόδρομου Placa-Stradum, μπορείτε να πάτε στο φραγκισκανό μοναστήρι. Εδώ στεγάζεται το τρίτο παλιότερο φαρμακείο της Ευρώπης, που λειτουργεί συνεχώς από το 1391. Εικάζεται πως ήταν το πρώτο φαρμακείο στην Ευρώπη που άνοιξε για το ευρύ κοινό.

Στο λιμάνι της πόλης δεσπόζει το φρούριο του Αγίου Ιωάννη. Στο εσωτερικό του στεγάζεται το Ναυτικό Μουσείο του Ντουμπρόβνικ, ενώ ένα ενυδρείο με πολλά θαλάσσια είδη της Μεσογείου λειτουργεί στον κάτω όροφο του φρουρίου.

Φυσικά, μην πείτε όχι στην «ιεροτελεστία» του καφέ! Espresso ή cappuccino θα απολαύσετε σ’ ένα από τα πολυσύχναστα καφέ της κεντρικής πλατείας Lonza. Προτιμήστε το φημισμένο «Grads Kavana», που στεγάζεται σ’ ένα υπέροχο κτίριο αυστρο-ουγγρικής αρχιτεκτονικής και είναι δημοφιλές σημείο συνάντησης των ντόπιων αλλά και των ξένων επισκεπτών.

Τέλος, μπορείτε να περιηγηθείτε στα τείχη της πόλης. Να δείτε από ψηλά το πορτοκαλί ψηφιδωτό των κεραμοσκέπαστων αρχοντικών, να ατενίσετε τη θάλασσα και να κλείσετε στην καρδιά σας την επιγραφή που υπάρχει στο φρούριο Lovrijenac, η οποία εκφράζει απόλυτα το πνεύμα ανεξαρτησίας που διέπει τους κατοίκους του Ντουμπρόβνικ: «Η ελευθερία δεν πουλιέται ούτε για όλο το χρυσάφι του κόσμου».

English version 

Timeless symbol of freedom and independence for Croatia, Dubrovnik is a bustling tourist resort on the Adriatic with its medieval and cosmopolitan atmosphere.

A narrow strip of land in the southern part of Croatia, determined by the presence of  Dinaric Alps and cooled by the waters of the Adriatic, is a priceless gift of nature. Steep green slopes, small dream beaches, idyllic islands (around 1,185) and crystal blue waters "decorate" the Dalmatian coast, in which almost all the coastal states retain the medieval character.

A special place in the Adriatic coastline holds Dubrovnik, a medieval city, which is a  real work of art. Few cities in the world managed to impress the visitor as much as Dubrovnik.

With its medieval atmosphere of pure, authentic sights, the old town of Dubrovnik has the rare ability to make images of distant, former ages seem as a lively reality.

Entrenched and reinforced by imperious stone walls, was protected through the centuries by the would-be conquerors, the "Venetian pearl of the Adriatic" has invaluable historical and artistic treasures and featured in the World Heritage List by U.N.E.S.C.O. since 1979. 

Vehicles prohibited in the old town (Stari Grad), and all the roofs of the houses are covered with red-orange tiles (the Kupa, made in the nearby village of Kupari), while houses, streets, mansions and churches are built in the same uniform off-white marble.

The medieval city walls
Dubrovnik walls are the most preserved walls of the world and is the main reason of the reputation of the city. The walk through the walls of Dubrovnik is the main tourist attraction of the city (fare). The walls were first built in the 10th century and over the next five centuries accepted several modifications. Fear of a possible attack by the Turks, forced the residents to enhance in the 15th century the city walls, adding a new row with 15 towers. Dubrovnik thus was protected by walls having a length of 1940 meters and a height of up to 25 meters. Minčeta Tower protected the city from land invasions, while Lovrjena Fortress from the maritime attacks.

