''Kώστας Μπαλάφας, το αντάρτικο στην Ήπειρο 1940-1944'': Έκθεση φωτογραφίας στο Μουσείο Μπενάκη

''Παζάρι, Γιάννενα'' (1957)

Τέλη του 1940. Ενα ιταλικό βοµβαρδιστικό καταρρίπτεται από ελληνικά αντιαεροπορικά πυρά λίγο έξω από τα Γιάννινα. Στα συντρίµµια του εντοπίζεται ένα στρογγυλό κουτί. Στα µάτια όλων φαντάζει µε νάρκη. Ωστόσο, ο νέος τότε Κώστας Μπαλάφας, ένας από τους µετέπειτα µεγάλους της ελληνικής φωτογραφίας, διαπιστώνει πως εκεί µέσα κρύβεται κάτι πολύτιµο. Και δυσεύρετο για την εποχή. Ενα κινηµατογραφικό φιλµ. Λίγες οκάδες καλαµποκάλευρο είναι αρκετές για να αγοράσει το καρούλι ώστε να ''ταΐζει'' τη γερµανική φωτογραφική µηχανή που είχε αγοράσει από έναν ιταλό στρατιώτη.

''Μ΄αυτά τα λίγα εφόδιακαιµε πολύ κέφι και µεράκι βγήκα από τα Γιάννινα στο βουνό. Ξεκίνησα να απαθανατίσω τα κατορθώµατα εκείνων των ηµίθεων, όπως τους έπλαθα στη φαντασία µου, πριν τους γνωρίσω από κοντά'', θυµάται, όπως αναφέρουν ''Τα Νέα'', ο Κώστας Μπαλάφας που ανέβηκε στο βουνό το 1943 και εντάχθηκε στον Ε.Λ.Α.Σ. Ηπείρου, ένοπλος και φωτογράφος µαζί.

Συνειδητοποιεί πως καταγράφει ιστορικές στιγµές που θα πρέπει να παραδώσει στις επόµενες γενιές. Και τολµά. Οι δυνάµεις Κατοχής µπορεί να τιµωρούν όποιον παραβαίνει τη ρητή εντολή απαγόρευσης των φωτογραφήσεων. Εκείνος όµως σηκώνει τον φακό του για να απαθανατίσει τους απαγχονισµένους από τους Γερµανούς Τόδουλου και Φαρίδη, δίπλα στη λίµνη των Ιωαννίνων.

Φωτογραφίζει τη δράση των ανταρτών. Τις πορείες τους. Τα λάφυρα. Τους καπετάνιους. Το τυπογραφείο. Τον ασύρµατο. Τις λαϊκές συνελεύσεις. Τις θεατρικές παραστάσεις της ''Λαϊκής Σκηνής'' του Γιώργου Κοτζιούλα. Τις κηδείες... Μεταµορφώνεται σε φωτορεπόρτερ της Αντίστασης. Και τραβά κάπου 2.000 στιγµιότυπα, εκ των οποίων έχει εκθέσει ελάχιστα και σποραδικά µέσα στις κατά καιρούς εκθέσεις του.

Εικόνες που 68 χρόνια µετά τη γέννησή τους για πρώτη φορά θα εκτεθούν ως σύνολο στο Μουσείο Μπενάκη, όπου ο φωτογράφος έχει δωρίσει το αρχείο του. Τα Ιωάννινα απελευθερώνονται τον Οκτώβριο του 1944 από τους Γερµανούς. Ο Εµφύλιος όµως µαίνεται. Ο κρατικός µηχανισµός αναζητά τον φωτογράφο, όπως και σχεδόν όλους τους Ε.Λ.Α.Σ.ίτες. Και τα ίχνη του Κώστα Μπαλάφα εξαφανίζονται.

Πριν φύγει όµως διαισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει το υλικό του. Το εµπιστεύεται στην οικογενειακή του φίλη Ιουλία Γοργόλη. Εκείνη το κρύβει κάτω από το ξύλινο πάτωµα ενός γιαννιώτικου σπιτιού. Το 1974, µετά την πτώση της χούντας, ο Κώστας Μπαλάφας βλέπει την έκθεση του Σπύρου Μελετζή µε στιγµιότυπα από το αντάρτικο. Εκµυστηρεύεται πως έχει κι εκείνος ανάλογο υλικό και το αναζητά. Κι ανακαλύπτει ύστερα από 30 χρόνια τα 2.000 αρνητικά, ταλαιπωρηµένα από την υγρασία, να περιµένουν καρτερικά να αποκαλύψουν τη δική τους αλήθεια.

''Γιάννενα'' (1957)

''Kώστας Μπαλάφας, το αντάρτικο στην Ηπειρο 1940-1944''

11 Φεβρουαρίου - 30 Απριλίου 2011

Μουσείο Μπενάκη
Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα

Πηγή: Το Βήμα

(Vid) Η ''Πίτα του Ηπειρώτη'' την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011 στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας

Σήμερα, Κυριακή 6 Φεβρουαρίου, η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας διοργανώνει, όπως κάθε χρόνο, την ''Πίτα του Ηπειρώτη'' για το 2011 στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας. Είσοδος ελεύθερη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Χορωδία της Ομοσπονδίας Μουργκάνας

O τόπος μας, η Άπειρος Ήπειρος,
τόπος των βουνών και των νερών

Α. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ 
Χορός Tραγούδι

1. Πέρα σ’ εκείνο το βουνό Χρήστος Φωτίου

2. Ψηλά στην Κωστελάτα Δημήτρης Τζουμερκιώτης

3. Γιατί είναι μαύρα τα βουνά (Καλαρρύτικος) Δημήτρης Τζουμερκιώτης

4. Κλάματα Oργανικό

Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Σύλλογος Ηπειρωτών Σύρου Φώτιος Καραμπάς
2. Πολιτιστικός-Μορφωτικός Σύλλογος
Φλαμπούρου Φλώρινας «Tο Φλάμπουρο» Βασίλης Γαζής
3. Πανηπειρωτικός Σύλλογος Ν. Σερρών Κωνσταντίνος Κατέρης
4. Πανηπειρωτική Ένωση Ν. Δράμας Χριστίνα Κυριαζίδου
5. Πανηπειρωτικός Σύλλογος Πατρών Βασιλική Στράτη
6. Σύλλογος Ηπειρωτών Φαρσάλων Νίκος Γκριτζάλης
7. Μορφωτικός-Πολιτιστικός Σύλλογος «Θέτις» Νίκος Παναγιώτου
& Μορφωτικός Σύλλογος Γαλήνης Ελένη Παπαδοπούλου
8. Πανηπειρωτική Ένωση Ν. Καβάλας Γεώργιος Καραγεωργίου
9. Εκπολιτιστικός Σύλλογος Πραμαντιωτών Άρτας Μαρία Νάκα

Άγρα των ανθών του ηπειρώτικου τραγουδιού

Β. Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Χορός Tραγούδι
1. Κοντούλα λεμονιά Δημήτρης Καλογήρου
2. Πήγαινα το δρόμο-δρόμο Σέας Γκίκας
3. Παλαμάκια Οργανικό
4. Μανουσάκια Σέας Γκίκας

Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Ένωση Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι» Τζένη Κωστούση
2. Σύλλογος Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου Ελένη Γκόγκου
3. Σύλλογος Ηπειρωτών Πετρούπολης
& Σύλ. Ηπειρωτών Αγ. Αναργύρων «Ο Πύρρος» Βαρβάρα Μπότσαρη
Θοδωρής Μπότσαρης
4. Σύλλογος Ηπειρωτών Καματερού Παναγιώτης Περιστέρης
5. Νεολαία Βορειοηπειρωτών Εμμανουέλα Γεωργούση
& Ηπειρωτικός Σύνδεσμος Πειραιά Χρήστος Δημητρίου
Δημήτριος Κούργιας
6. Ένωση Ηπειρωτών Αχαρνών Θεοφάνης Μεντής
7. Πολιτιστικός Σύλλογος Κατσικάς Χρήστος Σαρηγιαννίδης
8. Μορφωτικός & Εκπολιτιστικός Σύλλογος
Βίγλας «Η Ροδιά» Μαρία Νάκα
9. Μορφωτικός Σύλλογος Νέων Κληματιάς Νίκος Νούσιας
10. Αδελφ. Ρωμανιωτών Λάκκας Σουλίου Αττικής Θεόδωρος Τζαρτζούλης

Βραβεύσεις για την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Γ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΜΕΝΙΚΗ ΖΩΗ

Χορός Tραγούδι
1. Μια ωραία βοσκοπούλα Δημήτρης Καλογήρου
2. Μπεράτι Θεσπρωτίας Οργανικό
3. Γύραν τ’ απόσκια γύρανε Χρήστος Γατσέλος
4. Κοντούλα βλάχα – Τασά Χρήστος Γατσέλος

Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Ζωής «Η Πρόοδος» Χριστίνα Αλεξίου
2. Αδελφότητα Ραφτανιτών Ιωαννίνων Χρήστος Λώλης
3. Μορφωτικός Σύλλογος Νέων Κληματιάς Νίκος Νούσιας
4. Πολιτιστικός - Μορφωτικός Σύλλογος
Ματσουκίου Ιωαννίνων Χρήστος Σαρηγιαννίδης
5. Εκπολιτιστικός Σύλλογος Λογγάδων Βασίλης Ράπτης
6. Μ.Α.Σ. Νέων Καρίτσας Δημήτριος Κίγκας
7. Αδελφ. Ανωγειατών Φιλιππιάδας και Περιχώρων Μαρία Νάκα
8. Αδελφότητα των εν Αθήναις Σαρακατσαναίων Σπυρίδων Τσουμάνης
9. Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλ. «Κωστηλάτα» Στάθης Κακαριάρης

H Ιστορία του τόπου μας, η Ήπειρος κι η Ιστορία

Δ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Χορός Tραγούδι
1. Μωρ’ Δεροπολίτισσα Δερβιτσάνη, Αετόπετρα, «Χαονία»
2. Οι κλέφτες οι παλιοί Αντώνης Κυρίτσης
3. Κατσαντώνης Αντώνης Κυρίτσης
4. Ντελήπαπας Παραδοσιακή Χορωδία Π.Σ.Ε.
Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών Ηλίας Γκαρτσονίκας
Νίκος Νούσιας
2. Ένωση Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι» Τζένη Κωστούση
Διονύσιος Κάρδαρης
3. Ένωση Αδελφοτήτων Λειβαδιάς Β.Η. Εμμανουέλα Γεωργούση
4. Φιλοπρόοδος Σύλλογος
Γραικοχωρίου «Ο Αγ. Δημήτριος» Θωμάς Λάμπρου
5. Σύλλογος Ηπειρωτών Γλυφάδας «Πίνδος» Ηλίας Ντίνος
6. Χορευτικός Όμιλος Δρόπολης Παναγιώτης Ντούλες
7. Ένωση Ηπειρωτών Αχαρνών Θεοφάνης Μεντής
8. Σύλλογος Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου Ελένη Γκόγκου
9. Φιλοπρόοδος Όμιλος Παραμυθιάς Παναγιώτης Παππάς
10. Ομοσπονδία Μουργκάνας Ρούλα Χίνου

Βραβεύσεις ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Η Ιστορία της Ηπείρου, μια ιστορία αέναης ξενιτιάς

Ε. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Αλησμονώ και χαίρομαι Πολυφωνικός Όμιλος

 Χλωμού Άνω Πωγωνίου

 
Χορός Tραγούδι

1. Μαύρα μου χελιδόνια Παραδοσιακή Χορωδία Π.Σ.Ε.
2. Άσπρα μου πουλιά Γιώργος Πατσούρας

3. Βαρέθηκα την ξενιτιά Γιώργος Πατσούρας

  4. Ξενιτεμένο μου πουλί - γύρισμα

 

Παραδοσιακή Χορωδία Π.Σ.Ε.
Oι Ηπειρώτες ανταμώνουν, αγωνίζονται, δημιουργούν με τον ανθό της Παράδοσης και της Nεολαίας
Tα ανθρώπινα ίχνη στον τόπο, οι ασχολίες και ο μόχθος

Χορευτικά
1. Πολιτιστικός & Εξωραϊστικός Σύλλογος
Αγ. Αναργύρων Άρτας
2. Πολιτιστικός Σύλλογος Αμφιθέας

3. Εκπολ. Σύλλογος Γαρδικίου Δήμου Σουλίου
4. Σύλλογος Ηπειρωτών Πετρούπολης

5. Αδελφότητα Ρωμανιωτών Λάκκας Σουλίου
6. Ηπειρωτικός Σύνδεσμος Πειραιώς

7. Σύλ. Ηπειρωτών Αγ. Αναργύρων «Ο Πύρρος»
8. Σύλ. Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι»
9. Αδελφότητα Αετόπετρας Ιωαννίνων
Kαρπός του αέναου ξενιτεμού η Ηπειρώτικη Αποδημία
ο κορυφαίος συλλογικός της φορέας,
η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος

ΚΟΠΗ της ΠΙΤΑΣ
Χαιρετισμός του Προέδρου της Π.Σ.Ε. Kώστα Αλεξίου
Bραβεύσεις ΑΠΟΔΗΜΙΑΣ

H ξενιτιά, η αγάπη,
τα δυο μεγάλα ποτάμια του τραγουδιού μας

ΣΤ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Καίγομαι και σιγολιώνω

Χορός
1. Βασιλικός θα γίνω
2. Δόντια πυκνά
3. Μπαζαργκάνα
4. Κρασί σε πίνω για καλό

Χορευτικά
1. Ένωση Ηπειρωτών Ν. Σμύρνης- Π. Φαλήρου
2. Ομοσπονδία Ανω Δρόπολης «Οι Σελλοί»
3. Σύλλογος Ηπειρωτών Ζεφυρίου
4. Αδελφότητα Ηπειρωτών Αργυρούπολης
5. Σύλλογος Ηπειρωτών Πιερίας
6. Ομοσπονδία Ηπειρωτών Λάκκας Σουλίου
7. Σύλλογος Ηπειρωτών Χαϊδαρίου
8. Αδελφότητα Αμμοτοπιτών Άρτας
9. Φιλοπρόοδος όμιλος Ηγουμενίτσας
10. Σύλλογος Ηπειρωτών Ηλιούπολης

Xοροδιδάσκαλοι Γιάννης Σαπλαούρας
Γιάννης Τριφύλλης
Παύλος Σωτηρίου
Βαρβάρα Μπότσαρη
Θοδωρής Μπότσαρης
Θεόδωρος Τζαρτζούλης
Χρήστος Δημητρίου
Δημήτρης Κούργιας
Βαρβάρα Μπότσαρη
Θοδωρής Μπότσαρης
Τζένη Κωστούση
Διονύσιος Κάρδαρης
Νικόλαος Ζέκης

Tραγούδι
Χρήστος Φωτίου
Κώστας Λεοντίδης
Βαγγέλης Κώτσου
Βαγγέλης Κώτσου

Xοροδιδάσκαλοι
Νίκος Τριανταφύλλου
Γιάννης Τοπάλης
Αρης Κατσινέλης
Σπύρος Παναγιώτης
Ηλίας Ντίνος
Καλλιόπη Καραδήμου
Αλεξάνδρα Βαγγέλη
Σωκράτης Παππάς
Ηλέκτρα Αλεξίου
Βασίλης Γκαρτζώνης
Αντώνης Τσούτσης
Γιάννης Παναγόπουλος

Kαρπός της αγάπης, ο πιο όμορφος ανθός της Ηπείρου,
η νεολαία της

Βραβεύσεις ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Ζ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ - ΤΟΥ ΓΛΕΝΤΙΟΥ

Χορός Tραγούδι
1. Αφήνω γεια στη γειτονιά Ηλίας Κόντης
2. Την πέρδικα που πιάσατε Ηλίας Κόντης
3. Βάλε κρασί στο μαστραπά Μαριάννα Τζήμα
4. Καπέσοβο Κώστας Λεοντίδης
Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Σύλλογος Ηπειρωτών Καματερού Παναγιώτης Περιστέρης
2. Πολιτιστ. Σύλλογος Παγκρατίου Δ. Σουλίου Παναγιώτης Παππάς
3. Πολιτιστικός Σύλλογος Φιλιατών Φωτεινή Παπαδοπούλου
4. Πολιτιστικός Σύλλογος Σελλάδων «Ο Πυρσός» Σπύρος Κοκκόλης
5. Επιμ. Σύλ. Νεοχωρίου Αρτας «Κοσμάς ο Αιτωλός» Γιάννης Σαπλαούρας
6. Λύκειο των Ελληνίδων Άρτας Γιάννης Σαπλαούρας
7. Πολιτ. Σύλ. Άρτας «Ο Μακρυγιάννης» Ελένη Μανώλη -Φώτιος Στάμος
8. Λαογρ. Όμιλ. Άρτας «Το εργαστήρι» Γλυκερία Τσίρκα -Σπύρος Πουλιάνος
9. Αδελφότητα Αγ. Παρασκευής Κόνιτσας
«Το Κεράσοβο» Ιωάννα Νάκου
Αυτά τα μάτια Δήμο μ’ τα ’μορφα Χορός με τραγούδι με το στόμα

ΧΟΡΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Οργανωτική Επιτροπή:

-Ιπποκράτης Κατσένης, Γενικός Γραμματέας Π.Σ.Ε.
-Αλέξανδρος Λαμπρίδης, Έφορος Πολιτισμού Π.Σ.Ε.
-Νίκος Ζέκης, Έφορος Νεολαίας Π.Σ.Ε.
-Γιώργος Κωτσίνης, μουσικός
-Κώστας Μπατσής, χοροδιδάσκαλος

                                              - Κώστας Μήτσης, χοροδιδάσκαλος

Σκηνοθετική επιμέλεια: Αλέξανδρος Λαμπρίδης

Παρουσίαση προγράμματος: -Νίκος Αρβανίτης, ηθοποιός
-Ρηνιώ Κυριαζή, ηθοποιός
-Παρασκευή Κατσάνη, ηθοποιός

