Αποφασίσθηκε η συντήρηση του Πρωτομινωικού οικισμού ''Φούρνου Κορυφή'' στο Μύρτο Λασιθίου Κρήτης

Την ομόφωνη απόφαση να εγκρίνει τη μελέτη στερέωσης και συντήρησης των αρχιτεκτονικών καταλοίπων του προϊστορικού οικισμού του Μύρτου, στη θέση ''Φούρνου Κορυφή'' Λασιθίου Κρήτης, έλαβε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (Κ.Α.Σ.), κατά την τελευταία του συνεδρίαση.

Ο πρωτομινωικός οικισμός, που βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα από το χωριό Μύρτος της Ιεράπετρας, πάνω σε λόφο 66 μέτρων, ήκμασε την περίοδο 2800-2200 π.Χ. Είναι από τους πρώτους οικισμούς που ιδρύθηκαν στην Κρήτη και από τους λίγους που δεν έχουν καταστραφεί από μεταγενέστερες οικιστικές φάσεις.

Οι ανασκαφές, που έγιναν από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή μεταξύ 1967-68, έφεραν στο φως μοναδικά ευρήματα. Από τα διασημότερα είναι η ''Θεά του Μύρτου'', ένα πήλινο αγγείο με τη μορφή σχηματοποιημένης θεάς, με πολύ μικρό κεφάλι, ψηλό λεπτό λαιμό και κωδωνόσχημο σώμα. Με τα δύο της χέρια κρατάει μια μικρή στάμνα, η οποία αποτελεί και τη μοναδική έξοδο του σπονδικού υγρού από το εσωτερικό του αγγείου. Σήμερα, εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου.

Σύμφωνα με την εισήγηση της Διεύθυνσης Συντήρησης Αρχαίων & Νεότερων Μνημείων, που παρουσιάστηκε στη συνεδρίαση του συμβουλίου, η κατάσταση του μνημείου είναι πολύ άσχημη. Τα βασικά του προβλήματα είναι η πτώση λιθοσωμάτων, η ανάπτυξη βλάστησης και η αποδιοργάνωση της τοιχοποίιας. Επίσης, τσιμεντοκονιάματα που χρησιμοποιήθηκαν παλιότερα για τη στερέωση των αρχιτεκτονικών καταλοίπων περισσότερο ταλαιπώρησαν παρά στερέωσαν την αρχαία οικοδομή.

Μεταξύ των προτάσεων που διατυπώθηκαν ήταν η διαμόρφωση μικρού εργοταξιακού χώρου δυτικά της νότιας εισόδου του οικισμού, σε χώρο εκτός της περιοχής που καταλαμβάνουν τα αρχαία κατάλοιπα και η εφαρμογή κονιαμάτων εδαφικού υλικού σε σημεία της τοιχοποίιας.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε ότι η πιλοτική εφαρμογή των κονιαμάτων αυτών το 2010 από τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων είχε εξαιρετικά αποτελέσματα, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και κατά την παρουσίαση των φωτογραφιών. Η διαφορά της τοιχοποιίας πριν και μετά την εφαρμογή των κονιαμάτων ήταν εντυπωσιακή.

Η έκταση του οικισμού ''Φούρνου Κορυφή'' είναι περίπου 1.250 τ.μ. και αποτελείται από 90 δωμάτια, φτιαγμένα όλα από ακατέργαστες πέτρες.

Πηγή: In

''Kώστας Μπαλάφας, το αντάρτικο στην Ήπειρο 1940-1944'': Έκθεση φωτογραφίας στο Μουσείο Μπενάκη

''Παζάρι, Γιάννενα'' (1957)

Τέλη του 1940. Ενα ιταλικό βοµβαρδιστικό καταρρίπτεται από ελληνικά αντιαεροπορικά πυρά λίγο έξω από τα Γιάννινα. Στα συντρίµµια του εντοπίζεται ένα στρογγυλό κουτί. Στα µάτια όλων φαντάζει µε νάρκη. Ωστόσο, ο νέος τότε Κώστας Μπαλάφας, ένας από τους µετέπειτα µεγάλους της ελληνικής φωτογραφίας, διαπιστώνει πως εκεί µέσα κρύβεται κάτι πολύτιµο. Και δυσεύρετο για την εποχή. Ενα κινηµατογραφικό φιλµ. Λίγες οκάδες καλαµποκάλευρο είναι αρκετές για να αγοράσει το καρούλι ώστε να ''ταΐζει'' τη γερµανική φωτογραφική µηχανή που είχε αγοράσει από έναν ιταλό στρατιώτη.

''Μ΄αυτά τα λίγα εφόδιακαιµε πολύ κέφι και µεράκι βγήκα από τα Γιάννινα στο βουνό. Ξεκίνησα να απαθανατίσω τα κατορθώµατα εκείνων των ηµίθεων, όπως τους έπλαθα στη φαντασία µου, πριν τους γνωρίσω από κοντά'', θυµάται, όπως αναφέρουν ''Τα Νέα'', ο Κώστας Μπαλάφας που ανέβηκε στο βουνό το 1943 και εντάχθηκε στον Ε.Λ.Α.Σ. Ηπείρου, ένοπλος και φωτογράφος µαζί.

Συνειδητοποιεί πως καταγράφει ιστορικές στιγµές που θα πρέπει να παραδώσει στις επόµενες γενιές. Και τολµά. Οι δυνάµεις Κατοχής µπορεί να τιµωρούν όποιον παραβαίνει τη ρητή εντολή απαγόρευσης των φωτογραφήσεων. Εκείνος όµως σηκώνει τον φακό του για να απαθανατίσει τους απαγχονισµένους από τους Γερµανούς Τόδουλου και Φαρίδη, δίπλα στη λίµνη των Ιωαννίνων.

Φωτογραφίζει τη δράση των ανταρτών. Τις πορείες τους. Τα λάφυρα. Τους καπετάνιους. Το τυπογραφείο. Τον ασύρµατο. Τις λαϊκές συνελεύσεις. Τις θεατρικές παραστάσεις της ''Λαϊκής Σκηνής'' του Γιώργου Κοτζιούλα. Τις κηδείες... Μεταµορφώνεται σε φωτορεπόρτερ της Αντίστασης. Και τραβά κάπου 2.000 στιγµιότυπα, εκ των οποίων έχει εκθέσει ελάχιστα και σποραδικά µέσα στις κατά καιρούς εκθέσεις του.

Εικόνες που 68 χρόνια µετά τη γέννησή τους για πρώτη φορά θα εκτεθούν ως σύνολο στο Μουσείο Μπενάκη, όπου ο φωτογράφος έχει δωρίσει το αρχείο του. Τα Ιωάννινα απελευθερώνονται τον Οκτώβριο του 1944 από τους Γερµανούς. Ο Εµφύλιος όµως µαίνεται. Ο κρατικός µηχανισµός αναζητά τον φωτογράφο, όπως και σχεδόν όλους τους Ε.Λ.Α.Σ.ίτες. Και τα ίχνη του Κώστα Μπαλάφα εξαφανίζονται.

Πριν φύγει όµως διαισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει το υλικό του. Το εµπιστεύεται στην οικογενειακή του φίλη Ιουλία Γοργόλη. Εκείνη το κρύβει κάτω από το ξύλινο πάτωµα ενός γιαννιώτικου σπιτιού. Το 1974, µετά την πτώση της χούντας, ο Κώστας Μπαλάφας βλέπει την έκθεση του Σπύρου Μελετζή µε στιγµιότυπα από το αντάρτικο. Εκµυστηρεύεται πως έχει κι εκείνος ανάλογο υλικό και το αναζητά. Κι ανακαλύπτει ύστερα από 30 χρόνια τα 2.000 αρνητικά, ταλαιπωρηµένα από την υγρασία, να περιµένουν καρτερικά να αποκαλύψουν τη δική τους αλήθεια.

''Γιάννενα'' (1957)

''Kώστας Μπαλάφας, το αντάρτικο στην Ηπειρο 1940-1944''

11 Φεβρουαρίου - 30 Απριλίου 2011

Μουσείο Μπενάκη
Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Αθήνα

Πηγή: Το Βήμα

(Vid) Η ''Πίτα του Ηπειρώτη'' την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011 στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας

Σήμερα, Κυριακή 6 Φεβρουαρίου, η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας διοργανώνει, όπως κάθε χρόνο, την ''Πίτα του Ηπειρώτη'' για το 2011 στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας. Είσοδος ελεύθερη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Χορωδία της Ομοσπονδίας Μουργκάνας

O τόπος μας, η Άπειρος Ήπειρος,
τόπος των βουνών και των νερών

Α. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ 
Χορός Tραγούδι

1. Πέρα σ’ εκείνο το βουνό Χρήστος Φωτίου

2. Ψηλά στην Κωστελάτα Δημήτρης Τζουμερκιώτης

3. Γιατί είναι μαύρα τα βουνά (Καλαρρύτικος) Δημήτρης Τζουμερκιώτης

4. Κλάματα Oργανικό

Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Σύλλογος Ηπειρωτών Σύρου Φώτιος Καραμπάς
2. Πολιτιστικός-Μορφωτικός Σύλλογος
Φλαμπούρου Φλώρινας «Tο Φλάμπουρο» Βασίλης Γαζής
3. Πανηπειρωτικός Σύλλογος Ν. Σερρών Κωνσταντίνος Κατέρης
4. Πανηπειρωτική Ένωση Ν. Δράμας Χριστίνα Κυριαζίδου
5. Πανηπειρωτικός Σύλλογος Πατρών Βασιλική Στράτη
6. Σύλλογος Ηπειρωτών Φαρσάλων Νίκος Γκριτζάλης
7. Μορφωτικός-Πολιτιστικός Σύλλογος «Θέτις» Νίκος Παναγιώτου
& Μορφωτικός Σύλλογος Γαλήνης Ελένη Παπαδοπούλου
8. Πανηπειρωτική Ένωση Ν. Καβάλας Γεώργιος Καραγεωργίου
9. Εκπολιτιστικός Σύλλογος Πραμαντιωτών Άρτας Μαρία Νάκα

Άγρα των ανθών του ηπειρώτικου τραγουδιού

Β. Η ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Χορός Tραγούδι
1. Κοντούλα λεμονιά Δημήτρης Καλογήρου
2. Πήγαινα το δρόμο-δρόμο Σέας Γκίκας
3. Παλαμάκια Οργανικό
4. Μανουσάκια Σέας Γκίκας

Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Ένωση Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι» Τζένη Κωστούση
2. Σύλλογος Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου Ελένη Γκόγκου
3. Σύλλογος Ηπειρωτών Πετρούπολης
& Σύλ. Ηπειρωτών Αγ. Αναργύρων «Ο Πύρρος» Βαρβάρα Μπότσαρη
Θοδωρής Μπότσαρης
4. Σύλλογος Ηπειρωτών Καματερού Παναγιώτης Περιστέρης
5. Νεολαία Βορειοηπειρωτών Εμμανουέλα Γεωργούση
& Ηπειρωτικός Σύνδεσμος Πειραιά Χρήστος Δημητρίου
Δημήτριος Κούργιας
6. Ένωση Ηπειρωτών Αχαρνών Θεοφάνης Μεντής
7. Πολιτιστικός Σύλλογος Κατσικάς Χρήστος Σαρηγιαννίδης
8. Μορφωτικός & Εκπολιτιστικός Σύλλογος
Βίγλας «Η Ροδιά» Μαρία Νάκα
9. Μορφωτικός Σύλλογος Νέων Κληματιάς Νίκος Νούσιας
10. Αδελφ. Ρωμανιωτών Λάκκας Σουλίου Αττικής Θεόδωρος Τζαρτζούλης

Βραβεύσεις για την ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Γ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΜΕΝΙΚΗ ΖΩΗ

Χορός Tραγούδι
1. Μια ωραία βοσκοπούλα Δημήτρης Καλογήρου
2. Μπεράτι Θεσπρωτίας Οργανικό
3. Γύραν τ’ απόσκια γύρανε Χρήστος Γατσέλος
4. Κοντούλα βλάχα – Τασά Χρήστος Γατσέλος

Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Ζωής «Η Πρόοδος» Χριστίνα Αλεξίου
2. Αδελφότητα Ραφτανιτών Ιωαννίνων Χρήστος Λώλης
3. Μορφωτικός Σύλλογος Νέων Κληματιάς Νίκος Νούσιας
4. Πολιτιστικός - Μορφωτικός Σύλλογος
Ματσουκίου Ιωαννίνων Χρήστος Σαρηγιαννίδης
5. Εκπολιτιστικός Σύλλογος Λογγάδων Βασίλης Ράπτης
6. Μ.Α.Σ. Νέων Καρίτσας Δημήτριος Κίγκας
7. Αδελφ. Ανωγειατών Φιλιππιάδας και Περιχώρων Μαρία Νάκα
8. Αδελφότητα των εν Αθήναις Σαρακατσαναίων Σπυρίδων Τσουμάνης
9. Πολιτιστικός Λαογραφικός Σύλ. «Κωστηλάτα» Στάθης Κακαριάρης

H Ιστορία του τόπου μας, η Ήπειρος κι η Ιστορία

Δ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Χορός Tραγούδι
1. Μωρ’ Δεροπολίτισσα Δερβιτσάνη, Αετόπετρα, «Χαονία»
2. Οι κλέφτες οι παλιοί Αντώνης Κυρίτσης
3. Κατσαντώνης Αντώνης Κυρίτσης
4. Ντελήπαπας Παραδοσιακή Χορωδία Π.Σ.Ε.
Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών Ηλίας Γκαρτσονίκας
Νίκος Νούσιας
2. Ένωση Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι» Τζένη Κωστούση
Διονύσιος Κάρδαρης
3. Ένωση Αδελφοτήτων Λειβαδιάς Β.Η. Εμμανουέλα Γεωργούση
4. Φιλοπρόοδος Σύλλογος
Γραικοχωρίου «Ο Αγ. Δημήτριος» Θωμάς Λάμπρου
5. Σύλλογος Ηπειρωτών Γλυφάδας «Πίνδος» Ηλίας Ντίνος
6. Χορευτικός Όμιλος Δρόπολης Παναγιώτης Ντούλες
7. Ένωση Ηπειρωτών Αχαρνών Θεοφάνης Μεντής
8. Σύλλογος Ηπειρωτών Θριασίου Πεδίου Ελένη Γκόγκου
9. Φιλοπρόοδος Όμιλος Παραμυθιάς Παναγιώτης Παππάς
10. Ομοσπονδία Μουργκάνας Ρούλα Χίνου

Βραβεύσεις ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
Η Ιστορία της Ηπείρου, μια ιστορία αέναης ξενιτιάς

Ε. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Αλησμονώ και χαίρομαι Πολυφωνικός Όμιλος

 Χλωμού Άνω Πωγωνίου

 
Χορός Tραγούδι

1. Μαύρα μου χελιδόνια Παραδοσιακή Χορωδία Π.Σ.Ε.
2. Άσπρα μου πουλιά Γιώργος Πατσούρας

3. Βαρέθηκα την ξενιτιά Γιώργος Πατσούρας

  4. Ξενιτεμένο μου πουλί - γύρισμα

 

Παραδοσιακή Χορωδία Π.Σ.Ε.
Oι Ηπειρώτες ανταμώνουν, αγωνίζονται, δημιουργούν με τον ανθό της Παράδοσης και της Nεολαίας
Tα ανθρώπινα ίχνη στον τόπο, οι ασχολίες και ο μόχθος

Χορευτικά
1. Πολιτιστικός & Εξωραϊστικός Σύλλογος
Αγ. Αναργύρων Άρτας
2. Πολιτιστικός Σύλλογος Αμφιθέας

3. Εκπολ. Σύλλογος Γαρδικίου Δήμου Σουλίου
4. Σύλλογος Ηπειρωτών Πετρούπολης

5. Αδελφότητα Ρωμανιωτών Λάκκας Σουλίου
6. Ηπειρωτικός Σύνδεσμος Πειραιώς

7. Σύλ. Ηπειρωτών Αγ. Αναργύρων «Ο Πύρρος»
8. Σύλ. Ηπειρωτών Αγ. Δημητρίου «Το Κούγκι»
9. Αδελφότητα Αετόπετρας Ιωαννίνων
Kαρπός του αέναου ξενιτεμού η Ηπειρώτικη Αποδημία
ο κορυφαίος συλλογικός της φορέας,
η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος

ΚΟΠΗ της ΠΙΤΑΣ
Χαιρετισμός του Προέδρου της Π.Σ.Ε. Kώστα Αλεξίου
Bραβεύσεις ΑΠΟΔΗΜΙΑΣ

H ξενιτιά, η αγάπη,
τα δυο μεγάλα ποτάμια του τραγουδιού μας

ΣΤ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Καίγομαι και σιγολιώνω

Χορός
1. Βασιλικός θα γίνω
2. Δόντια πυκνά
3. Μπαζαργκάνα
4. Κρασί σε πίνω για καλό

Χορευτικά
1. Ένωση Ηπειρωτών Ν. Σμύρνης- Π. Φαλήρου
2. Ομοσπονδία Ανω Δρόπολης «Οι Σελλοί»
3. Σύλλογος Ηπειρωτών Ζεφυρίου
4. Αδελφότητα Ηπειρωτών Αργυρούπολης
5. Σύλλογος Ηπειρωτών Πιερίας
6. Ομοσπονδία Ηπειρωτών Λάκκας Σουλίου
7. Σύλλογος Ηπειρωτών Χαϊδαρίου
8. Αδελφότητα Αμμοτοπιτών Άρτας
9. Φιλοπρόοδος όμιλος Ηγουμενίτσας
10. Σύλλογος Ηπειρωτών Ηλιούπολης

Xοροδιδάσκαλοι Γιάννης Σαπλαούρας
Γιάννης Τριφύλλης
Παύλος Σωτηρίου
Βαρβάρα Μπότσαρη
Θοδωρής Μπότσαρης
Θεόδωρος Τζαρτζούλης
Χρήστος Δημητρίου
Δημήτρης Κούργιας
Βαρβάρα Μπότσαρη
Θοδωρής Μπότσαρης
Τζένη Κωστούση
Διονύσιος Κάρδαρης
Νικόλαος Ζέκης

Tραγούδι
Χρήστος Φωτίου
Κώστας Λεοντίδης
Βαγγέλης Κώτσου
Βαγγέλης Κώτσου

Xοροδιδάσκαλοι
Νίκος Τριανταφύλλου
Γιάννης Τοπάλης
Αρης Κατσινέλης
Σπύρος Παναγιώτης
Ηλίας Ντίνος
Καλλιόπη Καραδήμου
Αλεξάνδρα Βαγγέλη
Σωκράτης Παππάς
Ηλέκτρα Αλεξίου
Βασίλης Γκαρτζώνης
Αντώνης Τσούτσης
Γιάννης Παναγόπουλος

Kαρπός της αγάπης, ο πιο όμορφος ανθός της Ηπείρου,
η νεολαία της

Βραβεύσεις ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Ζ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ - ΤΟΥ ΓΛΕΝΤΙΟΥ

Χορός Tραγούδι
1. Αφήνω γεια στη γειτονιά Ηλίας Κόντης
2. Την πέρδικα που πιάσατε Ηλίας Κόντης
3. Βάλε κρασί στο μαστραπά Μαριάννα Τζήμα
4. Καπέσοβο Κώστας Λεοντίδης
Χορευτικά Xοροδιδάσκαλοι
1. Σύλλογος Ηπειρωτών Καματερού Παναγιώτης Περιστέρης
2. Πολιτιστ. Σύλλογος Παγκρατίου Δ. Σουλίου Παναγιώτης Παππάς
3. Πολιτιστικός Σύλλογος Φιλιατών Φωτεινή Παπαδοπούλου
4. Πολιτιστικός Σύλλογος Σελλάδων «Ο Πυρσός» Σπύρος Κοκκόλης
5. Επιμ. Σύλ. Νεοχωρίου Αρτας «Κοσμάς ο Αιτωλός» Γιάννης Σαπλαούρας
6. Λύκειο των Ελληνίδων Άρτας Γιάννης Σαπλαούρας
7. Πολιτ. Σύλ. Άρτας «Ο Μακρυγιάννης» Ελένη Μανώλη -Φώτιος Στάμος
8. Λαογρ. Όμιλ. Άρτας «Το εργαστήρι» Γλυκερία Τσίρκα -Σπύρος Πουλιάνος
9. Αδελφότητα Αγ. Παρασκευής Κόνιτσας
«Το Κεράσοβο» Ιωάννα Νάκου
Αυτά τα μάτια Δήμο μ’ τα ’μορφα Χορός με τραγούδι με το στόμα

ΧΟΡΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Οργανωτική Επιτροπή:

-Ιπποκράτης Κατσένης, Γενικός Γραμματέας Π.Σ.Ε.
-Αλέξανδρος Λαμπρίδης, Έφορος Πολιτισμού Π.Σ.Ε.
-Νίκος Ζέκης, Έφορος Νεολαίας Π.Σ.Ε.
-Γιώργος Κωτσίνης, μουσικός
-Κώστας Μπατσής, χοροδιδάσκαλος

                                              - Κώστας Μήτσης, χοροδιδάσκαλος

Σκηνοθετική επιμέλεια: Αλέξανδρος Λαμπρίδης

Παρουσίαση προγράμματος: -Νίκος Αρβανίτης, ηθοποιός
-Ρηνιώ Κυριαζή, ηθοποιός
-Παρασκευή Κατσάνη, ηθοποιός

Κείμενα από την Ηπειρώτικη λαϊκή ποίηση και των Ηπειρωτών ποιητών
Μιχάλη Γκανά, Απόστολου Ζώτου, Άννας Θώδα-Μπουρατζή,
Βασίλη Νιτσιάκου, Τάσου Πορφύρη, Θανάση Τζούλη

Εικόνες από την.«Ήπειρο» του Στράτου Στασινού

Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Κωτσίνης

Κλαρίνο: Γιώργος Κωτσίνης - Βιολί: Κώστας Καραπάνος
Λαούτο: Σωτήρης Μπούρμπος - Λαούτο: Θωμάς Κωσταντίνου
Ντέφι: Τάσος Ντάφλος

Φιλική συμμετοχή:
Νίκος Φιλιππίδης - Κώστας Βέρδης - Θωμάς Λώλης

Διδασκαλία και διεύθυνση Χορωδίας Π.Σ.Ε.: Βαγγέλης Κώτσου

Γραμματεία: Όλγα Φώτη, Κώστας Μπατσής

Ήχος SOUND: Ευάγγελος Νάτσης - Ηχολήπτης: Φίλιππος Μαρινέλης

Έντυπο πρόγραμμα και αφίσα: Γιώργος Λάμαρης
δορυφορική μετάδοση  ΕΡΤ World
Ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό spot: 902 TV & FM
Mοντέρ: Λάσκαρης Αγοραστός - Ηχολήπτης: Σπύρος Δημοσθενιάδης

Τις πίτες προσέφερε ο συμπατριώτης μας Γρηγόριος Ζιάκας

Ευχαριστούμε τους:
Δήμο Δέδε, Ελένη Γκόγκου, Εμμανουέλα Γεωργούση,
Κώστα Λιάγκο, Ηλία Ντίνο, Νίκο Γάρδα, Κώστα Μήτση,
Θεόδωρο Τζαρτζούλη, Δημήτρη Χατζαρόπουλο, Ναπολέοντα Γκόγκο, ΕΡΤ World, για τη δορυφορική μετάδοση 
902 TV & FM, Χήτος ΑΒΕΕ - φυσικό μεταλλικό νερό «Ζαγόρι»,
Έργαστήρι Κρουστών και Εργαστήρι Πολυφωνίας του Μουσείου Ελληνικών
Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, Διεθνές Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ: MARFIN EGNATIA BANK

Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας
Κλεισθένους 15, 105 52, Αθήνα
Τηλ: 210-324 3822, 210-324 1137
Fax: 210-324 3281
E-mail: info@panepirotiki.com

''Λεωνίδας Παπάζογλου - Φωτογραφικά πορτρέτα από την Καστοριά και την περιοχή της, την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα''

Μια σημαντική μαρτυρία για την κοινωνική και οικονομική ζωή της Καστοριάς στις αρχές του 20ού αιώνα είναι το φωτογραφικό αρχείο του Λεωνίδα Παπάζογλου. Ηταν η εποχή που η πόλη και η περιφέρειά της διένυαν μια μεταβατική πολιτική περίοδο: εκεί ζούσαν Ελληνες, Τούρκοι, εβραίοι και Τουρκαλβανοί, μαζί με τους ντόπιους σλαβόφωνουςστην πλειονότητά τους αγρότες και κτηνοτρόφοι.

Όλο αυτό το σκηνικό αποτυπώνεται στις φωτογραφίες του αρχείου, το οποίο διέσωσε και ανέδειξε ο Γιώργος Γκολομπίας. Αγωνιστές, αντάρτες, στρατιώτες, αλλά και άμαχοι, μεγάλοι και παιδιά που συχνά φορούν τις πατροπαράδοτες φορεσιές, στέκονται μπροστά στον φωτογραφικό του φακό και με το βλέμμα τους δίνουν το στίγμα της εποχής τους.

Οι παραδοσιακές φορεσιές που χωρίς εξαίρεση φορούν οι ηλικιωμένοι, αλλά και μεγάλο ποσοστό των νέων πριν από το 1912, η κάθε μια τους ένα σύνολο μορφών και συμβόλων που παραπέμπει σε συγκεκριμένο τόπο, εθνικότητα και κοινωνική-οικονομική θέση, εναλλάσσονται με τα φράγκικα των περισσότερων ανδρών και τα ευρωπαϊκού τύπου φορέματα πολλών νέων γυναικών, ιδίως από τα αστικά κέντρα της περιοχής, οι οποίες, με τη συνδρομή κοσμημάτων και εντυπωσιακών χτενισμάτων, συναγωνίζονται τις αστές Αθηναίες. Πέραν των ενδυματολογικών στοιχείων, το πολύτιμο αυτό αρχείο παρέχει επίσης πληροφορίες για τις καθημερινές συνήθειες, τους τύπους των όπλων, των υποδημάτων, των κοσμημάτων και των χτενισμάτων.

Ως γνήσιος επαγγελματίας ο Παπάζογλου έκανε τη δουλειά του δίχως άλλα κριτήρια, γι΄ αυτό και ο πλούτος και η διαφορετικότητα των φωτογραφιών καλύπτει μια ευρύτατη γκάμα. Παράλληλα δείχνει ιδιαίτερη φροντίδα για την παρουσίαση μιας σειράς λεπτομερειών και υπαινικτικών συμβόλων που συντελούν στην αισθητική αρτιότητα των φωτογραφιών, αλλά και στην κατάδειξη της ψυχολογίας των ατόμων, ενώ πριν από τη λήψη φαίνεται να εξασφαλίζει την ήρεμη έκφραση του προσώπου των φωτογραφιζόμενων ή μάλλον εκείνη την έκφραση που αποδίδει πιστότερα την προσωπικότητά τους.

Γεννημένος το 1872 στην Καστοριά, ο Παπάζογλου μαθήτευσε την τέχνη της φωτογραφίας στο ατελιέ άγνωστου φωτογράφου στην Κωνσταντινούπολη. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, στα τέλη της δεκαετίας του 1890, ξεκίνησε, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Παντελή, τη φωτογραφική του δραστηριότητα. Οι αδελφοί Παπάζογλου ήταν καθώς φαίνεται οι πρώτοι φωτογράφοι της Καστοριάς που κατάγονταν από την πόλη, με αποτέλεσμα να κατακτήσουν αμέσως το μονοπώλιο της φωτογραφίας σε ολόκληρη την περιοχή.

Ο Λεωνίδας, ο οποίος ήταν ο επιστήμονας στην τέχνη του, είχε το φωτογραφικό του εργαστήριο στο ισόγειο του σπιτιού του και συχνά έκανε περιοδείες στα γύρω χωριά, όπου είχε μεγάλο κύκλο εργασιών. Πέθανε το 1918 σε ηλικία 46 ετών, θύμα της ισπανικής γρίπης. Αν και συνεταίροι, τα δύο αδέλφια φύλαγαν τα γυάλινα αρνητικά των φωτογραφιών τους χωριστά, ο καθένας στο σπίτι του. Την ίδια περίοδο δρούσε και ένα άλλο φωτογραφικό δίδυμο, οι αδελφοί Μανάκια, των οποίων το αρχείο σώζεται στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και έχει τύχει διεθνούς προβολής.

Το αρχείο του Λεωνίδα Παπάζογλου, αποτελούμενο από αρκετές χιλιάδες γυάλινες αρνητικές πλάκες, διατηρήθηκε μετά τον θάνατό του στοιβαγμένο σε ντουλάπια σε δωμάτιο του μεσαίου ορόφου του σπιτιού του, καθώς και σε αποθήκη του ισογείου. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του δεν απέφυγε την καταστροφή, για να σωθούν τελικά σχεδόν 2.500 αρνητικά (διαστάσεων κυρίως 13x18 εκ.) και ένας αριθμός θραυσμάτων.

''Λεωνίδας Παπάζογλου - Φωτογραφικά πορτρέτα από την Καστοριά και την περιοχή της, την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, από τη συλλογή του Γιώργου Γκολομπία''

Εγκαίνια: 5 Φεβρουαρίου 2011

Ώρες λειτουργίες: 09.00-16.00, καθημερινώς εκτός Τρίτης

Ριζάρειο Εκθεσιακό Κέντρο
Μονοδένδρι Ιωαννίνων
τηλ.: 26530-715 73

Πηγή: Το Βήμα

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο: Υπάρχουν τα απαραίτητα κονδύλια για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού

Το πραγματικό κόστος κατασκευής ενός ''πράσινου'' Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό ανέρχεται σε € 47 εκατομμύρια υπολογίζοντας τα έργα πρασίνου στο τμήμα που είναι σήμερα διαθέσιμο για φυτεύσεις και διαμορφώσεις. Για όλη την έκταση το αντίστοιχο κόστος φτάνει τα € 101 εκατομμύρια.

Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από την τελική φάση της μελέτης για το χώρο τού πρώην αεροδρομίου, την οποία πραγματοποίησε το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.) για λογαριασμό των δήμων Αλίμου, Γλυφάδας και Ελληνικού-Αργυρούπολης.