History

Dubrovnik was founded in 7th century A.D. Although passed from Byzantine, Venetian and Hungarian rule, managed to remain the only independent city-state in the Adriatic (called Ragusa) and competed Venice in maritime trade. During 15th and 16th centuries, the town had a wonderful intellectual and artistic peak, and not accidentally named as "Athens of Southslavia''. Napoleon captured the town in 1808 and seven years later Congress of Vienna gave the city to Austro-Hungarian Empire. After World War I, the town was annexed to Yugoslavia.

City's Monuments
Walking is the best way to explore the Croatian Riviera town. The imposing gate Ploce, one of the two which town has (the second is Pile), leads directly within an extremely well-preserved medieval city. Dubrovnik has a rare set of architectural renaissance and baroque buildings. Start your tour from the Rector's Palace, which reminds that of Doge of Venice. Built in the late 15th century to accommodate the current Governor (Rector) of the city. Operates as a museum exhibiting paintings, traditional furniture and coats of arms of powerful families of the town.

Walk the main street Placa / Stradum and spend a little of your time in the small colorful souvenir shops, in expensive fashion shops and galleries. See the Clock Tower, take a tour inside the Sponza Hall  and be photographed in front of the column with the statue of knight Orlando.

The Church of St. Blaise (Crkva Sv. Vlaha) built in the place of an older church, having destroyed by earthquake. During a large fire in the early 18th century, the statue of the saint was the only relic of the church survived. It was a miracle and St. Blaise became the patron saint and protector of the city.

Franciscan Monastery. After seeing the elaborately decorated Onofrio's Fountains, located at the edge of the street Placa-Stradum, you can go to the Franciscan monastery. It houses the third oldest pharmacy in Europe, operating continuously since 1391. There is a speculation that it was the first pharmacy in Europe, which opened to the public.

On the waterfront lies the fortress of St. John. It houses the Maritime Museum of Dubrovnik, and an aquarium with many marine species of the Mediterranean operates on the lower deck of the fort. 

Of course, don't say no to a cup of coffee! You can enjoy espresso or cappuccino in a cafe by the central square Lonza.  Prefer the famous «Grads Kavana», which is housed in a magnificent Austro-Hungarian architecture building and is a popular meeting point for locals and foreign visitors.

Finally, you can browse the city walls. View from above the orange mosaic of mansions roofs, gaze at the sea and close to your heart the inscription on the fort Lovrijenac, which is entirely the spirit of independence that governs the citizens of Dubrovnik: "Freedom is not sold nor all the gold in the world''.

Πηγή / Source: Ethnos, Dubrovnik-online, wikipedia.com

Η ''Ζωγραφισμένη Πυραμίδα'' αποκαλύπτει τις πρώτες τοιχογραφίες καθημερινής ζωής των Μάγια / "Painted Pyramid" Reveals first Murals of Maya Daily Life

Μια σειρά από ασυνήθιστες τοιχογραφίες των Μάγια, πλήρεις, με ιερογλυφικές λεζάντες, παρέχουν στους αρχαιολόγους μια ανεκτίμητη ματιά στην καθημερινή ζωή στην αυτοκρατορία από το 620 ως το 700 μ.Χ. περίπου. 

Όλες οι ως τώρα γνωστές τοιχογραφίες των Μάγια απεικονίζουν την άρχουσα ελίτ, νίκες σε μάχη ή θρησκευτικά θέματα. Αλλά οι εξωτερικοί τοίχοι σε μια "ζωγραφισμένη πυραμίδα" θαμμένη για αιώνες στη ζούγκλα του Μεξικού δείχνουν στους μελετητές των Μάγια κάτι εντελώς διαφορετικό.