Κείμενα από την Ηπειρώτικη λαϊκή ποίηση και των Ηπειρωτών ποιητών
Μιχάλη Γκανά, Απόστολου Ζώτου, Άννας Θώδα-Μπουρατζή,
Βασίλη Νιτσιάκου, Τάσου Πορφύρη, Θανάση Τζούλη

Εικόνες από την.«Ήπειρο» του Στράτου Στασινού

Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Κωτσίνης

Κλαρίνο: Γιώργος Κωτσίνης - Βιολί: Κώστας Καραπάνος
Λαούτο: Σωτήρης Μπούρμπος - Λαούτο: Θωμάς Κωσταντίνου
Ντέφι: Τάσος Ντάφλος

Φιλική συμμετοχή:
Νίκος Φιλιππίδης - Κώστας Βέρδης - Θωμάς Λώλης

Διδασκαλία και διεύθυνση Χορωδίας Π.Σ.Ε.: Βαγγέλης Κώτσου

Γραμματεία: Όλγα Φώτη, Κώστας Μπατσής

Ήχος SOUND: Ευάγγελος Νάτσης - Ηχολήπτης: Φίλιππος Μαρινέλης

Έντυπο πρόγραμμα και αφίσα: Γιώργος Λάμαρης
δορυφορική μετάδοση  ΕΡΤ World
Ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό spot: 902 TV & FM
Mοντέρ: Λάσκαρης Αγοραστός - Ηχολήπτης: Σπύρος Δημοσθενιάδης

Τις πίτες προσέφερε ο συμπατριώτης μας Γρηγόριος Ζιάκας

Ευχαριστούμε τους:
Δήμο Δέδε, Ελένη Γκόγκου, Εμμανουέλα Γεωργούση,
Κώστα Λιάγκο, Ηλία Ντίνο, Νίκο Γάρδα, Κώστα Μήτση,
Θεόδωρο Τζαρτζούλη, Δημήτρη Χατζαρόπουλο, Ναπολέοντα Γκόγκο, ΕΡΤ World, για τη δορυφορική μετάδοση 
902 TV & FM, Χήτος ΑΒΕΕ - φυσικό μεταλλικό νερό «Ζαγόρι»,
Έργαστήρι Κρουστών και Εργαστήρι Πολυφωνίας του Μουσείου Ελληνικών
Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, Διεθνές Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ: MARFIN EGNATIA BANK

Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας
Κλεισθένους 15, 105 52, Αθήνα
Τηλ: 210-324 3822, 210-324 1137
Fax: 210-324 3281
E-mail: info@panepirotiki.com

''Λεωνίδας Παπάζογλου - Φωτογραφικά πορτρέτα από την Καστοριά και την περιοχή της, την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα''

Μια σημαντική μαρτυρία για την κοινωνική και οικονομική ζωή της Καστοριάς στις αρχές του 20ού αιώνα είναι το φωτογραφικό αρχείο του Λεωνίδα Παπάζογλου. Ηταν η εποχή που η πόλη και η περιφέρειά της διένυαν μια μεταβατική πολιτική περίοδο: εκεί ζούσαν Ελληνες, Τούρκοι, εβραίοι και Τουρκαλβανοί, μαζί με τους ντόπιους σλαβόφωνουςστην πλειονότητά τους αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Όλο αυτό το σκηνικό αποτυπώνεται στις φωτογραφίες του αρχείου, το οποίο διέσωσε και ανέδειξε ο Γιώργος Γκολομπίας. Αγωνιστές, αντάρτες, στρατιώτες, αλλά και άμαχοι, μεγάλοι και παιδιά που συχνά φορούν τις πατροπαράδοτες φορεσιές, στέκονται μπροστά στον φωτογραφικό του φακό και με το βλέμμα τους δίνουν το στίγμα της εποχής τους.

Οι παραδοσιακές φορεσιές που χωρίς εξαίρεση φορούν οι ηλικιωμένοι, αλλά και μεγάλο ποσοστό των νέων πριν από το 1912, η κάθε μια τους ένα σύνολο μορφών και συμβόλων που παραπέμπει σε συγκεκριμένο τόπο, εθνικότητα και κοινωνική-οικονομική θέση, εναλλάσσονται με τα φράγκικα των περισσότερων ανδρών και τα ευρωπαϊκού τύπου φορέματα πολλών νέων γυναικών, ιδίως από τα αστικά κέντρα της περιοχής, οι οποίες, με τη συνδρομή κοσμημάτων και εντυπωσιακών χτενισμάτων, συναγωνίζονται τις αστές Αθηναίες. Πέραν των ενδυματολογικών στοιχείων, το πολύτιμο αυτό αρχείο παρέχει επίσης πληροφορίες για τις καθημερινές συνήθειες, τους τύπους των όπλων, των υποδημάτων, των κοσμημάτων και των χτενισμάτων.

Ως γνήσιος επαγγελματίας ο Παπάζογλου έκανε τη δουλειά του δίχως άλλα κριτήρια, γι΄ αυτό και ο πλούτος και η διαφορετικότητα των φωτογραφιών καλύπτει μια ευρύτατη γκάμα. Παράλληλα δείχνει ιδιαίτερη φροντίδα για την παρουσίαση μιας σειράς λεπτομερειών και υπαινικτικών συμβόλων που συντελούν στην αισθητική αρτιότητα των φωτογραφιών, αλλά και στην κατάδειξη της ψυχολογίας των ατόμων, ενώ πριν από τη λήψη φαίνεται να εξασφαλίζει την ήρεμη έκφραση του προσώπου των φωτογραφιζόμενων ή μάλλον εκείνη την έκφραση που αποδίδει πιστότερα την προσωπικότητά τους.

Γεννημένος το 1872 στην Καστοριά, ο Παπάζογλου μαθήτευσε την τέχνη της φωτογραφίας στο ατελιέ άγνωστου φωτογράφου στην Κωνσταντινούπολη. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, στα τέλη της δεκαετίας του 1890, ξεκίνησε, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Παντελή, τη φωτογραφική του δραστηριότητα. Οι αδελφοί Παπάζογλου ήταν καθώς φαίνεται οι πρώτοι φωτογράφοι της Καστοριάς που κατάγονταν από την πόλη, με αποτέλεσμα να κατακτήσουν αμέσως το μονοπώλιο της φωτογραφίας σε ολόκληρη την περιοχή.

Ο Λεωνίδας, ο οποίος ήταν ο επιστήμονας στην τέχνη του, είχε το φωτογραφικό του εργαστήριο στο ισόγειο του σπιτιού του και συχνά έκανε περιοδείες στα γύρω χωριά, όπου είχε μεγάλο κύκλο εργασιών. Πέθανε το 1918 σε ηλικία 46 ετών, θύμα της ισπανικής γρίπης. Αν και συνεταίροι, τα δύο αδέλφια φύλαγαν τα γυάλινα αρνητικά των φωτογραφιών τους χωριστά, ο καθένας στο σπίτι του. Την ίδια περίοδο δρούσε και ένα άλλο φωτογραφικό δίδυμο, οι αδελφοί Μανάκια, των οποίων το αρχείο σώζεται στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και έχει τύχει διεθνούς προβολής.

Το αρχείο του Λεωνίδα Παπάζογλου, αποτελούμενο από αρκετές χιλιάδες γυάλινες αρνητικές πλάκες, διατηρήθηκε μετά τον θάνατό του στοιβαγμένο σε ντουλάπια σε δωμάτιο του μεσαίου ορόφου του σπιτιού του, καθώς και σε αποθήκη του ισογείου. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του δεν απέφυγε την καταστροφή, για να σωθούν τελικά σχεδόν 2.500 αρνητικά (διαστάσεων κυρίως 13x18 εκ.) και ένας αριθμός θραυσμάτων.

''Λεωνίδας Παπάζογλου - Φωτογραφικά πορτρέτα από την Καστοριά και την περιοχή της, την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, από τη συλλογή του Γιώργου Γκολομπία''

Εγκαίνια: 5 Φεβρουαρίου 2011

Ώρες λειτουργίες: 09.00-16.00, καθημερινώς εκτός Τρίτης

Ριζάρειο Εκθεσιακό Κέντρο
Μονοδένδρι Ιωαννίνων
τηλ.: 26530-715 73

Πηγή: Το Βήμα

''Κάνε Άλμα πιο γρήγορο από τη Φθορά'': Μια ταινία φτιαγμένη από έναν μικρό... για όλους μας

Ο Λουκάς Λελόβας, μαθητής Γυμνασίου, βραβεύτηκε για το οικολογικού περιεχομένου ντοκιμαντέρ του ''Κάνε Άλμα πιο γρήγορο από τη Φθορά'' στον 1ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ψηφιακού Βίντεο της Ε.Ρ.Τ.