Όπως ανέφερε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου ο επιστημονικός υπεύθυνος της μελέτης επίκουρος καθηγητής κ. Ν. Μπελαβίλας, τα έξοδα συντήρησης, καθημερινής φροντίδας και φύλαξης τού πάρκου εκτιμώνται κατά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης στα € 5 εκατομμύρια ανά έτος ενώ, στη δεύτερη φάση, για το σύνολο της έκτασης στα € 10 με € 12 εκατομμύρια ανά έτος. Ωστόσο, σύμφωνα με τον κ. Μπελαβίλα ''είναι παράλογο να πιστεύει κανείς ότι το συνολικό έργο θα ολοκληρωθεί σε πέντε χρόνια, παρότι τουλάχιστον η μισή έκταση μπορεί να ανοίξει στο κοινό άμεσα και να αρχίσει να πρασινίζει, όπως έγινε και με το πρώην αεροδρόμιο Tempelhof του Βερολίνου τον Μάιο 2010''.

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο καθηγητής, ο Εθνικός Κήπος ολοκληρώθηκε σε 100 χρόνια, το Πεδίο του Άρεως περίπου σε 50. Το ίδιο και τα άλση της Καισαριανής, του Λυκαβηττού, του Φιλοπάππου. Το ίδιο συνέβη με τα δυτικοευρωπαϊκά και βορειοαμερικανικά πάρκα. ''Στην περίπτωση της Αθήνας χρειάζεται να οργανώσουμε ένα σχέδιο με ορίζοντα 10 – 20 χρόνων'', επεσήμανε.

Τα απαραίτητα κονδύλια για τη δημιουργία και συντήρηση του Πάρκου, σύμφωνα με τη μελέτη, υπάρχουν. Ακόμη και με βάση τις υπάρχουσες προβληματικές συμβάσεις των ολυμπιακών και άλλων εγκαταστάσεων του Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά, ''αν υπήρχε ορθή διαχείριση και συνέπεια πληρωμών, το πάρκο θα είχε υλοποιηθεί ήδη και θα είχαν εξασφαλιστεί σε βάθος χρόνου τα έξοδα λειτουργίας του'', τόνισε ο κ. Μπελαβίλας.

Όπως υπογραμμίζεται στη μελέτη, τα συνολικά έσοδα τα οποία επρόκειτο να εισπραχθούν μεταξύ των ετών 2004-2010 ανέρχονται σε € 87,3 εκατομμύρια. Από αυτά δεν εισπράχθηκαν € 40,1 εκατομμύρια ενώ ταυτόχρονα ξοδεύτηκαν € 28,2 εκατομμύρια. ''Αν τα έσοδα εντάσσονταν ως εθνική χρηματοδότηση στα ευρωπαϊκά έργα πρασίνου για την Αθήνα, με τη συνήθη αναλογία εθνικής - ευρωπαϊκής χρηματοδότησης 25% - 75%, σε βάθος 15ετίας μπορούσαν να γίνουν έργα πρασίνου προϋπολογισμού της τάξης 1 δις ευρώ. Θα μπορούσαν δηλαδή, και μπορούν ακόμη, να κατασκευαστούν 2 με 3 πάρκα μεγέθους Ελληνικού καθώς και όλο το σύστημα πάρκων και πράσινων χώρων του Λεκανοπεδίου'', σημείωσε ο κ. Μπελαβίλας.

Οι μελετητές του Ε.Μ.Π. μεταξύ άλλων προτείνουν:

- τη δημιουργία ενός μεγάλου ανοιχτού αθλητικού πόλου μητροπολιτικής εμβέλειας το οποίο μπορεί να υλοποιηθεί κυρίως με τη συγκέντρωση των εγκαταστάσεων του Αγίου Κοσμά εντός του υφιστάμενου αθλητικού πόλου, την αποφόρτιση των παράκτιων εγκαταστάσεων και δημιουργία ναυταθλητικού κέντρου στην Ολυμπιακή μαρίνα,

- τη δημιουργία ενός κέντρου πολιτισμού, εκπαίδευσης και έρευνας στην περιοχή του πρώην Δυτικού Αεροσταθμού,

- την ανάπτυξη και ένταξη στο πάρκο, του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών,

- τη δημιουργία Ενυδρείου κατά το πρότυπο τού ''Θαλασσόκοσμου'' της Κρήτης,

- τη δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου για τις μεγάλες αρχαιολογικές συλλογές του Σαρωνικού και των Μεσογείων. Το ιστορικό υλικό της πολιτικής και πολεμικής αεροπορίας που διασώζεται εντός του πρώην αεροδρομίου προτείνεται να αποτελέσει τον πυρήνα του Μουσείου Αεροπορίας και να στεγαστεί στα ιστορικά hangars,

- την επανάχρηση πολλών υφιστάμενων κτηρίων για τη δημιουργία ενός τοπικού κέντρου με κοινωνικού χαρακτήρα χρήσεις (π.χ. παιδικοί σταθμοί, δημοτικά ιατρεία, κέντρα πρόνοιας τρίτης ηλικίας, σχολεία, μικρά γήπεδα, κ.α.) καθώς και για μικρής κλίμακας χρήσεις αναψυχής και εμπορίου,

- για το μεγάλο διατηρητέο κτίριο του πρώην Ανατολικού Αεροσταθμού χρήσεις με σαφείς όρους λειτουργίας (εκθέσεις, συνέδρια, επιστημονικά και καλλιτεχνικά γεγονότα κ.λ.π.).

Πηγή: Το Βήμα

Photo of the Day - ''Vroom Vroom'', Lorenzo Quinn

''Vroom Vroom''

Το έργο αυτό, που απεικονίζει ένα τεράστιο χέρι από αλουμίνιο να κρατά ένα Fiat 500, θα εκτίθεται στο Λονδίνο (Park Lane) και αποτελεί δημιουργία του Ιταλού γλύπτη Lorenzo Quinn, υιού του αείμνηστου Anthony Quinn.

English version

A Fiat 500 gripped by an aluminum hand is seen in Italian artist Lorenzo Quinn's sculpture ''Vroom Vroom'' in Park Lane, London. Quinn is the son of late actor Anthony Quinn.

Photo: Reuters

Η Έκθεση ''Λεονάρντο Ντα Βίντσι - Εφευρέτης και Επιστήμονας'' στον Μύλο στη Θεσσαλονίκη (5 Φεβρουαρίου - 5 Ιουνίου)

Αυτοπροσωπογραφία (1513 περίπου)

''Λεονάρντο Ντα Βίντσι - Εφευρέτης και Επιστήμονας''. Μια σπουδαία έκθεση, που περιοδεύει σε όλο τον κόσμο και την έχουν δει πάνω από 5 εκατ. επισκέπτες, κάνει στάση στη Θεσσαλονίκη και από τις 5 Φεβρουαρίου ως τις 5 Ιουνίου 2011 παρουσιάζεται στον πολυχώρο του ΜΥΛΟΥ.

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν χειροποίητα αντίγραφα των γνωστών σχεδίων, σκαριφημάτων και επιστολών του Ντα Βίντσι (Leonardo di ser Piero da Vinci), αλλά και να περιεργαστούν και να θέσουν σε λειτουργία τα 25 τρισδιάστατα μοντέλα που έχουν κατασκευαστεί από ειδικευμένους τεχνίτες, οι οποίοι ακολούθησαν κατά γράμμα τα σχέδια του καλλιτέχνη.

Ακόμη, θα μπορέσουν να γνωρίσουν σε βάθος την περίοδο της Αναγέννησης μέσα από τους 12 σταθμούς multimedia που θα λειτουργούν στον εκθεσιακό χώρο με κείμενα και 8.000 εικόνες.

Vitruve Luc Viatour (1492)

Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις άξονες:
α) 118 Σχέδια: Μία από τις τρεις σειρές εγκεκριμένων από την Ακαδημία da Vinci χειροποίητων αντιγράφων που καλύπτουν τους εξής τομείς: Ανατομία, Μαθηματικά – Γεωμετρία, Μηχανική, Ιπτάμενες Μηχανές, Χρονομετρία, Γέφυρες – Κανάλια, Αρχιτεκτονική, Στρατιωτική Μηχανική,

β) 25 τρισδιάστατα μοντέλα των εφευρέσεων του Ντα Βίντσι, φτιαγμένα από ξύλο και μέταλλο,

γ) 12 Εγκαταστάσεις multimedia με ισάριθμες οθόνες αφής που περιέχουν 8.000 εικόνες και καλύπτουν τα εξής θέματα: Αναγέννηση, Η ζωή του Leonardo, Ο Leonardo Μηχανικός και Αρχιτέκτων, Η Γέφυρα ως σύμβολο, Γέφυρες, Ανατομία.

Vite Aerea (1483-86)

ΜΥΛΟΣ
Ανδρέου Γεωργίου 56, Σφαγεία, Θεσσαλονίκη
http://www.mylos.gr/

Photo of the Day - ''La DS'', Gabriel Orozco

''La DS''
Στην αρχή, όταν πρωτοβλέπεις τη φωτογραφία, φαίνεται σαν να έχει "πειραχτεί". Δεν πρόκειται όμως για μοντάζ. Είναι το έργο του Μεξικάνου εικαστικού Gabriel Orozco με τίτλο "La DS", που εκτίθεται αυτό τον καιρό στην γκαλερί Tate (Tate Modern) στο Λονδίνο.

Το κλασσικό μοντέλο "βάτραχος" της Citroën έχει κοπεί στα τρία και έχει επανασυγκοληθεί...

''Ελληνικός Κόσμος'': Εκπαιδευτικά Προγράμματα Ιανουαρίου 2011

Τέχνη, μυθολογία αλλά και γλυκές παραδοσιακές γεύσεις από όλη την Ελλάδα περιλαμβάνουν τα κυριακάτικα εκπαιδευτικά προγράμματα του Ιανουαρίου στον ''Ελληνικό Κόσμο'', ενώ το κουκλοθέατρο και η ζωγραφική πρωταγωνιστούν στα οικογενειακά προγράμματα του Σαββάτου για παιδιά 3-5 ετών.

Περιλαμβάνουν ευρύ φάσμα από πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες εκπαιδευτικές δραστηριότητες, που δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά να επιμορφωθούν με ευχάριστο και δημιουργικό τρόπo. Οι προτεινόμενες δραστηριότητες είναι οι εξής:

Αργοναυτική εκστρατεία

Ένας μύθος που, όσες φορές και να τον ακούσουμε, πάντα μας καθηλώνει. Τα παιδιά γίνονται οι Αργοναύτες και με αρχηγό τον Ιάσονα ξεκινούν τη δική τους εκστρατεία πάνω στη μυθική ''Αργώ''.