Οι τοιχογραφίες που ανακαλύφθηκαν το 2004 στο Calakmul, αρχαιολογικό χώρο της εποχής των Μάγια, απεικονίζουν απλούς ανθρώπους να απολαμβάνουν περισσότερο καθημερινές αναζητήσεις, σύμφωνα με μια νέα, αναλυτική περιγραφή της τέχνης της τοιχογραφίας. "Δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα τέτοιο σε καμία από τις γνωστές τοιχογραφίες. Αυτές είναι εντελώς αναπάντεχες" είπε ο εμπειρογνώμονας των Μάγια Michael D. Coe, επίτιμος έφορος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Peabody του Πανεπιστημίου Yale. "Αυτό είναι καθημερινή ζωή με άτομα που δεν ανήκουν στην υψηλή κάστα των Μάγια, αλλά μάλλον άτομα που ασχολούνται με καθημερινές δραστηριότητες".

Η μόδα των Μάγια

Το πολύχρωμο έργο τέχνης δείχνει τα ρούχα και τα κοσμήματα που φοριούνται από διάφορες κοινωνικές τάξεις στην Calakmul.  Επιπλέον, η εξωτερική θέση των τοιχογραφιών της Calakmul εξέπληξε τους ειδικούς, δεδομένου ότι οι άλλες τοιχογραφίες έχουν βρεθεί κρυμμένες βαθιά μέσα στις πυραμίδες. "Με άλλα λόγια, ήταν σε κοινή θέα. Ήταν για να τις βλέπουν όλοι", ανέφερε ο Coe. Ευτυχώς για τους μελετητές των Μάγια, η ταφή της ''ζωγραφισμένης πυραμίδας'' βοήθησε στο να διατηρηθεί αυτό το ασυνήθιστο έργο τέχνης.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό ''Proceedings of the National Academy of Sciences''.

Ιστορία

Η Calakmul (επίσης Kalakmul) ήταν μία από τις μεγαλύτερες πόλεις των Μάγια. Η Κλασσική περίοδος των Μάγια διήρκεσε από το 300 ως το 900 μ.Χ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, η Calakmul ήταν πιθανόν η πρωτεύουσα του Βασιλείου του Καν (Kan).

Βρίσκεται στην Μεξικανική πολιτεία της Campeche, βαθιά στις ζούγκλες της ευρύτερης περιοχής Petén Basin, 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Γουατεμάλα.

Βρίσκεται στη Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της U.N.E.S.C.O. από το 2002.

English version

A series of unusual Maya wall murals, complete with hieroglyphic captions, are providing archaeologists with a priceless look at day-to-day life in the empire circa A.D. 620 to 700.

Previously known Maya murals all depict the ruling elite, victories in battle, or religious themes. But exterior walls on a "painted pyramid" buried for centuries in the Mexican jungle have shown Maya scholars something completely different.

The murals, discovered in 2004 at the Maya site of Calakmul, depict ordinary people enjoying much more casual pursuits, according to a new, detailed description of the wall art. "There's really nothing like this in any of the known murals. These are totally unexpected", said Maya expert Michael D. Coe, curator emeritus at Yale University's Peabody Museum of Natural History. "This is everyday life with people who are not upper-crust Maya but rather people engaged in everyday activities".

Maya Fashion

The colorful artwork shows the clothing and jewelry worn by various social classes in Calakmul. What's more, the Calakmul murals' exterior location surprised experts, since other murals were found secreted away inside pyramids. "In other words, they were public. They were to be seen by everybody", Coe said. Luckily for Maya scholars, the painted pyramid's long burial helped preserve the unusual artwork.

Findings published this week in the journal ''Proceedings of the National Academy of Sciences''.

History

Calakmul (also Kalakmul) was one of the largest cities of Maya. Classic Maya period lasted from A.D. 300 to 900. During this era, Calakmul was likely the capital of the Kan Kingdom.

It is located in the Mexican state of Campeche, deep in the jungles of the greater Petén Basin region, 30 km. from the Guatemalan border.

Listed in U.N.E.S.C.O. World Heritage List since 2002.

Πηγές / Sources: National Geographic, U.N.E.S.C.O.