Θα ήταν ανακουφιστικό και ελπιδοφόρο για γονείς αποπροσανατολισμένων εφήβων ανά την επικράτεια να συστήναμε τον Λουκά Λελόβα ως ένα παιδί όπως όλα τα άλλα. Όμως ο Λουκάς δεν ακολουθεί τον κανόνα. Βλέπει σπάνια τηλεόραση και αυτό μόλις τα τελευταία δύοτρία χρόνια, δεν περνάει τα απογεύματα στις καφετέριες της πόλης του, της Πρέβεζας, δεν παίζει Playstation αλλά ''κανονικά'' υπαίθρια παιχνίδια με τους συνομήλικούς του στον Μύτικα- χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πρέβεζα- ενώ μόλις πρόσφατα απέκτησε σελίδα στο Facebook. Όταν έχει τα κέφια του, ή τις ακεφιές του, παίρνει τα βουνά και τις θάλασσες της περιοχής του, ενίοτε με την κάμερα επ' ώμου. Αυτό το τελευταίο τον έκανε διάσημο. Με λίγη βοήθεια από το Διαδίκτυο φυσικά. Η Ε.Ρ.Τ., αν και βράβευσε το ντοκιμαντέρ του, δεν κατάφερε να το προβάλει στην οθόνη της λόγω ελλείμματος διοίκησης κατά τους προηγούμενους μήνες. ''Προσεχώς'', υπόσχονται οι ιθύνοντες.

Το ψηφιακό άλμα

Πόσο απέχει ο Μύτικας από τον παγκόσμιο ιστό; Μόλις πέντε λεπτά: τόσο διαρκεί η ταινία του Λουκά, αυτό το ''ρεζουμέ'' των περιπάτων και των ανησυχιών του νέου που προβάλλεται στον ιστότοπο του ΥouΤube με ένα διπλό ''κλικ'' στο ποντίκι του υπολογιστή. Το ταινιάκι ''ανέβηκε'' στο Διαδίκτυο τον περασμένο Οκτώβριο. Σήμερα έχει διανεμηθεί σε χιλιάδες ηλεκτρονικές θυρίδες, εγείροντας την οικολογική ευαισθησία των παραληπτών, καθώς το θέμα του διαγωνισμού ήταν περιβαλλοντικό, με τίτλο ''Ένας πλανήτης - μια ευκαιρία''.

Ο Λουκάς μοιάζει αμήχανος μπροστά σε αυτή την υποδοχή. Εκείνος το μόνο που έκανε ήταν ένα σχεδιάγραμμα πάνω σε μια λευκή κόλλα χαρτί για αρχή και αμέτρητες λήψεις στη συνέχεια στα δάση αλλά και στα σουπερμάρκετ, στις θάλασσες και τις χωματερές, κάτω από τρεχούμενα νερά ή τους πυλώνες της περιοχής όπου ζει. Οι ήρωές του εμφανίζονται στο τέλος και είναι παιδιά- συμμαθητές, φίλοι και φυσικά τα τρία αδέλφια του.

''Στην αρχή κανείς δεν ήθελε να πάρει μέρος. Σιγά-σιγά βλέποντας το αποτέλεσμα στο μοντάζ τούς άρεσε η ιδέα. Τώρα θέλουν να γυρίσουμε κι άλλη ταινία'', αναφέρει. Στην κουβέντα αποκαλύπτεται η προηγούμενη ''επαγγελματική'' του σχέση με τη σκηνοθεσία: Σάββατα και Κυριακές φορούσε τα καλά του και βιντεοσκοπούσε γάμους και βαφτίσεις κερδίζοντας ένα καλό χαρτζηλίκι και τριβή στην τέχνη του μοντάζ. Σήμερα στη σκέψη μιας επόμενης ταινίας τον πιάνει άγχος καθώς νιώθει ''υποχρεωμένος'' να κάνει κάτι ακόμη καλύτερο. Δεν είναι και λίγο να διαβάζεις στα ιστολόγια: ''Μπράβο! Περιμένουμε τη νέα σου δουλειά!''. Πόσω μάλλον να σε καλούν ξαφνικά να μιλήσεις στην ΤΕDxΑthens, μια ετήσια παγκόσμια εκδήλωση, που συγκεντρώνει διακεκριμένες προσωπικότητες από τον χώρο της Τεχνολογίας, της Ψυχαγωγίας και του Design.

''Είναι πάρα πολύ για ένα παιδί αυτό που του συμβαίνει. Φοβάμαι μήπως δεν μπορεί να το διαχειριστεί'', παρεμβαίνει ο πατέρας του, Σπύρος, εκπαιδευτικός το επάγγελμα, που αποφάσισε συνειδητά να στήσει μαζί με τη γερμανίδα σύζυγό του, Μανουέλα την οικογενειακή τους ζωή στην επαρχία, μακριά από τις Σειρήνες του ''πολιτισμού'' που στερούν κατ΄ αρχάς από τα παιδιά το κύριο συστατικό της ζωής τους: το παιχνίδι. ''Στην πόλη σας οι νέοι αναζητούν τρόπους να ξεσπάσουν. Αν ζούσα την Αθήνα προφανώς θα κατέβαινα στις πορείες'', λέει ο Λουκάς: ''Αλλά δεν με ενδιαφέρει η πολιτική. Η οικολογία, ναι. Στο σπίτι μας πάντα είχε νόημα η προστασία του περιβάλλοντος. Μεγάλωσα έτσι. Το πιο ωραίο που άκουσα από συμμαθητή μου είναι ότι μετά το ταινιάκι δεν μπορούσε να πετάξει σκουπίδι κάτω. Του ερχόταν άσχημα''.

Για σπουδές στη Γερμανία

Τι θα γίνει όταν μεγαλώσει; Θα σπουδάσει στην Σχολή Καλών Τεχνών ή θα πάει στη Γερμανία για σκηνοθεσία. Όσο για την Αθήνα, ο μόνος λόγος που θα προτιμούσε να ζει στην πρωτεύουσα είναι οι ευκαιρίες που δίνει. ''Εδώ δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο έξω από τα τετριμμένα. Δεν μας δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθούμε με πράγματα πέρα από τα μαθήματα που θα δώσουμε στις εξετάσεις. Δεν υπάρχουν χόμπι''.

Δεν μοιάζει υπερήφανος για τη γενιά του πάντως. ''Είναι κολλημένη στους υπολογιστές και το Playstation'', λέει με αποστασιοποιημένη ωριμότητα. Και μετά από μικρή διακοπή συμπληρώνει: ''Παρ' όλο που έβαλα το στοιχείο της ελπίδας στην ταινία είμαι πιο πολύ απαισιόδοξος παρά αισιόδοξος για το μέλλον που υποτίθεται ότι θα χτίσουμε εμείς''. Ποιοι όμως φταίνε; Οι μεγάλοι ή οι μικροί; ''Όλοι φταίμε αλλά οι μεγάλοι περισσότερο'', λέει ο Λουκάς. ''Δεν μας δίνουν χώρο, ο κόσμος είναι φτιαγμένος για εκείνους. Τα παιδιά δεν ψηφίζουμε, γι΄ αυτό δεν μας υπολογίζουν. Στην πόλη μου διαθέτουν χώρο για καφετέριες αλλά όχι για γήπεδα. Μας λένε να χρησιμοποιούμε ποδήλατα, αλλά δεν φτιάχνουν ποδηλατόδρομο. Όσο για το περιβάλλον; Οι μεγάλοι δεν δίνουν καμιά ευκαιρία. Εμείς πρέπει να κάνουμε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά, όπως λέει ο ποιητής (Οδυσσέας Ελύτης, “Μαρία Νεφέλη”-1978). Να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας, να πετύχουμε τους στόχους μας. Για την ώρα, όσους στόχους βάζωτους πετυχαίνω. Είναι θέμα επιμονής''.

Πηγή: Το Βήμα

Ένα ''δέντρο'' - ανεμογεννήτρια

Μικρή ανεμογεννήτρια με τη μορφή δέντρου που τοποθετείται σε αστικές περιοχές, αξιοποιεί κάθε είδους άνεμο, ακόμη και το ωστικό κύμα που παράγεται από την κίνηση των αυτοκινήτων, παράγοντας ηλεκτρική ενέργεια.

Ευρεσιτεχνία, του επιχειρηματία από τα Ιωάννινα Λ.Κόντου, το ''ενεργειακό δέντρο'' υπόσχεται ''κατάργηση'' της Δ.Ε.Η. σε κατοικίες, επιχειρήσεις και δημόσια κτίρια, απόσβεση κόστους αγοράς σε τρία έτη και κέρδη από την πώληση του επιπλέον ρεύματος στη συνέχεια.

Με ύψος που ξεκινάει από τα τρία μέτρα και όψη που προσομοιάζει σε δέντρο, ώστε να μην προκαλεί αισθητική όχληση, η συγκεκριμένη ανεμογεννήτρια περιστρέφεται σε άξονα κάθετο προς το έδαφος, σε αντίθεση με τις περιστροφές των αιολικών γεννητριών που περιστρέφονται σε οριζόντιο άξονα. Αυτό της δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ανέμους οποιασδήποτε κατεύθυνσης, στροβιλισμούς, ανερχόμενα και κατερχόμενα ρεύματα, ακόμα και αυτά που δημιουργούνται από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων στον δρόμο.