(Για νήπια και παιδιά όλων των τάξεων του Δημοτικού - 16.1.2011).

Σαγκάλ: ο ποιητής των χρωμάτων

Οι πολύχρωμοι πίνακες του γνωστού καλλιτέχνη γίνονται αφορμή για να δημιουργήσουν τα παιδιά τα δικά τους έργα. Τα έργα του ποιητή των χρωμάτων Σαγκάλ δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά να εκφραστούν μέσω της ζωγραφικής, να αναπτύξουν τη δημιουργική φαντασία τους και να έρθουν σε επαφή με πολλά και διαφορετικά υλικά. Τα έργα του διάσημου καλλιτέχνη θα τιτλοφορηθούν εκ νέου από τα παιδιά, θα αναπαρασταθούν ζωντανά και θα αποτελέσουν αφορμή για τη δημιουργία ιστοριών και νέων έργων καλλιτεχνικής έμπνευσης!

(Για νήπια και παιδιά Α' και Β' Δημοτικού – 23.1.2011).

Μιρό: σαν παιδική ζωγραφιά

Ο Ισπανός καλλιτέχνης διηγείται ιστορίες ζωγραφίζοντας. Το εκπαιδευτικό αυτό πρόγραμμα στοχεύει, μέσα από τη ζωή και το έργο του Μιρό, στην καλλιέργεια της αισθητικής των παιδιών, στην ανάπτυξη της δημιουργικής τους φαντασίας και στην επαφή τους με νέους τρόπους και τεχνικές έκφρασης. Τα παιδιά, αφού γνωρίσουν τμήμα από το καλλιτεχνικό έργο του Μιρό και πληροφορίες γύρω από τη ζωή και τις καθημερινές του συνήθειες, θα ανακαλύψουν την τεχνική του κολάζ, τη μεικτή τεχνική, ενώ θα πειραματιστούν με τη δημιουργία γλυπτού από ανακυκλώσιμα υλικά.

(Για παιδιά από Γ' έως ΣΤ' Δημοτικού - 23.1.2011).

Παραδοσιακά γλυκομαγειρέματα

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα φιλοδοξεί να παρασύρει γονείς και παιδιά σε ένα μαγευτικό οδοιπορικό ζαχαροπλαστικής, με συνταγές από κάθε γωνιά της πατρίδας μας που χάνονται στα βάθη του χρόνου. Μικροί και μεγάλοι θα έρθουν σε επαφή με την παράδοση του τόπου μας, μέσω των γλυκών που παραδοσιακά παρασκευάζονται σε κάθε περιοχή. Η ζαχαροπλαστική και οι πρώτες ύλες συναντούν τη γεωγραφία σε ένα παιχνίδι γεύσεων, αρωμάτων και δημιουργίας.

(Για νήπια και παιδιά όλων των τάξεων του Δημοτικού με τους γονείς τους - 30.1.2011).


''Στη γειτονιά της κούκλας… χρωματίζουμε με το σώμα'', ''Ο Αίσωπος στον Ελληνικό Κόσμο'', (15.1 & 29.1), ''Ταξιδεύοντας με τα χρώματα και τα σχήματα της φαντασίας μας'', ''Ένα λαϊκό παραμύθι καμωμένο με κούκλες για παιδιά'' (22.1), είναι τα οικογενειακά προγράμματα Σαββάτου για παιδιά προσχολικής ηλικίας (3-5 ετών) που για πρώτη χρονιά καλούνται να γίνουν επισκέπτες του Ελληνικού Κόσμου.

Κέντρο Πολιτισμού ''Ελληνικός Κόσμος''

Πειραιώς 254, Ταύρος

τηλ. 212-254 0000.

http://www.hellenic-cosmos.gr/ 

edu.ime.gr 

Πηγές: Το Βήμα, Ελληνικός Κόσμος

Η πρώτη ελληνική ταινία τέχνης, ''χαμένη'' για 58 έτη, με θέμα τη Μονή Δαφνίου επαναπατρίζεται και επαναπροβάλλεται

Πενήντα οκτώ χρόνια µετά την ''εξαφάνισή'' της η πρώτη ελληνική και πολυβραβευµένη ταινία τέχνης για τη Μονή Δαφνίου, αυτό το βυζαντινό μνημείο παγκόσμιας εμβέλειας, το οποίο έχει υιοθετήσει η U.N.E.S.C.O., επιστρέφει στη µεγάλη οθόνη.

Χαμένη για έξι σχεδόν δεκαετίες, η πρώτη ελληνική ταινία τέχνης, αφιερωµένη στη Μονή Δαφνίου, επαναπατρίζεται από το Μόναχο για να προβληθεί και πάλι στις 15 Ιανουαρίου 2011 (18:30) στον πύργο Παλατάκι, στο Χαϊδάρι.

Η ταινία γυρίστηκε το 1951, σε μια εποχή κατά την οποία παρατηρείται άνθηση του ελληνικού κινηματογράφου και το ντοκιμαντέρ αποκτά όλο και περισσότερους θιασώτες. Υπό την επήρεια αυτού του κλίματος, ο Άγγελος Προκοπίου παίρνει την απόφαση να γυρίσει την πρώτη μικρού μήκους ταινία τέχνης µε πρωταγωνίστρια τη Μονή Δαφνίου.

Για να επιτύχει το ποθητό αποτέλεσμα και για να ''δημιουργηθεί μια ταινία και να συναγωνισθεί µε ελληνικά χρώματα τις ξένες του είδους της'', ο δημιουργός της εξηγεί στον Τύπο της εποχής πως επιστράτευσε σκαλωσιές και ειδικό φωτισμό.

Και όπως αποδείχθηκε τα κατάφερε, καθώς η ταινία απέσπασε δύο πρώτα βραβεία καλύτερου ντοκιμαντέρ: στα φεστιβάλ του Εδιμβούργου και της Νέας Υόρκης το 1952. Στην Αθήνα προβλήθηκε στον κινηµατογράφο ''Άστυ''.

Χαµένο για 58 χρόνια το ντοκιµαντέρ ήταν γνωστό µεν στους κινηµατογραφικούς κύκλους, αλλά ουδείς µπορούσε να το εντοπίσει. Το υλικό του είναι πολύτιµο, όχι µόνο επειδή αποκαλύπτει στοιχεία για την κινηµατογραφική ιστορία, αλλά και επειδή αποτυπώνει την περιοχή Δαφνίου στις αρχές της δεκαετίας του '50.

Τελικά εντοπίστηκε

Άνθρωπος-κλειδί για τον εντοπισµό του ασπρόµαυρου, αγγλόφωνου και διάρκειας 16 λεπτών κινηµατογραφικού υλικού αναδείχθηκε ο αντιπρόεδρος της Ταινιοθήκης της Ελλάδος Θεόδωρος Αδαµόπουλος, ο οποίος αναζήτησε επί χρόνια την ταινία στη Γερµανία και τελικά κατάφερε να την εντοπίσει στα αρχεία της Ταινιοθήκης του Μονάχου.

Πηγή: In

Η αρχαία ιστορία της Μαρώνειας στο ανακαινισμένο ''Αρχοντικό Ταβανιώτη''

''Η Μαρώνεια και ο Ίσμαρος από τα προϊστορικά μέχρι τα νεώτερα χρόνια'' είναι το θέμα της μόνιμης έκθεσης αρχαιοτήτων που θα φιλοξενεί το πλήρες ανακαινισμένο ''Aρχοντικό Ταβανιώτη'' στη Μαρώνεια.

Τα εγκαίνια του κτιρίου έγιναν το περασμένο Σάββατο. Το ''Αρχοντικό Ταβανιώτη'' αγοράστηκε και ανακατασκευάστηκε από την πολιτεία και αποτελεί δείγμα της μαρωνίτικης οικιστικής κληρονομιάς, ενώ αποτελεί σημείο αναφοράς, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για τους μόνιμους κατοίκους της περιοχής.

Η μυκηναϊκή ιστορία της Θήβας μέσω του λευκώματος ''Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών''

Την ιστορική και πολιτιστική πορεία της Βοιωτίας αλλά κυρίως της μυκηναϊκής Θήβας δια μέσου των χιλιετιών προβάλλει το λεύκωμα ''Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών'', το οποίο παρουσιάσθηκε από το Κοινωφελές Ιδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και την Eurobank EFG.

Αρχαιολογικοί θησαυροί που προέρχονται από την παλαιολιθική έως και τη βυζαντινή περίοδο περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο των 400 σελίδων, τα κείμενα του οποίου έχει γράψει κ.Βασίλης Αραβαντινός, προϊστάμενος της Θ΄ Εφορείας Προϊστορικών & Κλασσικών Αρχαιοτήτων ενώ η φωτογράφησή τους (671 φωτογραφίες) έχει γίνει από τον κ. Σωκράτη Μαυρομμάτη.

Σημαντικό άλλωστε είναι το γεγονός ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό ανακαίνιση και ελπίζεται να ανοίξει σύντομα για το κοινό. ''Η επιλογή των αντικειμένων του τόμου δεν έγινε από τις προθήκες ενός έτοιμου και επισκέψιμου μουσείου αλλά από ένα πλήθος ισάξιων και ανόμοιων έργων, ανεκτίμητων κειμηλίων πολιτισμού, πολλά από τα οποία προορίζονται για την εν δυνάμει, και ήδη εν πλήρη εξελίξει, επανέκθεσή του'', ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ.Αραβαντινός.

Πηγή: Το Βήμα

(Vid) ΜΟΜΙΧ - Botanica στο Θέατρο Παλλάς από 23 ως 27 Νοεμβρίου 2010

Οι ''Παραβάτες των φυσικών νόμων'', οι ''Μάγοι Χορευτές'', οι ''Αλχημιστές των ψευδαισθήσεών μας'', οι ''Ταχυδακτυλουργοί Ακροβάτες'', οι Momix ξαναχτυπούν.