Το μοντέλο που εγκαταστάθηκε πριν από λίγες μέρες στην κεντρική πλατεία έξω από τη Νομαρχία Ιωαννίνων οφείλει την κίνησή του κυρίως στην κυκλοφορία των οχημάτων. ''Η κίνηση των αυτοκινήτων δημιουργεί υποπίεση, προκαλώντας έτσι την κίνηση αερίων μαζών που έρχονται να εξισορροπήσουν την υποπίεση αυτή. Με άλλα λόγια, το ωστικό κύμα που παράγεται από την κίνηση των αυτοκινήτων, σε συνδυασμό με τον υπάρχοντα άνεμο, περιστρέφουν την ανεμογεννήτρια, η οποία, χάρη στο σχήμα κατασκευής της, εργάζεται με ανέμους από διαφορετικές κατευθύνσεις και με διαφορετικές ταχύτητες'', εξηγεί ο εφευρέτης.

Ιδιοκτήτης της εταιρείας ενεργειακών εφαρμογών Air-Sun με έδρα τα Ιωάννινα ο κ. Κόντος έχει διαθέσει ήδη περισσότερα από 500 ''ενεργειακά δέντρα'' στην Ελλάδα και σε χώρες των Βαλκανίων.

Η εγκατάσταση μιας μικρής ανεμογεννήτριας στη στέγη μονοκατοικίας, αυτόνομα ή σε συνδυασμό με φωτοβολταϊκά πάνελ, μπορεί να υπερκαλύψει τις ενεργειακές ανάγκες του νοικοκυριού και οι ιδιοκτήτες να πωλούν το περίσσευμα στη Δ.Ε.Η., ενώ μια συστοιχία ''δέντρων'' σε μια πόλη μπορεί να εξασφαλίσει το ρεύμα για τον δημόσιο φωτισμό της. ''Το κόστος αγοράς και εγκατάστασης ξεκινά από τα 10.000 ευρώ, που μπορεί να αποσβεστεί σε 3 χρόνια και να αποφέρει ένα επιπλέον εισόδημα για άλλα 22 χρόνια, αφού ο μέσος όρος ζωής είναι τα 25 χρόνια'', υπογράμμισε.

Πηγή: Έθνος

Πωλήθηκε σε δημοπρασία σπάνιο Χειρόγραφο του Χριστόφορου Περραιβού

Στην τιμή των 29.500 ευρώ πουλήθηκε στη δημοπρασία του Οίκου ''Βέργος'' το χειρόγραφο του Φιλικού και αγωνιστή της επανάστασης του 1821 Χριστόφορου Περραιβού, στο οποίο στηρίχθηκε η τρίτη έκδοση (1857) του έργου του ''Ιστορία του Σουλίου και Πάργας''.

Το χειρόγραφο, που είχε εκτιμηθεί μεταξύ € 25.000 και € 35.000, αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό ντοκουμέντο της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αφού η ''Ιστορία'' του Περραιβού παραμένει ακόμα και σήμερα ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών για την κοινωνική οργάνωση των Σουλιωτών και τους ηρωικούς αγώνες τους εναντίον του Αλή Πασά.

Πρώτο κυκλοφόρησε ανώνυμα το 1803 (ο Α΄ τόμος) και με κρυπτογραφημένο όνομα συγγραφέα το 1815 (πρώτη ολοκληρωμένη έκδοση). Στην έκδοση του 1857 ο συγγραφέας έκανε πολυάριθμες διορθώσεις και συμπληρώσεις.

Ο Χριστόφορος Περραιβός (1774-1863) ήταν ο μόνος από τους συναγωνιστές του Ρήγα που γλίτωσε την εκτέλεση και διέσωσε λεπτομέρειες του μαρτυρίου του (αργότερα έγραψε τη βιογραφία του). Το υλικό για την ''Ιστορία'' το συνέλεξε κατά τη διαμονή του στην Πάργα, όπου συναναστράφηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα τους Σουλιώτες συμμετέχοντας στους αγώνες τους.

Στην ίδια δημοπρασία υψηλές τιμές έπιασαν μια ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Καβάφη (€ 2.242,00), μια επιστολή του Κεμάλ Ατατούρκ προς το βασιλιά Γεώργιο Β' (€ 2.360,00) και μια προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη από τις πρώτες ημέρες της επανάστασης στις Παραδουνάβιες ηγεμονίες (€ 8.260,00).

Πηγή: Το Βήμα

Εγκαινιάσθηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο Άρτας

Η πρωτεύουσα του βασιλιά Πύρρου, η σηµαντικότερη αποικία των Κορινθίων στη Βορειοδυτική Ελλάδα µαζί µε την Κέρκυρα, η Αµβρακία (η σηµερινή Άρτα) αποκτά νέο µουσείο.

Στα 500 τετραγωνικά εκθεσιακών χώρων, από 1.775 τ.µ. που καλύπτει το νεόδµητο µουσείο, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν ευρήµατα κυρίως από την Αµβρακία και τα νεκροταφεία της και λιγότερα από ανασκαφές από τις γύρω περιοχές.

Στον Προθάλαμο της Αίθουσας Α παρουσιάζεται η Ιστορία της αρχαιολογικής έρευνας στην Άρτα και οι χρόνοι πριν την ίδρυση της Αμβρακίας (Παλαιολιθική περίοδος, Εποχή Χαλκού, Γεωμετρικοί χρόνοι), μέσα από αντιπροσωπευτικά δείγματα τέχνης της κάθε περιόδου.

Το μεγαλύτερο τμήμα της Αίθουσας Α είναι αφιερωμένο στο Δημόσιο Βίο των Αμβρακιωτών και τις διαφορετικές εκφάνσεις του, όπως οι πολιτικοί θεσμοί, η οικονομία, το εμπόριο, ο πολεοδομικός σχεδιασμός, τα δημόσια κτίρια, η ψυχαγωγία και η δημόσια λατρεία, με την έκθεση-παρουσίαση χαρακτηριστικών κατά περίπτωση αρχαιοτήτων, όπως λ.χ. λίθινα ψηφίσματα, χάλκινα και αργυρά νομίσματα, εισηγμένα πήλινα αγγεία, πήλινα ειδώλια από τοπικά εργαστήρια κοροπλαστικής κ.ά.

Παρουσιάζεται επίσης η λατρεία και τα ιερά εκτός των τειχών της Αμβρακίας αλλά και τα όμορα με αυτήν φύλα (Αθαμάνες, Αμφιλόχιοι κ.α.). Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στον πιο σημαντικό τειχισμένο οικισμό των Μολοσσών, το Όρραον.

Στο τέλος της Αίθουσας Α, επιχειρείται προσπάθεια ανασύστασης της εικόνας ενός αρχαίου νεκροταφείου, με τους πιο αντιπροσωπευτικούς τύπους τάφων και επιταφίων στηλών σε όλη τη διάρκεια ζωής της πόλης. Η αναφορά στα Νεκροταφεία της Αμβρακίας συνεχίζεται και στην επόμενη Αίθουσα, όπου παρουσιάζεται το ''Πολυάνδριο'', το δημόσιο σήμα που ίδρυσε η πόλη για να τιμήσει νεκρούς μαχητές της. Εκτίθενται επίσης αντιπροσωπευτικά σύνολα κτερισμάτων -αγαπημένα αντικείμενα στη ζωή που συνόδευαν τους νεκρούς στην τελευταία τους κατοικία- καλύπτοντας μεγάλο φάσμα από τους αρχαϊκούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους, ενώ η ενότητα ολοκληρώνεται με σύντομη αναφορά στα ταφικά έθιμα και τις επικρατούσες ταφικές πρακτικές.

Στην επόμενη Αίθουσα του Μουσείου, που είναι αφιερωμένη στις οικίες της Αμβρακίας, επιχειρείται προσπάθεια απόδοσης μίας οικίας, με την παρουσίαση των πιο αντιπροσωπευτικών της χώρων (οίκος, λουτρό, ανδρώνας, γυναικωνίτης, αυλή) καθώς και των πιο σημαντικών δράσεων, που λάμβαναν χώρα σε αυτή (''εγκαίνιο'', οικιακή λατρεία, μαγείρεμα, ύφανση κ.α.).

Το τέλος της Αίθουσας αλλά και της Έκθεσης είναι αφιερωμένο στο τέλος της Αμβρακίας. Στην έξοδο από την Αίθουσα, τρεις χαρακτηριστικές φωτογραφίες συνδέουν την αρχαία Αμβρακία με τη βυζαντινή, οθωμανική και σύγχρονη πόλη της Άρτας.

Τέλος στο αίθριο του µουσείου εκτίθενται επιτάφιες στήλες από τα νεκροταφεία της Αµβρακίας, στον δε περιβάλλοντα χώρο έχει ανακατασκευαστεί τµήµα δρόµου µε αρχαίες οικίες, συστάδα κιβωτιόσχηµων τάφων και τµήµα εγκαταστάσεων ελαιοτριβείου.

Ιστορία - Αρχαία Αμβρακία

Η Αμβρακία που κατά την αρχαιότητα υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Ελλάδας ήταν κτισμένη στον ποταμό Άραχθο στην ίδια θέση με τη σημερινή Άρτα. Ήταν η σημαντικότερη αποικία των Κορινθίων στη βορειοδυτική Ελλάδα.

Αρχαίοι συγγραφείς αποκαλούν την περιοχή της Αμβρακίας Δρυοπίδα. Το τοπωνύμιο Αμβρακία οφείλεται κατά τη μυθολογία στον Άμβρακα, γιο του Θεσπρωτού ή στην Αμβρακία, θυγατέρα του Μελανέα, βασιλιά των Δρυόπων ή του Αυγείου της Ήλιδας ή του Φόρβαντα, γιου του Ήλιου. Ανάμεσα στους Αθαμάνες των Τζουμέρκων και των Κασσωπαίων της Πρέβεζας, ζούσαν ανάμικτα Αθαμάνες, Κασσωπαίοι, Μολοσσοί και άποικοι, στο τρίγωνο μεταξύ Λούρου, Αράχθου και Αμβρακικού κόλπου. Στο 625 π.Χ. οι Κορίνθιοι με αρχηγό τους τον Γόργο, γιο του Κυψέλου, του τυράννου της Κορίνθου, ίδρυσαν αποικία στις όχθες του Άραχθου ποταμού αφού έδιωξαν τους ντόπιους Δρύοπες και τείχισαν την Αμβρακία. Η πόλη αριθμούσε γύρω στους 100.000 κατοίκους και γνώρισε μεγάλη ακμή από την ίδρυση της μέχρι τον 2ο αι. π.Χ.

Η Αμβρακία ως κορινθιακή αποικία γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση και ναυτική ισχύ όπως προκύπτει από τα αρχαία κείμενα και τα αρχαιολογικά ευρήματα. Διέθετε ένα από τα καλύτερα πολεοδομικά συστήματα της αρχαιότητας. Ονομαστά ήταν επίσης τα γυναικεία αμβρακιώτικα υποδήματα γνωστά σε όλη την Ελλάδα με το όνομα Αμβρακίδες.

Κατά τους Περσικούς πολέμους έλαβε μέρος με επτά πλοία στη ναυμαχία της Σαλαμίνας και με πεντακόσιους οπλίτες στη μάχη των Πλαταιών. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο συμμάχησε με τους Λακεδαιμονίους, αλλά οι 3.000 οπλίτες της ηττήθηκαν τον χειμώνα του 426 π.Χ. στη μάχη των Όλπων από τους εχθρούς τους Ακαρνάνες που ήταν σύμμαχοι των Αθηναίων και καταστράφηκε από το στρατηγό Δημοσθένη.

Αργότερα, συμμάχησε με τους Αθηναίους για να προστατευτεί από τους Μακεδόνες του Φιλίππου. Ωστόσο το έτος 338 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ κατέλαβε την πόλη, λίγο πριν τη μάχη της Χαιρώνειας. Μετά το θάνατο του Φιλίππου Β΄ οι Αμβρακιώτες έδιωξαν τους Μακεδόνες, αλλά τους κατέλαβε και πάλι αργότερα ο γιος του Κασσάνδρου Αλέξανδρος. Το 295 π.Χ. η Αμβρακία παραχωρήθηκε από τους Μακεδόνες στον Πύρρο, ο οποίος την έκανε πρωτεύουσα του βασιλείου του κι από αυτή εξορμούσε για τις εκστρατείες του στη λοιπή Ελλάδα και την Ιταλία. Ο Πύρρος γέμισε την Αμβρακία με μνημειώδη κτίσματα, ναούς, αγάλματα και ζωγραφικούς πίνακες.

Το 189 π.Χ., μετά από την εξέγερση κατά των Ρωμαίων, πολιορκείται από τον ύπατο της Ρώμης Μάρκο Φλούβιο. Τέλος, με τη φιλική παρέμβαση του Περιάνδρου, βασιλιά των Αθαμάνων, η πόλη παραδίδεται (187 π.Χ.) στο Φλούβιο. Ο Φλούβιος, αφού επικράτησε σε όλη την περιοχή, λεηλάτησε την Αμβρακία, αρπάζοντας πολλά από τα έργα τέχνης για τη Ρώμη.

Επί Αιμίλιου Παύλου, υποδουλώνεται όλη η Ήπειρος στους Ρωμαίους (167 π.Χ.), ενώ λεηλατούνται και καταστρέφονται οι πόλεις της. Η Αμβρακία καίγεται και γκρεμίζονται τα τείχη της. Ο περιηγητής Παυσανίας, που πέρασε αργότερα, βρήκε πέτρες σε χορταριασμένο τόπο. Μετά από 1.000 χρόνια, στη θέση της κτίστηκε η σημερινή Άρτα. Η Αμβρακία είχε οχυρωμένο λιμάνι, τον Άμβρακο για διέξοδο προς τον Αμβρακικό κόλπο. Ο Οκταβιανός Αύγουστος για να ενισχύσει τη Νικόπολη με πληθυσμό, μετέφερε υποχρεωτικά τους κατοίκους της Αμβρακίας στη Νικόπολη μετά το 31 π.Χ.

Διάσημοι Αμβρακιώτες ήταν ο γλύπτης Πολύστρατος που έζησε τον 6ο αι. π.Χ., ο μουσικός Επίγονος και ο ποιητής της Μέσης Κωμωδίας Επικράτης. Ο Παυσανίας αναφέρει επίσης τον Αμβρακιώτη Ολυμπιονίκη Λέοντα που νίκησε στην 96η Ολυμπιάδα.

Στοιχεία από: Τα Νέα, Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού

Η Μetropolitan Opera της Νέας Υόρκης LIVE στην Πρέβεζα

Η λαμπερή Anna Netrebko πάει στην Πρέβεζα. Και όχι μόνο αυτή. Ο βετεράνος Plácido Domingo, ο Juan Diego Flórez και η πολυσυζητημένη ντίβα Deborah Voigt είναι μερικοί από τους αστέρες της όπερας που θα ''παρελάσουν'' την εφετινή σεζόν από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου.

Το ''μυστήριο'' έχει βεβαίως τη λύση του. Μετά την περυσινή επιτυχία του εγχειρήματος, το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας ''Σπύρος Δήμας'' προσφέρει για μια ακόμη χρονιά τη δυνατότητα στο κοινό της Ηπείρου- και όχι μόνο- να απολαύσει παραστάσεις σε απευθείας σύνδεση με την περίφημη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης. Πρόκειται για συμμετοχή στο σχετικό πρόγραμμα που εγκαινίασε πριν από μερικά χρόνια η Μετροπόλιταν Οπερα βάσει του οποίου επιλεγμένες παραστάσεις της μεταδίδονται σε θεατρικές και κινηματογραφικές αίθουσες ανά τον κόσμο.

Αναφορικά με το πρακτικό μέρος της μετάδοσης στην Πρέβεζα, το εισιτήριο έχει διαμορφωθεί στα € 8,00 (το παιδικό / φοιτητικό κοστίζει € 4,00), ενώ έχει προβλεφθεί και ελληνικός υποτιτλισμός. Συγκεκριμένα, όπως μας πληροφορεί ο κ. Δημήτρης Ζώνιος, ιατρός στο επάγγελμα, ο οποίος έχει ζήσει στις Η.Π.Α. και ήταν εκείνος που ενημέρωσε τους υπευθύνους του Ωδείου για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, οι αγγλικοί υπότιτλοι αποστέλλονται νωρίτερα, μεταφράζονται και προβάλλονται ταυτόχρονα με δεύτερο προβολέα. Η μετάδοση γίνεται σε high definition και dolby surround.

Σχετικό άρθρο εδώ.

Πηγή: Το Βήμα

Ωρωπός Πρέβεζας: ένα χωριό ''πνιγμένο'' στον αμίαντο

Καρκινογόνο αμίαντο εισπνέουν εδώ και δεκαετίες οι 2.500 κάτοικοι του χωριού Ωρωπός Πρέβεζας. Τα 200 σπίτια του χωριού χτίστηκαν κατά την περίοδο της χούντας από τη δημόσια κατασκευαστική υπηρεσία ΜΟΜΑ με στέγες Ελλενίτ.

Σε αυτά κατοίκησαν το 1974 οικογένειες από τα χωριά Σέσεβο, Πολύβρυσο, Σφηνωτό και Τρίκαστρο, τα οποία είχαν κριθεί μη κατοικήσιμα εξαιτίας κατολισθήσεων. Σήμερα, 36 χρόνια μετά, οι στέγες έχουν φθαρεί και οι επικίνδυνες ίνες του αμιάντου απειλούν την υγεία των κατοίκων. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που τα τελευταία χρόνια με δικά τους έξοδα αποφάσισαν να αλλάξουν το επικίνδυνο υλικό. Αλλά και αυτοί το έκαναν χωρίς προφύλαξη, καθώς καμία αρμόδια υπηρεσία δεν τους προειδοποίησε ότι ο αμίαντος απαιτεί ειδικό χειρισμό κατά τη διάρκεια των εργασιών. Επιπλέον, οι παλαιές στέγες έχουν πεταχτεί σε διάφορα σημεία του χωριού και, όπως καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής, παραμένουν εκεί ως εστίες ρύπανσης.