Αψηφώντας τη βαρύτητα, χορταίνοντας τις αισθήσεις μας, φλερτάροντας με την οφθαλμαπάτη, επιστρέφουν στην Ελλάδα με τη νέα χορογραφία, την καλύτερη παράσταση, την πλουσιότερη παραγωγή που δημιούργησε στην καριέρα του ο καλλιτεχνικός διευθυντής και χορογράφος Moses Pendleton, με τίτλο Botanica από τις 23 μέχρι και τις 27 Νοεμβρίου για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Εμπνευσμένος από την εξέλιξη της ζωής και των τεσσάρων εποχών, από την καθημερινότητα, τις συνήθειες, τις ιδιοτροπίες, την ερωτική συμπεριφορά των ζώων και των φυτών, δημιούργησε ένα λαμπερό και σαγηνευτικό σκηνικό πλαίσιο, όπου ο χορός συναντά το τσίρκο, την παντομίμα, τον αθλητισμό, την υποκριτική, το θέατρο σκιών.

Με όχημα τους Momix, τα σπέσιαλ εφέ, τα λέιζερ, τους εκπληκτικούς φωτισμούς, τα πανέμορφα κουστούμια, τις εξαιρετικές μουσικές, αλλά κυρίως τη θρυλική φαντασία του, μας παρασέρνει σε σκηνικές πλάνες, όπου τα σώματα των χορευτών μεταμορφώνονται σε ζώα που ερωτεύονται ή γεννούν και σε φυτά που φυτρώνουν ή ανθίζουν.

Συνθέτοντας ένα εκπληκτικό και σουρρεαλιστικό παιχνίδι μεταμορφώσεων, που υπνωτίζει τον θεατή και αναδεικνύει τις απεριόριστες δυνατότητες της σπουδαιότερης και διασημότερης ομάδας ακροβατικού χορού!

MOMIX - Botanica
23-27 Νοεμβρίου 2010

Θέατρο Παλλάς

Βουκουρεστίου 5, Αθήνα, Τηλ.: 210-3213100)

Ημέρες και ώρες λειτουργίας ταμείων

Δευτέρα ως Σάββατο 09.00-20.00 και τις Κυριακές 12.00-20.00

Με πιστωτική κάρτα : 210-810 8181

www.ellthea.gr

Video / YouTube-TheCAMIChannel

English version

The major new production by Moses Pendleton, Momix Botanica, will be presented for the first time in Athens, Greece from 23 to 27 November at the Pallas Theatre.

Defying gravity, satiating the senses and flirting with optical illusions, Momix return to Athens with a new choreography, a superior show and the richest production ever created in the career of its artistic director and choreographer, Moses Pendleton.

Inspired by the evolution of life and the four seasons, by daily life, habits and idiosyncrasies and the sexual behaviour of animals and plants, he created a brilliant and captivating stage framework where dance meets circus, pantomime, sport, acting and shadow theatre.

Using Momix, special effects, lasers, amazing lighting, beautiful costumes, exceptional music and mostly his legendary imagination as a vehicle, he sweeps us along into scenes where the dancers' bodies are transformed into animals that fall in love or give birth or into plants that grow and bloom.

Composing an amazing and surrealistic game of transformation that hypnotises the viewer, Botanica highlights the unlimited potential of the greatest and most famous acrobatic dance troupe!

Don't miss Momix Botanica, an audiovisual spectacle of unparallelled beauty, from 23 to 27 November at the Pallas Theatre in Athens, Greece.

Photo by Max Pucciariello

MOMIX - Botanica

23-27 Nov. 2010

Pallas Theater
5 Voukourestiou St, Athens
Tel.: +30 210-321 3100

Ticket Booking:
Telephone Booking: +30 210-810 8181
www.ellthea.gr

Άγγελος Ακοτάντος: ο ζωγράφος που ενέπνευσε τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο?

Ο Άγιος Γεώργιος καβαλάρης σκοτώνει τον δράκοντα

Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα

Πόσες πιθανότητες μπορεί να είχε ζωγράφος του 15ου αιώνα στη βενετοκρατούμενη Κρήτη να γίνει διάσημος; Και το πλέον απίθανο: ποιος θα ήταν τόσο ικανός ώστε να εμπνεύσει ζωγράφο του διαμετρήματος του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου έναν αιώνα αργότερα;

Μια ιστορία που ξαναγράφεται τεσσερισήμισι αιώνες μετά την εποχή που συνέβη, φέρνοντας θριαμβευτικά στην επιφάνεια έναν ζωγράφο του οποίου το όνομα όχι απλώς είχε χαθεί στον χρόνο αλλά επιπλέον μπερδευόταν με ενός άλλου καλλιτέχνη, θα ξετυλιχθεί από τις 17 Νοεμβρίου στο Μουσείο Μπενάκη.

''Χειρ Αγγέλου. Ένας ζωγράφος εικόνων στη βενετοκρατούμενη Κρήτη'' είναι ο τίτλος της έκθεσης που αποσκοπεί σε αποκατάσταση της αλήθειας στην οποία οδηγήθηκε η κυρία Μαρία Βασιλάκη, καθηγήτρια Βυζαντινής Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και επιστημονική συνεργάτις του μουσείου, ανιχνεύοντας και μελετώντας αρχεία της εποχής. Είναι η πρώτη φορά, λοιπόν, όπου το σύνολο του διασωθέντος έργου αυτού του μυστηριώδους καλλιτέχνη Άγγελου Ακοτάντου παρουσιάζεται στο κοινό. Και η πρώτη επίσης όπου φανερώνεται ότι η προσωπικότητα και η δημιουργία του θα εκτιμηθούν από τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, ο οποίος θα υπογράψει τα έργα του με τον ίδιο τρόπο: Χειρ Δομηνίκου.

''Είναι σημαντικό ότι ο Θεοτοκόπουλος υπογράφει όπως ο Αγγελος Ακοτάντος'', αναφέρει η κυρία Βασιλάκη. Αναγνωρίζει την αξία του; Διαθέτει την ίδια με εκείνον αυτοπεποίθηση; Θεωρεί ότι βρίσκεται σε παρόμοια κοινωνική θέση με αυτόν; Υποθέσεις μόνο μπορεί να κάνει κάποιος.

Αυτή η υπογραφή όμως λέει πολλά. ''Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ο ζωγράφος Άγγελος ήταν ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος του 15ου αιώνα'', συμπληρώνει, τοποθετώντας εξ αρχής ψηλά τον πήχη: ''Γιατί είναι ο ζωγράφος που ξεφεύγει από την ανωνυμία του χειρώνακτα τεχνίτη του Μεσαίωνα και με την υπογραφή του υπερηφανεύεται για το έργο του. Υιοθετεί δηλαδή μια πρακτική που θα εμφανισθεί έναν αιώνα αργότερα και τον κάνει έναν αναγεννησιακό ζωγράφο πριν από την Αναγέννηση''.

Περισσότερες από 30 εικόνες με την υπογραφή ''Χειρ Αγγέλου'' έχουν διασωθεί, ενώ τουλάχιστον 20 εικόνες μπορούν να αποδοθούν στον ίδιο ζωγράφο. Ως πριν από μερικά χρόνια όμως η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι υπήρχαν δύο διαφορετικοί ζωγράφοι, ο Άγγελος και ο Άγγελος Ακοτάντος, οι οποίοι μάλιστα απείχαν μεταξύ τους κατά 150 χρόνια. Χρειάστηκε η μελέτη της διαθήκης του Ακοτάντου που έχει διασωθεί στα Κρατικά Αρχεία της Βενετίας και η επισταμένη έρευνα της κυρίας Βασιλάκη προκειμένου τα δύο πρόσωπα να ταυτισθούν.

Ο Άγιος Φανούριος πατά πάνω σε δράκοντα

Ναός Αγίας Αικατερίνης, Φολέγανδρος

Η διαθήκη ενός φιλανθρώπου

''Διά την παράβασιν του προπάτορος Αδάμ πάντες παρεδόθημεν τω θανάτω και τη φθορά και ουδείς εστίν των ανθρώπων, ος ζήσεται και ουχ όψεται θάνατον. Διά τούτο καγώ ο Άγγελος Κοτάντος ο ζωγράφος, ως άνθρωπος θνητός και υπόχρεως τω θανάτω και μέλλων αποπλεύσαι εν Κωνσταντινουπόλει, διατάττομαι και την εμήν διαθήκην ποιώ εις τα εμά πράγματα και ούτως λέγω...''.

''Κλειδί'' για την έρευνα αποτέλεσε η διαθήκη του ζωγράφου την οποία συνέταξε το 1436 εν όψει ενός ταξιδιού του από τον Χάνδακα, όπου ζούσε, στη Βασιλεύουσα.

''Το πλήθος των εικόνων του, που έχει σωθεί, μας πείθει πως διατηρούσε μεγάλο εργαστήρι ζωγραφικής στον Χάνδακα, όπου θα πρέπει να μαθήτευσαν σπουδαίοι ζωγράφοι του δεύτερου μισού του 15ου αιώνα, όπως ο Ανδρέας Ρίτζος στο έργο του οποίου βρίσκουμε εξελιγμένους τους τεχνικούς τρόπους του ζωγράφου μας'', επισημαίνει η κυρία Βασιλάκη. Αλλα στοιχεία είναι ότι κατείχε το ισόβιο αξίωμα του πρωτοψάλτη, ήταν παντρεμένος και την εποχή που γράφει τη διαθήκη η γυναίκα του περιμένει παιδί.

Είχε δύο αδερφούς, τον Ιωάννη, ζωγράφο επίσης, και τον Θεόδωρο που είναι σχολάρχης. Δατηρούσε σχέσεις με το σιναϊτικό μετόχι της Αγίας Αικατερίνης στον Χάνδακα, όπως φαίνεται από δύο εικόνες του τις οποίες κληροδότησε.

Ηταν εύπορος, φιλάνθρωπος, ενώ το σπίτι και το εργαστήριό του βρίσκονταν πίσω από τη βασιλική του Αγίου Μάρκου.

''Ο Άγγελος Ακοτάντος δεν αποτελεί τυπική περίπτωση συνηθισμένου ζωγράφου. Από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις ηγετικές καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες στον χώρο της Κρήτης κατά το πρώτο μισό του 15ου αιώνα. Αυτό φαίνεται και από τον τρόπο που υπογράφει τις εικόνες του μόνο με το μικρό του όνομα “Χειρ Αγγέλου”'', καταλήγει η κυρία Βασιλάκη.