Η δημόσια υγεία στον Ωρωπό του Δήμου Λούρου απειλείται και παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις για βοήθεια κατοίκων και τοπικών φορέων προς τα κατά καιρούς αρμόδια υπουργεία δεν έχουν ληφθεί μέτρα. Οι πολίτες του χωριού ενημερώθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 για την επικινδυνότητα του αμιάντου αλλά δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια να προχωρήσουν σε άμεση αλλαγή των στεγών.

Γι΄ αυτό είχαν ζητήσει να τους χορηγηθούν άτοκα δάνεια από την Εργατική Εστία, κάτι που δεν κατέστη δυνατό, διότι οι περισσότεροι είναι αγρότες και ασφαλισμένοι στον Ο.Γ.Α. Πριν από λίγα χρόνια ζήτησαν από το τότε ΥΠ.Ε.ΧΩ.Δ.Ε. να ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα, ώστε να γίνει η αντικατάσταση των στεγών αμιάντου από ειδικά συνεργεία. Ωστόσο ως σήμερα δεν έχουν πάρει καμία απάντηση.

Οπως αναφέρει ο ειδικός γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.) κ. Μ.Χάλαρης δεν αρρωσταίνει κανείς από την πρώτη επαφή με τον αμίαντο. Γίνεται επικίνδυνος όταν εισπνέεται σε υψηλές συγκεντρώσεις ινών για μεγάλο χρονικό διάστημα. ''Όσοι εργάζονται καθημερινά ή κατοικούν σε χώρους με αμίαντο μπορούν να υποστούν σοβαρές βλάβες. Εχει υπολογιστεί ότι απαιτούνται 10-40 χρόνια για να εκδηλώσει κάποιος ασθένεια που σχετίζεται με την έκθεση σε αμίαντο'', επισημαίνει ο κ. Χάλαρης.

Πηγή: Το Βήμα

Συνεχίζεται η αποκατάσταση του Κάστρου των Ιωαννίνων

Ιωάννινα, Κάστρο

© 2010 epirotica

Την ένταξη στο ΕΣΠΑ της β’ φάσης αποκατάστασης των εξωτερικών τειχών του Κάστρου των Ιωαννίνων, ανακοίνωσε η Γ.Γ. Περιφέρειας Ηπείρου Δήμητρα Γεωργακοπούλου-Μπάστα, η οποία επισκέφθηκε τους χώρους και ενημερώθηκε για τα έργα που έχουν γίνει μέχρι τώρα, στο Φετιχέ Τζαμί, στο θησαυροφυλάκιο, στις αποθήκες, στους περιδρόμους των τειχών, και στις στοές στην είσοδο του κάστρου που έχουν μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο.

Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στο 1,5 εκ.ευρώ και θα γίνουν παρεμβάσεις στα τείχη στο Δυτικό, Βόρειο και Ανατολικό τμήμα του κάστρου και στη Β.Α. Ακρόπολη. Ειδικότερα, θα γίνουν εργασίες, αποκατάστασης της εσωτερικής όψης, αποψίλωσης και καθαρισμού του περιδρόμου του τείχους στο Δυτικό σκέλος, στερέωσης και αποκατάστασης της εξωτερικής όψης των τειχών στο βόρειο σκέλος, αποχωμάτωσης-ανασκαφής στο εσωτερικό των τειχών και αποκατάστασης στην εσωτερική όψη των τειχών του Ανατολικού σκέλους.

Επίσης θα γίνει καθαρισμός, στερέωση και αποκατάσταση του Βυζαντινού πύργου και της πύλης της ΒΑ Ακρόπολης, καθώς και καθαρισμός των σπηλαίων στο ΒΑ σκέλος των τειχών.

Πηγή: Καθημερινή

Νέα εντυπωσιακά ευρήματα στον Ναό του Ακτίου Απόλλωνα

Νέα σπουδαία ευρήματα αποκαλύφθηκαν στην ανασκαφή της Καθηγήτριας Αρχαιολογίας Ισμήνης Τριάντη στο ναό του Απόλλωνα στο Άκτιο Αιτωλοακαρνανίας, απέναντι απο την Πρέβεζα.

Πέρυσι, είχαν ανακαλυφθεί στον ίδιο χώρο τα δύο θεϊκά κεφάλια κολοσσικών αγαλμάτων, του Απόλλωνα και της Άρτεμης.

Η κ. Τριάντη σκάβει τα τελευταία χρόνια στο Άκτιο, αποκαλύπτοντας τον ναό του Ακτίου Απόλλωνα που είδε ο Οκταβιανός Αύγουστος εκεί και τον μεγέθυνε όταν νίκησε τον Μάρκο Αντώνιο και την Κλεοπάτρα στη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.).

Ο ναός είναι πιθανότατα σύγχρονος της ίδρυσης της Νικόπολης και του Μνημείου του Αυγούστου (29-27 π.Χ.).

Η θέση του ήταν γνωστή από το 1867, όταν ο Γάλλος πρόξενος στα Ιωάννινα Φρανσουά Νοέλ Σαμπουαζό έκανε την πρώτη ανασκαφή και βρήκε δύο αρχαϊκούς Κούρους, που έστειλε στο Λούβρο.

Πυκνή βλάστηση είχε καλύψει έπειτα από χρόνια τα υπολείμματα του κτιρίου.

Η πανεπιστημιακή ανασκαφή έφερε στο φως ένα ναόσχημο οικοδόμημα (μήκους 24,15 μ. και πλάτους 9,20 μ.) με εγκάρσιο τοίχο (3,43 μ.).

Στο κέντρο του σηκού βρέθηκε μια τετράπλευρη βάση (0,55 x 0,55 μ.). Η βαθειά θεμελίωση της δείχνει πως ανήκει σε προγενέστερο αρχαϊκό ναό.

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Photo of the Day - Ήπειρος, Πρέβεζα - Βαθύ-Μαργαρώνα

© 2010 epirotica

Photo of the Day - Ήπειρος, Πρέβεζα - Βαθύ-Μαργαρώνα

Photo of the Day - Ήπειρος, Νομός Πρέβεζας - Κάπου, σε κάποια Παραλία...

© 2010 epirotica

Ήπειρος, Νομός Πρέβεζας - Κάπου, σε κάποια Παραλία...

Photo of the Day - Ήπειρος, Πρέβεζα

© 2010 epirotica

Ήπειρος, Πρέβεζα

Αποκατάσταση του Μνημείου του Οκταβιανού στην Αρχαία Νικόπολη της Πρέβεζας

Μια ιστορική στιγμή, μια ιστορική ναυμαχία και ένα ιστορικό μνημείο θα ξεδιπλώνονται σύντομα στα μάτια των επισκεπτών της Αρχαίας Νικόπολης στην Πρέβεζα.

Εκεί όπου ο Οκταβιανός Αύγουστος έστησε τα περιφανή σημάδια της νίκης του επί του Μάρκου Αντωνίου και της Κλεοπάτρας στη Ναυμαχία του Ακτίου. Ακόμη και τα έμβολα των πλοίων του στόλου τους είχε περιλάβει στην κατασκευή.

Από το μνημείο, που το περιγράφουν οι αρχαίοι περιηγητές (o βωμός έχει διαστάσεις 22μ. επί 4,5μ. και φέρει δύο ζωφόρους), δεν σώζονται σήμερα και πολλά. Οι καταστροφές που υπέστη ξεκινούν από τον 3o αιώνα μ.Χ. με τις επιδρομές των Ερούλων και φτάνουν έως και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Περιελάμβανε μια στοά σε σχήμα Π, έναν μεγάλο βωμό και, πιο κάτω, αναλημματικούς τοίχους με αναβαθμούς (όπου είχαν ενσωματωθεί και τα έμβολα) και έναν ναΐσκο αφιερωμένο στους θεούς-προστάτες του νικητή αυτοκράτορα: στον Ποσειδώνα, τον Άρη και τον Απόλλωνα. Προς τιμήν του τελευταίου, μάλιστα, μέσα στη στοά φυτεύονταν δάφνες σε γλάστρες, οι οποίες έχουν εντοπιστεί από τις ανασκαφές.

Ο Έφορος αρχαιοτήτων Ηπείρου Κωνσταντίνος Ζάχος, πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής Νικόπολης, παρουσίασε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο μελέτες για την αποκατάσταση του λόφου επί του οποίου εδράζεται το μνημείο και του ίδιου του μνημείου.

Το Κ.Α.Σ. έχει εγκρίνει τη μελέτη για το μουσείο, όπως ενέκρινε και για το μνημείο αλλά και για τη βόρεια νεκρόπολη. Η συνολική χρηματοδότηση για τη Νικόπολη από το Ε.Σ.Π.Α. φτάνει τα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ.

Ιστορία

Η Ναυμαχία του Ακτίου (2 Σεπτεμβρίου 31 π.Χ.) ήταν ναυτική αναμέτρηση ανάμεσα στον Οκταβιανό από τη μια πλευρά και τον Μάρκο Αντώνιο και το ναυτικό της Κλεοπάτρας από την άλλη, που έγινε στο Άκτιο, λίγο έξω από τη σημερινή πόλη της Πρέβεζας. 