''Χειρ Αγγέλου. Ενας ζωγράφος εικόνων στη βενετοκρατούμενη Κρήτη''

17 Νοεμβρίου-16 Ιανουαρίου 2011 


Μουσείο Μπενάκη

Κουμπάρη 1, Αθήνα

τηλ. 210-367 1000

Πηγή: To Βήμα

Εγκαινιάζεται η Έκθεση ''Το Αιγαίο Πέλαγος - Χαρτογραφία και ιστορία 15ος-17ος αιώνας'' στην Αθήνα

Έκθεση παλαιών χαρτών με θέμα το Αιγαίο Πέλαγος, εγκαινιάζεται στις 11 Νοεμβρίου 2010, στο Μέγαρο Εϋνάρδου στην Αθήνα. Τίτλος της έκθεσης είναι ''Το Αιγαίο Πέλαγος-Χαρτογραφία και ιστορία 15ος-17ος αιώνας'' και τα εκθέματα προέρχονται από τη συλλογή του Αρχείου Χαρτογραφίας του Ελληνικού Χώρου.

Με την έκθεση των παλαιών χαρτών του Αιγαίου πελάγους, με γενική επιμέλεια Βίκτωρος Μελά και με επιστημονική επιμέλεια Γιώργου Τόλια, το Μ.Ι.Ε.Τ. επιδιώκει- όπως και στις προηγούμενες εκθέσεις της Κρήτης, της Πελοποννήσου και του Ιονίου Πελάγους - να αναδείξει τους χάρτες της εποχής εκείνης ως σημαντικά τεκμήρια για την ιστορία της περιοχής που απεικονίζουν, συμπληρώνοντας τις άλλες ιστορικές πηγές που διαθέτουμε, αλλά ακόμα και ως τεκμήρια των συνειδήσεων της κοινωνίας στην οποία ανήκαν οι χαρτογράφοι που τους εκπόνησαν.

Η εποχή που αποτελεί αντικείμενο της έκθεσης είναι μια καθοριστική περίοδος, δεδομένου ότι, από τον ύστερο Μεσαίωνα, στο πλαίσιο της λατινικής κυριαρχίας σε ακτές και νησιά του Αιγαίου, οικοδομείται και σταδιακά παγιώνεται η γεωγραφική έννοια και η χαρτογραφική εικόνα του ''Αρχιπελάγους'', της λειτουργικής ενότητας των ακτών και των νησιών του Αιγαίου, ενότητας με οικονομικό, γεωγραφικό και εξουσιαστικό χαρακτήρα.

Έτσι, η χρονική περίοδος που καλύπτεται από την έκθεση αρχίζει με την εμφάνιση του Αιγαίου ως ειδικού θέματος στη δυτική χαρτογραφία κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και σταματά με την ένταξή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία θα μετατρέψει το Αρχιπέλαγος των Λατίνων σε Οθωμανική Λίμνη.

Το υλικό της έκθεσης είναι μοιρασμένο σε τέσσερις ενότητες, που η κάθε μια αντιστοιχεί σε μια ξεχωριστή χαρτογραφική παράδοση. Μια τελευταία ενότητα περιλαμβάνει τις προσπάθειες σύνθεσης των διαφορετικών προσεγγίσεων σε μια νέα, ολοκληρωμένη πρόταση.

Το Αρχείο Χαρτογραφίας του Ελληνικού Χώρου ιδρύθηκε το 2002 με τη δωρεά στο Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (Μ.Ι.Ε.Τ.) της συλλογής παλαιών χαρτών του ζεύγους Βίκτωρος και Νιόβης Μελά.

Από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το Αρχείο έχει οργανώσει 8 εκθέσεις με παλαιούς χάρτες, που προκάλεσαν το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού και τις οποίες επισκέφθηκαν, με ειδικές ξεναγήσεις, σπουδαστές των Ανωτάτων Σχολών και μαθητές. Κατά το διάστημα αυτό, έγιναν και διάφορες άλλες εκδηλώσεις σχετικές με τη χαρτογραφία.

Η έκθεση οργανώνεται σε στενή συνεργασία με τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, την Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος, το Μουσείο Μπενάκη, την Alpha Bank, την Αγιορειτική Χαρτοθήκη, το Sylvia Ioannou Foundation και τους συλλέκτες Μαργαρίτα Σαμούρκα και Αντώνη Ι. Τάντουλο. Όλοι οι προαναφερθέντες φορείς και ιδιώτες μετέχουν στην έκθεση με ιδιαίτερα αξιόλογα και σπάνια εκθέματα.

Η παρούσα έκθεση αποτελεί την πρώτη για το πλούσιο υλικό που υπάρχει για το Αιγαίο. Αναμένεται να ακολουθήσει δεύτερη έκθεση, που θα καλύψει τη χρονική περίοδο από τα τέλη του 17ου ως τις αρχές του 19ου αιώνα.

''Το Αιγαίο Πέλαγος-Χαρτογραφία και ιστορία 15ος-17ος αιώνας''
11 Νοεμβρίου 2010 - 29 Μαΐου 2011

Μέγαρο Εϋνάρδου
Αγίου Κωνσταντίνου 20 & Μενάνδρου, Αθήνα
Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη - Κυριακή 10.00-14.00
Τρίτη, Τετάρτη & Παρασκευή 18.00-20.00

Πληροφορίες:
210-323 4267, 210-522 3101 (ώρες λειτουργίας έκθεσης)

Κατεδαφίζεται το ιστορικό Μον Παρνές (Mont Parnes)

Το πάλαι ποτέ πολυτελές ξενοδοχείο που στόλισαν με έργα τους μεγάλοι καλλιτέχνες και προτιμούσαν οι πολιτικοί γκρεμίζεται για να αντικατασταθεί από ένα νέο συγκρότημα, επίσης στο πνεύμα του μεταπολεμικού μοντερνισμού.

Το ξενοδοχείο Μον Παρνές, όπως το ξέρουμε σήμερα, κατεδαφίζεται. Στη θέση του ένα νέο συγκρότημα πρόκειται να ανεγερθεί, αφού το υπάρχον κρίθηκε ετοιμόρροπο. Την απόφαση έλαβε κατά πλειοψηφία την περασμένη Πέμπτη το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Yπουργείου Πολιτισμού & Τουρισμού, ανατρέποντας προηγούμενη δική του απόφαση του 2007, σύμφωνα με την οποία το κέλυφος του κτιρίου κρινόταν διατηρητέο, άρα δεν μπορούσε να κατεδαφιστεί.

Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι το νέο συγκρότημα θα ακολουθεί το πνεύμα του μεταπολεμικού μοντερνισμού του δημιουργού του, αρχιτέκτονα Παύλου Μυλωνά (1915-2005), όπως δήλωσαν εκπρόσωποι της ''Εταιρείας Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε.''. Υπεύθυνος άλλωστε του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού είναι ένας άλλος σημαντικός αρχιτέκτονας, ο Νίκος Βαλσαμάκης, κατ΄ επιθυμία του οποίου θα διατηρηθεί το αρχικό σχέδιο. Η κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει το ξενοδοχείο, ιδιαίτερα μετά τον σεισμό της Πάρνηθας το 1999, αποτέλεσε το βασικό επιχείρημα της εταιρείας για την κατεδάφισή του. Αντιθέτως, η εισήγηση της Διεύθυνσης Νεώτερης και Σύγχρονης Ελληνικής Κληρονομιάς του ΥΠ.ΠΟ.Τ. πρότεινε την κατεδάφιση μόνο του 1/3 του κτιρίου, που είναι το πιο βεβαρημένο. Πρόκειται για τη ΒΑ πτέρυγα, η οποία έχει αποκολληθεί από το υπόλοιπο κτίριο, παρουσιάζοντας απόκλιση από την κατακόρυφο.

Ολική είναι η καταστροφή στο εσωτερικό του ξενοδοχείου με την πλήρη απογύμνωση των δωματίων (πολλά έργα τέχνης και αντικείμενα αξίας έχουν εξαφανισθεί). Τώρα, πάντως, όπως διαβεβαίωσαν στο συμβούλιο οι εκπρόσωποι της ιδιοκτήτριας εταιρείας, θα επανατοποθετηθούν στη θέση τους η εντυπωσιακή ελικοειδής κλίμακα που οδηγεί από τον χώρο υποδοχής στους ορόφους και μοιάζει σαν να αιωρείται στο κενό, το Μακεδονικό Σαλόνι, αντίγραφο του αρχοντικού Σβαρτς στα Αμπελάκια, το Υδραίικο Σαλόνι και διάφορα αντικείμενα όπως έπιπλα, ταπισερί και φυσικά τα έργα τέχνης που φέρουν την υπογραφή μεγάλων ελλήνων καλλιτεχνών: Γιάννης Τσαρούχης, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας (είχε σχεδιάσει και την πισίνα), Γιώργος Μαυροΐδης, Παναγιώτης Τέτσης, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Γιάννης Χαΐνης, Σπύρος Βασιλείου, Ευγένιος Σπαθάρης και πολλοί άλλοι.

Το ξενοδοχείο έπαψε να λειτουργεί το 1974 καθώς δεν είχε την αποδοχή που αναμενόταν.

Επένδυση ακριβή, για λίγους και εκλεκτούς

Μισόν αιώνα λειτουργίας θα έκλεινε του χρόνου το Μον Παρνές, καμάρι μιας εποχής της οποίας η κοινωνία αναπτυσσόταν μονομερώς.

Ήταν η περίοδος όπου δίνονταν οι μεγάλοι αγώνες για την Παιδεία και ο Γεώργιος Παπανδρέου έλεγε την ιστορική φράση ''όταν οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι υποφέρουν'' ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής οραματιζόταν την τουριστική ανάπτυξη της Ελλάδας στα όρη, πράγμα στο οποίο το Μον Παρνές ουδέποτε συνεισέφερε. Ο ίδιος διέμενε εκεί τα Σαββατοκύριακα, συγκεκριμένα στη ΒΑ πτέρυγα, τη λεγόμενη ''Πτέρυγα των εκδρομέων'', και μάλιστα στο υψηλότερο και ακραίο δωμάτιό της. Από το ύψος των 1.078 μέτρων όπου βρίσκεται, θέση Μαυροβούνι, καταλαμβάνει 90 στρέμματα, είναι πενταώροφο και διαθέτει 240 δωμάτια.