Η ναυμαχία ήταν συνέπεια του εμφύλιου πόλεμου ανάμεσα στον Γάϊο Οκτάβιο και τον Μάρκο Αντώνιο, που διεκδικούσαν, μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, την εξουσία στο απέραντο κράτος της Ρώμης. Τελείωσε με την ήττα του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας και τη διαφυγή τους.

Μνημείο Αυγούστου

Πριν από εκατό περίπου χρόνια, περίπου 1.500 μέτρα βόρεια από την Νικόπολη, σε μια πλαγιά κάτω από τους λόφους της σημερινής κοινότητας Νικόπολη (Σμυρτούλα) βρέθηκε το κρηπίδωμα του Βωμού -ή Μνημείου- του Αυγούστου, πού χτίστηκε αφιερωμένο στους θεούς Άρη και Ποσειδώνα.

Το Μνημείο ανασκάφθηκε το έτος 1911 από τον Αλέξανδρο Φιλαδελφέα. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δυστυχώς τα Ιταλικά στρατεύματα λεηλάτησαν το χώρο, είτε με σκοπό την κατασκευή οχυρωματικών έργων στο λόφο, είτε με σκοπό την αρχαιοκαπηλία.

Το Μνημείο Αυγούστου ήταν κτίριο μήκους 62 μ. και πλάτους 45 μ. όπου ο Αύγουστος είχε δώσει εντολή να τοποθετηθούν, σε ειδικά λεξευμένες «θήκες», 36 πραγματικά ακρόπρωρα (έμβολα) διαφόρων μεγεθών από πλοία της Κλεοπάτρας και του Αντώνιου. Τα έμβολα έχουν συληθεί ή αφαιρέθηκαν μεταγενέστερα για να κοπούν νομίσματα ή να κατασκευασθούν άλλα μεταλλικά αντικείμενα, επί Θεοδοσίου.

Σύμφωνα με αρχαίες πηγές η διακόσμηση μνημείων με έμβολα πλοίων ύστερα από νικηφόρα ναυμαχία αποτελούσε παλαιά συνήθεια των Ρωμαίων. Το πιο φημισμένο μνημείο αυτού του είδους ήταν το βήμα της Αγοράς (Forum) στην Αρχαία Ρώμη γνωστό ως Rostra (έμβολοι).

Σημειωτέον ότι παγκοσμίως έχει βρεθεί μόνο ένα μεταλλικό έμβολο αρχαίου πολεμικού πλοίου, στην παραθαλάσσια πόλη Αθλίτ (Athlit) του Ισραήλ.

Κατά τις εργασίες αποκατάστασης του Μνημείου Αυγούστου, βρέθηκε από την ομάδα Ζάχου ένα υπόλειμμα μεταλλικού εμβόλου περί τα 50 κιλά το οποίο αφαιρέθηκε προσεκτικά και φυλάσσεται για να εκτεθεί στο Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Νικοπόλεως.

Στο Μνημείο Αυγούστου έχουν επίσης βρεθεί αρκετά θραύσματα μιας τεράστιας αναθηματικής επιγραφής στα λατινικά. Μετά από χρόνια ερευνών τελικά η επιγραφή συναρμολογήθηκε και σήμερα το κείμενο έχει ως εξής: ''Vacat Imp. Caesar Divi Juli f Victoriam Consecutus Bello Quod Pro Republica Gessit In Hac Regione Consul Quintum Imperator Septimum Pace Parta Terra Marique Neptuno et Marti Castra ex Quibus Ad Hostem Insequendum Egressus Est Navalibus Spoliis Exornata Consacravit Vacat''.
Μετάφραση: ''Ο αυτοκράτωρ στρατηγός Καίσαρ, γιός του θεϊκού Ιουλίου, μετά τη νικηφόρα έκβαση του πολέμου πού διεξήγαγε υπέρ της δημοκρατίας σε αυτή την περιοχή, όταν ήταν ύπατος για πέμπτη φορά και στρατηγός για έβδομη, μετά την εδραίωση της ειρήνης στην στεριά και τη θάλασσα, αφιέρωσε στον Ποσειδώνα και στον Άρη το στρατόπεδο από όπου εφόρμησε κατά του εχθρού, το οποίο τώρα κοσμείται με λάφυρα των πλοίων''.

Πηγές: Έθνος, Wikipedia

Φιλοτελική Δημοπρασία από τον Οίκο ''Α.Κaramitsos'' στις 15 Μαϊου 2010 / Philatelic Auction by ''A. Karamitsos'' on 15th of May 2010

Το Σάββατο 15 Μαϊου 2010 θα πραγματοποιηθεί δημοπρασία φιλοτελικού περιεχομένου, από τον οίκο ''Α. Κaramitsos Philatelic Auctions'' στο ξενοδοχείο ''Esperia Palace'', στην Αθήνα.

Η δημοπρασία Νο. 359 θα διεξαχθεί στις 14.15, με αντικείμενα γενικής φύσης (Ελλάδα, νέες χώρες κλπ.).

Ο Κατάλογος της Δημοπρασίας εδώ.

English version

Philatelic auction will be held on Saturday 15th of May 2010 by ''A. Karamitsos Philatelic Auctions'' in Hotel Esperia Palace, Athens.

Sale No. 359 will take place at 14.15 as a general sale (mainly Greece & Greece's New Territories).

List of Auction here.

Esperia Palace Hotel
Σταδίου 22, Αθήνα / 22, Stadiou str., Athens
τηλ. / tel: 210-323 8001-9

Πηγή / Source: A. Karamitsios International Auctions

''Το παρόν post δεν αποτελεί προωθητική ενέργεια, δημοσιεύεται για καθαρά φιλοτελικούς σκοπούς''.
''This post is not a Promotion, it is published purely for philatelic purposes''.

Photo of the Day - Νομός Πρέβεζας, Πρέβεζα - Λιμάνι

© 2010 epirotica

Νομός Πρέβεζας, Πρέβεζα - Λιμάνι

Photo of the Day - Νομός Πρέβεζας, Πρέβεζα - Άγιοι Απόστολοι, Ι.Ν. Αγίων Αποστόλων

© 2010 epirotica

Νομός Πρέβεζας, Πρέβεζα - Άγιοι Απόστολοι, Ι.Ν. Αγίων Αποστόλων

Σε κοντινή απόσταση από την Πρέβεζα βρίσκεται η τοποθεσία των Αγίων Αποστόλων. Βρέχονται από τον Αμβρακικό Κόλπο και ανάμεσα στον ενετικό ελαιώνα βρίσκονται τα ερείπια Κατασκηνώσεων και του ομώνυμου Ναού.

Ο Ναός εγκαταλείφθηκε μετά την υποχώρηση του εδάφους κάτω από το ιερό προς την πλευρά του Αμβρακικού, που είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της οροφής.

Photo of the Day - Νομός Πρέβεζας, Νέα Κερασούντα - Κάστρο των Ρωγών (Βουχέτιο)

© 2010 epirotica

Νομός Πρέβεζας, Νέα Κερασούντα - Κάστρο των Ρωγών (Βουχέτιο)
Στο χώρο μεταξύ της Νέας Κερασούντας και της Πέτρας του Δήμου Φιλιππιάδας, πάνω σε λόφο, υψώνεται το Κάστρο των Ρωγών. Το κάστρο έχει κτιστεί στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας πόλης Βουχέτιο, επίνειο της Πανδοσίας που αποτελούσε αποικία των Ηλείων. Το 343/342 π.Χ. όταν το αποικιακό κράτος καταλύθηκε και οι αποικίες παραχωρήθηκαν στους Ηπειρώτες, η πόλη γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της.

Είναι μία από τις 70 Ηπειρώτικες πόλεις που κατέστρεψαν οι Ρωμαίοι. Η ίδρυση και ο εποικισμός της Νικόπολης οδήγησε τον οικισμό σε εγκατάλειψη. Οι Ρωμαίοι τον 3ο μ.Χ. αιώνα ισχυροποίησαν τα τείχη και τα συμπλήρωσαν.

Ακολουθούν οι Βυζαντινοί τον 13ο αιώνα που του έδωσαν τη μορφή που έχει σήμερα. Εδώ, το 1304 νικήθηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά, ο Φίλιππος του Τάραντος που επιχείρησε να καταλάβει το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Το 1338, το κάστρο έγινε ορμητήριο των επαναστατών της Ηπείρου κατά του Βυζαντίου επί Ανδρόνικου Γ' Παλαιολόγου. Τελικά παραδόθηκε από τον υπερασπιστή του Αλέξιο Καβάσιλα, στον Ιωάννη Καντακουζηνό, μετά από διαπραγματεύσεις.

Η μεσαιωνική πόλη των Ρωγών καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Οθωμανούς στο τέλος του 17ου αιώνα, κατά τον Βενετοτουρκικό πόλεμο. Στο χώρο του Κάστρου των Ρωγών, βρίσκεται η Μονή Θεοτόκου των Ρωγών.

Photo of the Day - Νομός Πρέβεζας, Πρέβεζα - Κοίμηση Θεοτόκου (Παναγία των Ξένων)

© 2010 epirotica

Νομός Πρέβεζας, Πρέβεζα - Κοίμηση Θεοτόκου (Παναγία των Ξένων)