Ο επιχειρηματικός και ο καλλιτεχνικός κόσμος ''ανέβαιναν στο βουνό'' εκείνη την εποχή. Η πελατεία ήταν εκλεκτή και το περιβάλλον λαμπερό. Για τους κοινούς θνητούς όμως το Μον Παρνές δεν προσφερόταν, αφού η παραμονή σε μονόκλινο μετά διατροφής κόστιζε 308 δραχμές τη βραδιά.

Στα εγκαίνια του 1961 η Αθήνα χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα: τους υποστηρικτές και τους φανατικούς πολέμιους του μεγαλειώδους, κατά τους μεν, εκτρώματος κατά τους δε, πολίτες. Έγινε δηλαδή αμέσως αντικείμενο συζήτησης και οξείας αντιπαράθεσης τόσο στον πολιτικό όσο και στον αρχιτεκτονικό χώρο. Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, άλλωστε, ο οποίος έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων, έγραφε αργότερα: ''Πρόκειται για ένα έργο που κατά τη γνώμη μου και καλλιτεχνικά και οικονομικά αποτελούσε μιαν αποτυχία''.

Πηγή: Το Βήμα

Η Έκθεση ''Ερμηνεύοντας τον φίλο και αγαπημένο Ραμόν Λιούλ'' στο Ινστιτιούτο Θερβάντες

Έκθεση έργων ισπανών ζωγράφων με θέμα τον στοχαστή που απεκλήθη ''Δεύτερος Χριστός'', Ραμόν Λιουλ (Ramon Llull), στην Αθήνα

Ραϊμόνδος Λούλος των Βυζαντινών γεννήθηκε στη Μαγιόρκα το 1232. Ευγενής, καταλανικής καταγωγής, ανατράφηκε στο περιβάλλον της Αυλής της Μαγιόρκα. Έλαβε εξαιρετική μόρφωση και έζησε στην ατμόσφαιρα μιας πρώιμης μικρής, πλην όμως εντυπωσιακής Αναγέννησης στην Καταλωνία, την οποία αργότερα θα διέκοπτε η επιδημία της μαύρης πανώλης.

Στα νεανικά του χρόνια έζησε την ανέμελη ζωή του τροβαδούρου, συνέθεσε τραγούδια και έκαψε πολλές καρδιές. Κάπως μεγαλύτερος, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Στα 30 του χαρακτηρίστηκε ''Δεύτερος Χριστός'' όταν, έχοντας δει επί τέσσερις ημέρες το όραμα του σταυρωμένου Ιησού, πούλησε τα υπάρχοντά του, διένειμε το περίσσευμα τις περιουσίας του στους φτωχούς και άρχισε να κηρύττει τον λόγο του Θεού ως ιεραπόστολος.

Η έκθεση ''Ερμηνεύοντας τον Ραμόν Λιουλ, “Ο φίλος και ο αγαπημένος”'' φιλοξενείται στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας (Instituto Cervantes de Atenas) ως τις 23 Δεκεμβρίου και περιλαμβάνει 66 πίνακες ισάριθμων σύγχρονων ισπανών ζωγράφων οι οποίοι εμπνεύστηκαν από τη ζωή του σημαντικού φιλοσόφου, ποιητή, στοχαστή και θεολόγου.

Μεταξύ πολλών άλλων, ο Λιουλ έχει μείνει γνωστός στην Ιστορία για τις δαιδαλώδεις σκέψεις του, οι οποίες όμως οδηγούνταν στους πιο καλά επαληθευμένους μαθηματικούς τύπους: συνέγραψε το έργο ''Αrs Μagna'' (''Μεγάλη Τέχνη''), ένα φιλοσοφικό ταξίδι που περιείχε πολυάριθμες τεχνικές για λογικούς συλλογισμούς, ενώ πρότεινε τρόπους κατασκευής ευφυών μηχανικών κατασκευασμάτων, ένα εκ των οποίων συνιστούσε, επί της ουσίας, ένα είδος μηχανικού πρωτοϋπολογιστή.

Έχοντας μεγαλώσει κοντά στην εξουσία, γνώριζε τα φώτα και τις σκιές της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Κατανοούσε την επιστήμη με έναν τρόπο που δεν ταίριαζε απόλυτα με το πανεπιστημιακό μοντέλο της εποχής του. Καταδικάστηκε από τον Πάπα ΙΑ' το 1376, διότι οι διδαχές του συνέχεαν επικίνδυνα πίστη και λογική, το δε όνομά του υπήρξε για καιρό σημείο αναφοράς αμφιλεγόμενο, αντικείμενο λατρείας αλλά και δυσπιστίας, αν όχι αναθέματος.

Εγραψε περισσότερα από 250 βιβλία και αποτελεί αγαπημένη πηγή γνώσεων συγγραφέων όπως ο Ουμπέρτο Έκο (Umberto Eko). Λένε ότι πέθανε το 1315, λιθοβολημένος από τους απίστους στη Βόρεια Αφρική σε μια απελπισμένη προσπάθειά του να τους προσηλυτίσει, γεγονός που δεν τεκμηριώνεται.

Η συγκεκριμένη έκθεση, μέσα από έντονα χρώματα και εμβληματικές μορφές, αποτυπώνει κάτι από τη μυστικιστική αύρα του αινιγματικού Ραμόν Λιουλ.

''Ερμηνεύοντας τον Ραμόν Λιουλ, “Ο φίλος και ο αγαπημένος”''
Εγκαίνια: 04.11.2010, 20.00
Ωράριο:
Δευτέρα-Παρασκευή: 10.00-13.30 και 16.00-20.00
Σάββατο: 10.00-13.30
Κλειστά: Κυριακές, 17.11.2010 και 06.12.2010
Είσοδος ελεύθερη.

Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας
Μητροπόλεως 23, 105 57, Αθήνα
τηλ. 210-363 4117
Fax: 210-364 7233
e-mail: cenate@cervantes.es
 

Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ραμόν Λιούλ της Μαγιόρκα, την Προεδρεία των Βαλεαρίδων Νήσων, το Συμβούλιο της Μαγιόρκα και το ταμιευτήριο CAM Caja Mediterráneo.

Πηγές: Το Βήμα, Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας

Athens Photo Festival 2010: Έκθεση φωτογραφίας του Pedro Meyer στην Ελληνοαμερικανική Ένωση

Balacera en el corral, Tombstone, Arizona, 1989

Την έκθεση του διεθνούς φήμης Μεξικανού φωτογράφου Πέντρο Μέγερ (Pedro Meyer) παρουσιάζει η Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας, στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2010. Η έκθεση, που επιχειρεί ένα ταξίδι στις Η.Π.Α., εγκαινιάσθηκε χθες και θα διαρκέσει ως τις 24 Νοεμβρίου 2010.

Η έκθεση φέρει τον τίτλο ''A long and personal trip throughout the USA'' και τελεί υπό την αιγίδα της πρεσβείας του Μεξικό στην Ελλάδα.

Μάλιστα, στο πλαίσιο της έκθεσης θα διεξαχθεί στις 24 Νοεμβρίου ανοιχτή συζήτηση παρουσία του φωτογράφου. Η έκθεση που φιλοξενείται στην Γκαλερί της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης παρουσιάζει φωτογραφίες από το ιδιαίτερα εκτενές ''ταξίδι'' του Μέγερ στις Η.Π.Α.: διήρκεσε 30 χρόνια αποφέροντας περισσότερες από 80.000 φωτογραφίες.

Εξαιτίας της ίδιας της φύσης των Η.Π.Α., μίας χώρας με διάφορες και διαρκώς μεταβαλλόμενες όψεις, ο ίδιος ο φωτογράφος θεωρεί σχεδόν αδύνατη την περιγραφή τους ως ολότητα. Γι' αυτό και οι φωτογραφίες του άλλοτε προσεγγίζουν την φωτογραφία ντοκουμέντου και τη φωτοειδησεογραφία και άλλοτε την φωτογραφία δρόμου.

Ο Πέντρο Μέγερ παράλληλα με την καλλιτεχνική του παραγωγή, εργάζεται για την ανάδειξη της νοτιοαμερικάνικης φωτογραφίας.

En búsqueda de la Libertad, Nueva York, N.Y., 1985

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1935, αλλά δύο χρόνια αργότερα οι γονείς του μετανάστευσαν στο Μεξικό, το οποίο και θεωρεί πατρίδα του.

Η δημιουργική του περίοδος άρχισε το 1963 όταν αποχώρησε από την μοναδική φωτογραφική ομάδα του Μεξικό και ίδρυσε το Mexican Council of Photography. Το 1976 δημιούργησε ένα διεθνές δίκτυο για την προώθηση της λατινοαμερικάνικης φωτογραφίας, ενώ το 1989 εργάστηκε για την ίδρυση του ιδρύματος Mother Jones για βράβευση εργασιών φωτοειδησεογραφίας.

Ασχολούμενος αποκλειστικά με τη φωτογραφία από το 1974 δίδαξε σε φωτογραφικές σχολές-εργαστήρια, εργάστηκε για σημαντικά περιοδικά, οργανισμούς και ιδρύματα και απέσπασε πολλά βραβεία και υποτροφίες.

Το 1990 το ενδιαφέρον του προσέλκυσε η σύγχρονη τεχνολογία και η επεξεργασία των φωτογραφιών με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Είναι ιδρυτής και Πρόεδρος του Ιδρύματος Pedro Meyer, που επιδιώκει να συμβάλει στην προσεκτική μελέτη, ερμηνεία και έρευνα της φωτογραφίας στο πλαίσιο των νέων τεχνολογιών.

Στο συνολικό έργο του Μέγερ, που έχει παρουσιαστεί σε πολλές χώρες του κόσμου, ξεχωρίζουν οι ενότητες για την σφαγή των φοιτητών στην Πόλη του Μεξικό πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, για τους Sandinistas της Νικαράγουα, για τους εργάτες των πετρελαιοπηγών του Μεξικό, για τις ''περιοδείες'' του στις Η.Π.Α. και την Ευρώπη.

Jesús ahorra, Yuma, Arizona, 1984

PEDRO MEYER - A long and personal trip throughout the USA
Διάρκεια έκθεσης: 3-24.11.2010

Ελληνοαμερικανική Ένωση
Μασσαλίας 22, Αθήνα
Τηλ.: 210-368 0900

Ώρες λειτουργίας:
Δευτέρα-Παρασκευή 12.00-21.00
Σάββατο 10.30-14.00

Πηγή: Ελληνοαμερικανική Ένωση